GRC

ὅπλον

download
JSON

Bailly

'ου (τὸ) propr. instrument, d’où au plur. outillage, appareil, particul. :
   I t. milit. arme, d’où :
      1 au plur. les armes, en gén. càd. l’armement, l’armure : ὅπλοισιν ἐνὶ δεινοῖσιν, IL. 10, 254 (ils se revêtirent) de leur terrible armure ; cf. PD. N. 10, 26 ; ESCHL. Pers. 457, etc. ;
      2 particul. arme offensive, au sg. en parl. de flèches, EUR. H.f. 161, etc. ; ou de toute arme offensive, PLAT. Rsp. 474 a, etc. ; au plur. les armes : παραγγέλλειν εἰς τὰ ὅπλα, XÉN. An. 1, 5, 13 ; ou κελεύειν ἐπὶ τὰ ὅπλα, XÉN. Hell. 2, 3, 20, appeler aux armes ; ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι, HDT. 1, 13 ; THC. 6, 74, etc. être sous les armes, être en armes ; ἐν ὅπλοις μάχεσθαι, PLAT. Gorg. 456 d, combattre en armes ; ὅπλα ἐπ' ἀλλήλους οἴσειν, PLAT. Criti. 120 c, devoir porter les armes les uns contre les autres ; ὅπλα παραδιδόναι, XÉN. An. 2, 1, 8, remettre ses armes ; ὅπλα ῥίπτειν, XÉN. Cyr. 4, 2, 28, jeter ses armes ; τίθεσθαι τὰ ὅπλα, poser les armes pour camper, HDT. 1, 62, etc. ; pour faire halte, XÉN. An. 1, 5, 17 ; pour se ranger : εἰς τάξιν τίθεσθαι τὰ ὅπλα, XÉN. An. 2, 2, 21, poser les armes pour se ranger ;
      3 arme défensive, particul. dans Hérodote et chez les Att. le grand bouclier (d’où le nom ὁπλίτης désignant les soldats de grosse infanterie) ou en gén. les armes pesantes (bouclier, cuirasse, lance), XÉN. An. 1, 2, 17, etc. ; p. suite collectiv. τὰ ὅπλα, c. οἱ ὁπλῖται, les soldats pesamment armés, THC. 4, 74 ; 6, 96 ; XÉN. An. 2, 2, 4 ; 3, 3, 7, etc. ; SOPH. Ant. 115 ;
      4 p. ext. le lieu où les armes sont rassemblées, càd. place d’armes, camp, THC. 1, 111 ; XÉN. An. 2, 4, 20, etc. ;
      5 postér. au sg. ὅπλον, c. δρόμος ὁπλίτης, ARTÉM. 1, 62 ;
   II t. de mar. équipement d’un navire, d’où :
      1 au plur. équipement complet, gréement, OD. 2, 390 ; HÉS. O. 625, etc. ;
      2 particul. les cordages, OD. 2, 2, 430 ; THCR. Idyl. 13, 52 ; A.RH. 2, 726, etc. ; au sg. un cordage, OD. 14, 346 ; 21, 390, etc. ;
      3 câble, amarre, HDT. 7, 25, 36 ; 9, 115 ;
   III outil d’artisan, dans Hom. touj. en parl. des outils du forgeron, IL. 18, 409, 412 ; OD. 3, 433 ; de même en parl. de la faucille du moissonneur, ANTH. 6, 95 ;
   IV en gén. tout instrument, en parl. du bâton d’un vieillard, CALL. Ep. 1, 7 ; d’un plat, ANTH. 6, 248 ; du membre viril, NIC. (ATH. 683 e), etc.

Étym. ἕπω.

'
Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs / Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »

