GRC

ψεῦδος

download
JSON

Bailly

εος-ους (τὸ) :
      1
mensonge, fausseté, joint en appos. à un subst. IL. 2, 349 ; au plur. IL. 9, 115 ; ψεῦδός ἐστι, ce n’est pas vrai, PLAT. Gorg. 519 b ; ARSTT. Probl. 12, 3 ; POL. 11, 11, 4 ; PLUT. Pomp. 60, etc. ; abs. ψεῦδος, m. sign. SOPH. El. 1220 ; ARSTT. Pol. 2, 5, 14 ; p. opp. à ἀληθές, XÉN. Œc. 11, 25 ; PLAT. Gorg. 505 e, Crat. 385 c, etc. ; p. opp. à ἀλήθεια, PLAT. Hipp. mi. 370 e ; PLUT. M. 16 a ; NT. 1Joh. 2, 21 ; joint à ἀνεμιαῖον, PLAT. Theæt. 161 a ; à παράδοξον, PLAT. Pol. 281 a, etc. ; à ἀπάτη, PLAT. Rsp. 459 c, Leg. 916 e, etc. ; ψ. λέγειν, OD. 3, 20, 328 ; ψεῦδος ψεύδεσθαι, PLAT. Leg. 663 d ; SPT. Sir. 7, 13, dire un mensonge, une chose fausse ;
      2 sans intention de tromper, erreur, PLAT. Rsp. 389 b ; particul. mensonge fait avec l’intention de rassurer une armée, XÉN. Mem. 4, 2, 17 ;
      3 invention poétique, PD. P. 2, 68, etc. ; PLUT. M. 16 b, etc. ; au plur. IL. 21, 276 ; 23, 576 ; OD. 11, 365 ; 14, 387 ; 19, 203 ; HÉS. O. 25, 78 ; Th. 27 ; SOPH. Ph. 831 ; PLAT. Theæt. 173 a, etc. ;
      4 action déguisée, trompeuse, OD. 14, 296 ; particul. ruse de guerre, DS. 20, 17 ; PLUT. Sert. 10 ; d’où en gén. tromperie, fraude, SPT. Esaï. 44, 20 ; NT. Apoc. 21, 27 ; 22, 15 ;
      5 au plur. pustules sur le nez, THCR. Idyl. 42, 24, parce qu’on les considérait comme un signe que celui qui en était atteint avait menti (cf. ψεύδω, ψύθος).

Nom. acc. pl. épq. ψεύδεα, OD. 19, 363, etc. ; dat. pl. épq. ψεύδεσσιν, IL. 21, 276, etc.

Étym. ψεύδω.

Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs / Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »

LSJ

εος, τό, Ep. dat. pl. ψεύδεσσι, v. ψευδής I. 2; (< ψεύδω) : — falsehood, lie, ψεύδεα… ἐτύμοισιν ὁμοῖα Od. 19.203, Hes. Th. 27; ψεῦδός κεν φαῖμεν Il. 2.81; ψεῦδος δ’ οὐκ ἐρέει Od. 3.20; εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καὶ οὐκί whether the promise be a lie or no, Il. 2.349; οὔτι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας 9.115; ψεύδεσσιν θέλγειν τινά 21.276, cf. 23.576, Od. 14.387; οὐ ψεύδεϊ τέγξω λόγον Pi. O. 4.19; ψ. ποικίλα, αἰόλον ψ., Id. O. 1.29, N. 8.25; ψ. γλυκύ a sweet deceit, Id. P. 2.37; ψεῦδος οὐδὲν ὧν λέγω S. El. 1220; οὐδὲν ἕρπει ψ. εἰς γῆρας χρόνου Id. Fr. 62; εἴ τι ψεῦδος εἴρηκα Antipho 3.4.2; ψ. ἐπιφέρειν Aeschin. 3.41; ψ. λέγειν distd. fr. ψεύδεσθαι, Stoic. 2.42. in Logic, false conclusion, fallacy, συλλογισμὸς τοῦ ψεύδους Arist. APr. 61b3; συμβαίνει ψ. ib. 37a36; — in NT of what is opposed to religious truth, false doctrine, Ep. Rom. 1.25; ποιῶν βδέλυγμα καὶ ψ., i.e. doing what is repugnant to the true faith, Apoc. 21.27; of false anatomical doctrine, τὸ οἴεσθαι… ψ. ἐστι Sor. 1.17. in Theoc. 12.24 ψεύδεα are spots, pimples on the nose; supposed to be characteristic of liars, cf. Sch. ad loc. ; cf. ψυδράκιον.
white spots on the fingernails, Alex.Aphr. Pr. Anecd. 2.58. In Pl. ψεῦδος is freq. opp. ἀληθές, Grg. 505e, R. 382d, Euthd. 272b, al. ; so almost like an Adj. (cf. ψευδής init.), ὄνομα ψεῦδος καὶ ἀληθὲς λέγειν Cra. 385c; παράδοξόν τε καὶ ψεῦδος ὄνομα Plt. 281b; cf. E. Heracl. 462 codd.
Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)

Pape

τό (verwandt mit ψύθος, ψιθυρός, Ohrenbläserei), Lüge, Unwahrheit, Täuschung, Betrug ; Hom. u. Hes. oft ; ψεῦδός κεν φαῖμεν Il. 2.81 ; εἴτε ψεῦδος ὑπόσχεσις, ἠὲ καὶ οὐκί 349 ; ψεῦδος δ' οὐκ ἐρέει Od. 3.20, u. öfter ; ψεύδεά τ' ἀρτύναντες 11.366 ; ψεύδεα βουλεύσας 14.296 ; ψεύδει τέγγειν λόγον Pind. Ol. 4.19 ; αἰόλον N. 8.25 ; ποικίλα Ol. 1.29, u. öfter ; ψεῦδος λέγειν Soph. El. 1211, u. öfter ; τὰ μάντεων ψευδῶν πλέα Eur. Hel. 751 ; πόλλ' ἂν γένοιτο καὶ διὰ ψευδῶν ἔπη 316 ; τὸ δὲ ὅλον ψεῦδός ἐστι Plat. Gorg. 519b ; ἐπὶ τὸ ψεῦδος τρεπόμενοι Theaet. 173a ; oft mit ἀπάτη verbunden, z.B. Legg. XI.916e. – Als adj., = ψευδής, ist es zweifelhaft ; ψεύδεα μαντήϊα Her. 2.174 im Ggstz von ἀψευδέα ist in ψευδέα zu ändern ; u. bei Plat. kann es substantivisch gefaßt werden, im Ggstz von ἀληθές, Gorg. 505e, Phil. 37b u. öfter ; auch Crat. 385c ist ὄνομα ψεῦδος καὶ ἀληθὲς λέγειν die Lesart der mss.
Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)

TBESG

ψεῦδος, -εος (-ους), τό
[in LXX chiefly for שֶׁקֶר, also for כַּחַשׁ, כָּזָב ;]
a falsehood, untruth, lie: Rev.14:15; opp. to ἡ ἀλήθεια, Jhn.8:44, Rom.1:25, Eph.4:25, 2Th.2:11, 1Jn.2:21; to τὸ ἀληθές, 1Jn.2:27; ποιεῖν ψ., Rev.21:27 22:15; ἐν πάσῃ δυνάμει κ. σημείοις κ. τέρασιν ψεύδους (genitive qual., see M, Th., 104; and on the meaning and construction, see also ICC, in l), 2Th.2:9.†
(AS)
Translators Brief lexicon of Extended Strongs for Greek based on Abbot-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922) (=AS), with corrections and adapted by Tyndale Scholars
memory