ἐπ·ανατείνω, tendre en haut vers : τὸν τράχηλον, XÉN. An. 7, 4, 9, tenir le cou levé vers : τὰς χεῖρας, DS. Exc. 628, 70, tendre les mains vers (comme pour prier) ; fig. ἐλπίδας τινί, XÉN. Cyr. 7, 1, 23, faire naître des espérances dans l’esprit de qqn ;

Moy. :
      1 tendre en haut vers : βάκτρον τινί, LUC. Cat. 13, lever son bâton vers qqn ; φόϐους τινί, POL. 2, 44, 3, faire naître la crainte dans l’esprit de qqn ; ἀπειλάς, DH. 7, 53, diriger des menaces contre qqn ;
      2 s’étendre longuement en parlant, être prolixe, DH. Rhet. 8, 14.

➳ Part. ao. poét. ἐπαντείνας, ORPH. Arg. 60, 330.

poet. ἐπαντείνω, Orph. A. 61, 332: — stretch out and hold up, τὸν τράχηλον, f.l. for ὑπερανατείνω, X. An. 7.4.9; ἐ. τὰς χεῖρας, as in prayer, D.S. 32.6, cf. Orph. A. ll.cc. ; ἐ. ἐλπίδας τινί hold out hopes, X. Cyr. 2.1.23 (Pass.). freq. in Med., ἐπανατείνεσθαι σίδηρόν τινι brandish threatingly, PHal. 1.186 (iii BC); βάκτρον τινί Luc. Cat. 13, cf. Jul. Or. 6.196b; ἐ. φόβους τινί Plb. 2.44.3; c. inf., ἐ. τι πράξειν threaten to do, Id. 15.29.14; — Pass., POxy. 1408.17 (iii AD).
speak with prolixity, D.H. Th. 8.14.
set oneself up, rebel, Philostr. VA 7.14.

(τείνω), emporstrecken, ausstrecken, τὸν τράχηλον Xen. An. 7.4.9 ; τὰ ἐπανατεινόμενα κέρατα, die ausgedehnten Flügel des Heeres, Cyr. 7.1.23 ; übertr., ἐπανέτεινε μείζονας ἐλπίδας, hielt ihm Hoffnungen vor, 2.1.23 ; τὰς χεῖρας τῇ νηΐ Polemon. 1.24.
Med. emporhalten, βάκτρον τινί, den Stock gegen Einen u. ihm drohen, Luc. Catapl. 13, wie φόβους τινί Pol. 2.44 u. a.Sp.; ἀπειλαὶ πολέμων ἐπαναταθεῖσαι Dion.Hal. 7.53 ; widerstehen, Alciphr. 3.64. – Im Reden weit ausholen, Dion.Hal. rhet. 8.14.