LSJ

τό, tool, implement, mostly in pl., like ἔντεα, τεύχεα ; (prob. from ἕπω¹); a ship΄s tackle, tackling, Hom. (only in Od.), 2.390, al., Hes. Op. 627 ; esp.
ropes, halyards, etc., δησάμενοι δ’ ἄρα ὅπλα Od. 2.430, etc. ; in which sense Hom. twice uses the sg., rope, 14.346, 21.390; generally, any ropes, Hdt. 7.25, 9.115, Hp. Art. 78.
tools, strictly so called, in Hom. esp. of smiths’ tools, Il. 18.409, 412 ; in full, ὅπλα χαλκήϊα Od. 3.433 ; in sg., ὅπλον ἀρούρης sickle, AP 6.95 (Antiphil) ; ὅπλον γεροντικόν staff, Call. Epigr. 1.7 ; δείπνων ὅπλον ἑτοιμότατον, of the wine-flask, AP 6.248 (Marc. Arg.). in pl., also, implements of war, arms and armour, Hom. (only in Il.), αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθ’ ὅπλα κάμε, of the arms of Achilles, 18.614, cf. 19.21 ; ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην 10.254, 272 ; so in Pi. N. 8.27, IG1². 1.9, E. Hec. 14, etc. ; rarely in sg., weapon, οὐδέ τι ἀρήϊον ὅπλον ἐκτέαται Hdt. 4.23, cf. 174, E. HF 161, 570, 942, Pl. R. 474a, X. Cyr. 7.4.15 ; ποτὶ πονηρὸν οὐκ ἄχρηστον ὅπλον ἁπονηρία [Epich.] 275 ; piece of armour, D.S. 3.49.
the large shield, from which the men-at-arms took their name of ὁπλῖται (εἰκόνα γραπτὴν ἐν ὅπλῳ IG2². 1012.18 (ii BC), cf. IGRom. 4.1302.35 (Cyme, i BC/i AD), Th. 7.75, D.S. 15.44, 17.18); ὅπλον στύππινον IG 11(2).203 B 99 (Delos, iii BC) ; metaph, τῆς πενίας ὅπλον ἡ παρρησία Nicostr.Com. 29; ὅ. μέγιστον… ἁρετὴ βροτοῖς Men. Mon. 433, cf. 619. in pl., also, heavy arms, Hdt. 9.53 ; ὅπλων ἐπιστάτης, = ὁπλίτης, opp. κώπης ἄναξ, A. Pers. 379 ; ὁ πόλεμος οὐχ ὅπλων τὸ πλέον ἀλλὰ δαπάνης Th. 1.83 ; ὅπλα παραδοῦναι Id. 4.69 ; ὅπλα ἀποβάλλειν Ar. V. 27, etc. ὅπλα, = ὁπλῖται, men-at-arms, πολλῶν μεθ’ ὅπλων S. Ant. 115 (lyr.); and freq. in Prose, ἐξέτασιν ὅπλων ποιεῖσθαι to have a muster of the men-at-arms, Th. 4.74, etc. ; ὁ ἐπὶ τῶν ὅπλων στρατηγός, opp. ὁ ἐπὶ τῆς διοικήσεως, Decr. ap. D. 18.38, Decr. ib. 115 ; χειροτονηθεὶς ἐπὶ τὰ ὅ. πρῶτος… στρατηγός IG2². 682.44 (iii BC); στρατηγεῖν ἐπὶ τὰ ὅ. SIG 697 E (Delph., ii BC), etc. τὰ ὅ.
the place of arms, camp, ἦλθεν εἰς τὰ ὅ. Lys. 13.12, cf. X. Cyr. 7.2.5, etc. ; ἐκ τῶν ὅ. προϊέναι Th. 1.111, cf. 3.1. Phrases ; ἐνέδυνον (v.l. ἐνέδυντο) τὰ ὅ. Hdt. 7.218, etc. ; ἐν ὅπλοισι εἶναι or γενέσθαι to be in arms, under arms, Id. 1.13, cf. E. Ba. 303, Th. 6.56 ; ἐν ὄπλοισι [ἰππομ]άχεντας Sappho Supp. 5.19 ; ἐν ὅπλοις μάχεσθαι Pl. Grg. 456d ; ἡ ἐν τοῖς ὅπλοις μάχη Id. Lg. 833e ; ποιῆσαι ἐξέτασιν ἐν ὅπλοις Decr. ap. Arist. Ath. 31.2 ; εἰς τὰ ὅ. παραγγέλλειν X. An. 1.5.13 ; ἐφ’ ὅπλοις or παρ’ ὅπλοις ἧσθαι, E. Supp. 674, 357 ; μένειν ἐπὶ τοῖς ὅπλοις X. Cyr. 7.2.8 ; for ὅπλα ῥίπτειν, ἀφιέναι, κατατίθεσθαι, v. sub vocc. ; for ὅπλα τίθεσθαι, v. τίθημι. of the arms possessed by animals for self-defence, [τὸν ἄνθρωπον] οὐκ ἔχοντα ὅπλον πρὸς τὴν ἀλκήν Arist. PA 687a25, cf. b4, al.
membrum virile, Nic. Fr. 74.30, APl. 4.242 (Eryc.), Hsch.
a gymnastic exercise, the last which came on in the games, Artem. 1.63.
Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)

