[ῡ] brûler ou consumer à petit feu, au pass. être consumé par le feu, IL. 22, 411 ; fig. consumer, en parl. de la douleur, A.RH. 3, 762 ; MOSCH. 6, 4 ; au pass. être consumé (par le feu de l’amour) A.RH. 3, 446.

➳ Act. seul. prés. A.RH. l. c., et ao. ἔσμυξα, IL. 9, 653. Pass. seul. prés. ARÉT. 62, et impf. ἐσμυχόμην, MOSCH. l. c.

Étym. p.-ê. R. indo-europ. *smeug^(h)-, fumée, cf. angl. smoke.

aor. ἔσμυξα (κατ-) Il. 9.653, AP 5.253 (Paul. Sil.) (simple σμῦξαι Hsch.); — Pass., aor.1 ἐσμύχθην (κατ-) Theoc. 8.90; aor.2 ἐσμύγην [υ] (ἀπ-) Luc. DMort. 6.3; pf. ἔσμυγμαι (κατ-) Hld. 7.21 : — burn in a slow, smouldering fire, make a thing smoulder away (cf. κατασμύχω); metaph of grief, τεῖρ’ ὀδύνη σμύχουσα A.R. 3.762; κῆρ ἄχεϊ σμύχουσα ib. 446; — Pass., smoulder away, Ἴλιος πυρὶ σμύχοιτο Il. 22.411; by the fires of love, Mosch. Fr. 2.4; by suspicion, Hld. 1.16; πυρετὸς σμυχόμενος Gal. 11.25; σμύχονται σάρκες are shrivelled, Aret. SD 1.8.

Etwas durch ein Schmochfeuer ohne Flamme allmälig verschweeten, in langsamem Feuer verzehren lassen ; ὡς εἰ ἅπασα Ἴλιος πυρὶ σμύχοιτο, Il. 22.411 ; – bei sp.D. übertr., sich durch eine heimliche, innere Leidenschaft, Liebe, Gram, abzehren, hinschmachten ; ἔρως δ' ἐσμύχετ' ἀμοιβᾷ, Mosch. 6.4 ; σμυχομένη μήτηρ, Theo 3 (VII.292); vgl. Jacobs AP p. LXXXIII ; auch act., ἔνδοθι δ' αἰεὶ τεῖρ' ὀδύνη σμύχουσα διὰ χροός, Ap.Rh. 3.762.