ας (ἡ) [τῑ]
   I secours, protection : ἀπό τινος, THC. 1, 69, de la part de qqn ; τιμωρίαν ποιεῖσθαί τινι, THC. 1, 124, prêter secours à qqn ; τιμωρίην εὑρίσκεσθαι, HDT. 3, 148, trouver du secours ;
   II châtiment, d’où :
      1 vengeance, HDT. 7, 8, 1, etc. ; πατρός, EUR. Or. 425, action de venger son père ; αἵματος, EUR. Or. 400, vengeance pour le sang versé ; κατά τινος, LYCURG. 167, 39 ; DÉM. 317, 16 ; DIN. 103, 33, vengeance exercée contre qqn ; τιμωρίας τυγχάνειν, obtenir vengeance, THC. 2, 74 ; XÉN. Cyr. 4, 6, 7 ; ou trouver l’occasion de se venger, PLAT. Gorg. 472 d ; τιμωρίαν λαμϐάνειν, DÉM. 702, 20 ; ποιεῖσθαι, DÉM. 523, 7, prendre ou tirer vengeance ; τιμωρίαν τινὶ διδόναι, DÉM. 623, 10 ; 637, 20, etc. donner à qqn le droit ou la liberté de se venger ;
      2 peine, supplice : μετὰ μεγάλης τιμωρίας τελευτᾶν, DS., mourir dans de grands supplices ; au plur. ταῖς ἐσχάταις τιμωρεῖσθαι τιμωρίαις, PLAT. Rsp. 579 a, être puni des derniers supplices ; οἱ ἐπὶ τῶν τιμωριῶν, PLUT. Artax. 14, 17, les préposés aux supplices, les bourreaux.

➳ Ion. τιμωρίη, HDT. l. c.

Étym. τιμωρός.

Ion. -ίη, ἡ, retribution, vengeance (differing from κόλασις, corrective punishment, Arist. Rh. 1369b12), ἐς τ.… παρασκευαζομένοισι Hdt. 5.90; τ. καὶ τίσις Id. 7.8. αʹ, cf. Ep. Hebr. 10.29, etc. ; πατρὸς τ.
vengeance taken for him, E. Or. 425; μητρὸς αἵματος τιμωρίαι for having shed a mother΄s blood, ib. 400; ἐπὶ τῇ ἡμετέρᾳ τ. for the purpose of punishing us, Th. 3.63; Λεωνίδην ἐάν τις ἀποκτείνῃ… τὴν τ. εἶναι καθάπερ ἐάν τις Ἀθηναίων ἀποθάνῃ IG1². 56.16, cf. 154.12; οὐκ ἔχει τιμωρίαν γὰρ τἀδίκημ΄, ἔγκλημα δέ Men. Pk. 253; ἡ κατὰ τῶν προδιδόντων τ.
vengeance against or upon…, Lycurg. 140, cf. D. 18.274, Din. 1.105; τ. ἐσομένη ἔς τινα Hdt. 1.123, cf. D. 22.55; τ. ὑπὲρ τοῦ ἀδικηθέντος Antipho 6.6, cf. Isoc. 20.19; with Verbs, of the avenger, ποιεῖσθαι τιμωρίαν execute vengeance, D. 21.26, etc. ; τινος on one, And. 4.18; τ. ὑπὲρ ὧν ἐπεπόνθειν λαβεῖν D. 24.8; but παρά τινος λαμβάνειν τ. exact it from him, Philem. 88.14; of the wrongdoer, τ. Ἀθηνῶν ηὗρε found, i.e. suffered, vengeance at Athens’ hand, A. Pers. 473; τιμωρίας τυγχάνειν to be punished, Pl. Grg. 472d, PEnteux. 50.7 (iii BC), etc. (but also, obtain vengeance, Th. 2.74, X. Cyr. 4.6.7); τ. ἀντιδοῦναι Th. 2.53; τίνειν Pl. Lg. 905a, etc. ; ὑπέχειν Th. 6.80, Pl. Lg. 716b, etc. ; of persons in authority, αἱ τ. εἰσὶ παρὰ τῶν θεῶν Hdt. 2.120; τ. δοῦναί τινι give him right of vengeance, D. 23.7, cf. ib. 54, 59.86; so τὰς τ. τοῖς ἰδιώταις ἐποίησε βραδείας Id. 26.4; pl., penalties, λαμβάνειν τὰς ἀξίας τ. Antiph. 247; ταῖς ἐσχάταις τιμωρεῖσθαι τ. Pl. R. 579a, cf. Lg. 943d, al. ; of state-punishments, LXX 2 Ma. 6.26, al. ; οἱ ἐπὶ τῶν τ. Plu. Art. 14, 17; of divine punishments, ἐξορκίζω σε… κατὰ <τῶν ἐπὶ> τῶν τ. τεταγμένων PMagLond. 121.303.
succour, εὑρήσεται τ. Hdt. 3.148; ἡ ἀφ’ ὑμῶν τ. Th. 1.69, cf. 5.112; τ. ποιεῖσθαί τινι Id. 1.124; τ. τοῦ τεθνεῶτος due to him, Antipho 1.5. of medical and, Hp. Acut. 18 (pl.); cf. τιμωρέω II. 2.

[τῑ], ἡ, ion. τιμωρίη,
1) Hilfe, Beistand ; Her. 5.146, 7.169, 8.40 ; Thuc. 8.20, 63 u. öfter.
2) Rache. Strafe ; τινός, an Einem, πικρὰν δὲ παῖς ἐμὸς τιμωρίαν κλεινῶν Ἀθηνῶνεὗρεν, Aesch. Pers. 465 ; καὶ τίσις, Her. 7.8.1 ; παρὰ τῶν θεῶν, 2.120 ; ἂν τύχῃ δίκης καὶ τιμωρίας, Plat. Gorg. 472d, u. öfter ; πατρός, Eur. Or. 425 u. öfter ; auch κατά τινος, Dem. 18.274 ; τιμωρίαν ὑπὲρ ὧν ἐπεπόνθειν λαβεῖν, 24.8 ; τιμωρίας τινὸς τυγχάνειν τῷ παιδί, für den Sohn, Xen. Cyr. 4.6.7. Züchtigung, Peinigung, Arist. rhet. 1.10 von κόλασις unterschieden ; Pol. 1.10.4 u. öfter ; er vrbdt auch διὰ τῆς εἰς ἐκείνους τιμωρίας, 1.7.12, wie Her. 1.123.

τιμωρία, -ας, ἡ
(< τιμωρέω), [in LXX: Pro.24:22 (פִּיד), etc. ;]
__1. help, assistance.
__2. vengeance, punishment: Heb.10:29.†
SYN.: κόλασις, which see, and cf. MM, xxiv (AS)