Pape

τό (nach Buttmann Lexil. II.216 mit ἕπω zusammenhangend ; verwandt mit Wappen, Waffe), übh. Werkzeug, Gerät ; bes.
   a) alles zur Ausrüstung eines Schiffes Gehörige, Takelwerk ; πάντα ὅπλα, τά τε νῆες φορέουσιν, Od. 2.390, öfter in der Od., auch ein einzelnes Tau, ὅπλον νεός, 21.390, wie ὅπλῳ ἐϋστρεφέϊ 14.346 ; u. so übh. Tau, Strick, τὰ ἐκ τῶν γεφυρέων Her. 9.115, vgl. 7.25.
   b) von allem Handwerkzeuge ; ἦλθε δὲ χαλκεύς, ὅπλ' ἐν χερσὶν ἔχων χαλκήϊα, Od. 3.433, des Schmiedes, wie Il. 18.409, 412 ; ἀρούρης ὅπλον heißt die Sichel, Antiphil. 4 (VI.95).
   c) am gewöhnlichsten das Kriegsgerät, Harnisch und Schild ; ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην, Il. 10.254 ; 19.21, 11.17 ff.; χρυσέων ὅπλων στερηθείς, Pind. N. 8.27 ; ἐν πολεμαδόκοις Ἄρεος ὅπλοις, P. 10.14 ; χάλκεα, N. 10.14 u. öfter ; ἀρήϊα ὅπλα, Aesch. Spt. 114 und öfter, nur im plur., wie auch bei Soph., πολλῶν μεθ' ὅπλων, d.i. mit vielen Bewaffneten, Ant. 115 ; Eur. hat den sing. Herc.Fur. 161, 570, 942, sonst immer den plur. – Bes. ist bei Her. u. den Attikern τὸ ὅπλον der große Schild (dah. ὅπλα προβάλλεσθαι, μεταβάλλεσθαι, vgl. Pol. 1.22.10, 3.71.4), mit dem das nach ihm benannte schwere Fußvolk bewaffnet ist, u. der Harnisch, dah. gern der plur. gebraucht wird ; Her. hat den sing. 4.23, οὐδέ τι ἀρήϊον ὅπλον ἐκτέαται, wie 4.177 ; ὅτι ἑκάστῳ παρέτυχεν ὅπλον, Plat. Rep. V.474a, sonst auch bei Plat. immer im plur.; ἐν ὅπλοις μάχεσθαι, Gorg. 456d ; ὅπλα ἀποβαλών, Symp. 179a ; ὅπλα ἀφείς, Apol. 39a, wie Xen. u. A.; auch ῥίπτειν τὰ ὅπλα, παραδιδόναι u. ä., s. diese verba ; ὅταν ὅπλα εἰς τὰς χεῖρας λάβωμεν, Plat. Legg. I.638a ; ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι, in den Waffen, bewaffnet sein, Xen. An. 3.2.28 ; vgl. Her. 1.13 ; Thuc. 6.74 ; κατατίθεσθαι, die Waffen niederlegen, Xen. An. 5.2.15 u. öfter ; τίθεσθαι τὰ ὅπλα, die Waffen, bes. den Schild vor die Füße hinsetzen, was sowohl beim Haltmachen geschieht, Xen. An. 1.5.14, 4.2.16 u. öfter, als beim Antreten u. sich in Reih' u. Glied Aufstellen, οἱ ὁπλῖται ἔθεντο τὰ ὅπλα, οἱ μὲν περὶ τὰ σταυρώματα, οἱ δὲ κατὰ τὴν ὁδόν, 5.2.19 (vgl. Hell. 3.1.23 ; Her. 9.52 ; θέμενοι ἐς τὴν ἀγορὰν τὰ ὅπλα, Thuc. 2.2); vollständiger, εἰς τάξιν τὰ ὅπλα τίθεσθαι, 2.2.8 ; auch ἀντία τὰ ὅπλα τίθ., 4.3.26 (vgl. Hell. 7.3.9 ; Her. 1.62, 5.74); κατὰ χώραν, auf seinen Platz zurückkehren u. die Waffen, den Schild u. Speer hinstellen, 1.5.17 ; dah. κεῖται τὰ ὅπλα, die Bewaffneten stehen, 4.2.20 ; παραγγέλλειν εἰς τὰ ὅπλα, unter die Waffen treten lassen, 1.5.13 ; νυκτερεύειν ἐν τοῖς ὅπλοις, unter den Waffen die Nacht zubringen, 6.2.27. Wie An. 2.2.20 zeigt, wurden die Waffen vor der Front aufgestellt ; dah. τὰ ὅπλα auch geradezu »das Lager« heißt, πρὸ τῶν ὅπλων, An. 2.4.15 ; für die ὁπλῖται selbst steht es offenbar An. 2.2.4, ἕπεσθε τῷ ἡγουμένῳ τὰ μὲν ὑποζύγια ἔχοντες πρὸς τοῦ ποταμοῦ, τὰ δὲ ὅπλα ἔξω, vgl. 3.2.36, Cyr. 5.4.45, wie man auch ἐξέτασιν ὅπλων ποιεῖσθαι Thuc. 4.74 nehmen kann, u. so bei Sp.; – ἥκειν ἐν τοῖς ὅπλοις, Pol. 9.6.6 ; ἐποιοῦντο συναγωγὰς ἐπὶ τῶν ὅπλων, 5.64.4. – Uebtr. τῶν ὅπλων τῶν ἐπὶ τὴν Ἴλιον μετεσχηκότες, Ael. N.A. 1.1.
Bei Nic. Ir. 2.31 das männliche Glied.
Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)

TBESG

ὅπλον, -ου, τό
[in LXX for מָגֵן, צִנָּה, etc. ;]
__1. a tool, implement, instrument: ὅπλα ἀδικίας (Opp. to ὅ. δικαιοσύνης), Rom.6:13.
__2. Freq., in pl., arms, weapons: Jhn.18:3, 2Co.10:4; metaph., τ. φωτός, Rom.13:12; τ. δικαιοσύνης, 2Co.6:7.†
(AS)
Translators Brief lexicon of Extended Strongs for Greek based on Abbot-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922) (=AS), with corrections and adapted by Tyndale Scholars
memory