συμ·παίζω, anc. att. ξυμ·παίζω (f. συμπαίξομαι) :
      1 intr. jouer ensemble ou avec : τινί, SOPH. O.R. 1109 ; μετά τινος, PLUT. Lyc. 16, avec qqn ; abs. HDT. 1, 114 ;
      2 tr. célébrer ensemble : μετά τινος ἑορτήν, AR. Pax 817, célébrer une fête avec qqn.

➳ Prés. inf. dor. συμπαίσδεν, THCR. Idyl. 11, 77.

fut. -ξομαι Luc. DDeor. 4.3 : — play or sport with, ὦναξ, ᾧ… Ἔρως καὶ Νύμφαι… συμπαίζουσι, of Dionysus, Anacr. 2.4, cf. 14.4, S. OT 1109 (lyr.), Men. Epit. 261, POxy. 471.82 (ii AD); abs., Hdt. 1.114, Theoc. 11.77; c. acc. cogn., μετ’ ἐμοῦ ξύμπαιζε τὴν ἑορτήν keep the feast together with me, Ar. Pax 817 (lyr.); but c. acc. pers., make sport of, PCair. Preis. 2.11 (iv AD); so c. dat., BGU 1027.20 (iv AD).

(παίζω), mit, zugleich, zusammen spielen ; οἷς πλεῖστα συμπαίζει Βάκχος, Soph. O.R. 1109 ; μετ' ἀλλήλων, Plut. Lyc. 16 ; dor. συμπαῖσδεν, Theocr. 11.77 ; auch trans., μοῦσα μετ' ἐμοῦ ξύμπαιζε τὴν ἑορτήν, mitfeiern, Ar. Pax 816.