περαιόω-ῶ (f. -ώσω, ao. ἐπεραίωσα, pf. inus.) :
      1 transporter au delà (d’un fleuve ou d’une mer) : στρατιάν, THC. 4, 121, etc. transporter une armée au delà ; στρατιώτας εἰς τὴν Λιϐύην, POL. 1, 66, 1, transporter des soldats en Libye ; ἐπὶ Καρχηδόνα στόλον, PLUT. M. 196 c, transporter une expédition à Carthage ; avec double acc. τινα τὸ ῥεῖθρον, POL. 3, 113, 6, transporter qqn au delà du cours d’eau ; au pass. être transporté au delà, passer de l’autre côté, OD. 24, 437 ; AR. Ran. 138 ; avec l’acc. HDT. 1, 209, etc. ; THC. 1, 10, etc. ; LUC. Luct. 5 ; avec ἐπί et l’acc. THC. 1, 5, etc. ; avec εἰς et l’acc. XÉN. An. 7, 2, 12, etc. ;
      2 intr. se transporter au delà de, traverser, acc. THC. 2, 67.

➳ Fut. moy. περαιώσομαι au sens pass. THC. 1, 10.

Étym. περαῖος.

carry over or across, στρατιὰν πλείω ἐπεραίωσε Th. 4.121, cf. Plu. Crass. 10, al. ; π. τοὺς στρατιώτας εἰς τὴν Λιβύην Plb. 1.66.1 ; ἐπὶ Καρχηδόνα τὸν στόλον Plu. 2.196c; metaph, ἡ ψυχὴ διὰ φιλοσοφίας ἐπεραιώθη Arist. Mu. 391a12 ; c. dupl. acc., τοὺς λοιποὺς π. τὸ ῥεῖθρον Plb. 3.113.6; — Pass. (with fut. Med. in Th. 1.10), pass over, cross, μὴ φθέωσι περαιωθέντες ἐκεῖνοι Od. 24.437 ; πῶς περαιωθήσομαι ; Ar. Ra. 138 (nowh. else in Poets) ; περαιοῦσθαι ναυσὶν ἐπ’ ἀλλήλους Th. 1.5 ; περαιωθείς Id. 4.120 ; ἐς νῆσον π. Id. 5.109 ; εἰς τὴν Ἀσίαν X. An. 7.2.12 ; c. acc. loci, ἐπεραιώθη τὸν Ἀράξεα Hdt. 1.209; περαιωθείς (sc. τὸν Ἑλλήσποντον) Id. 5.14; τὸ πέλαγος Th. 1.10; τὸν Ἰόνιον Id. 6.34. intr. in Act., ἔμελλον τὸν Ἑλλήσποντον περαιώσειν Id. 2.67. in Pass., pass through, of cauteries, Hp. Art. 11, cf. Oss. 7, Aret. SD 1.7. = περαίνω, complete a transaction, etc., Leg. Gort. 7.11, GDI 4998 vii 15, dub. in Epicur. Nat. 2.6 ; — Pass., ἔνθα αἱ συνουσίαι περαιοῦνται Ruf. Anat. 64; ὁ περαιούμενος χρόνος Vett.Val. 276.34 ; — περαιωθέντων is f.l. for περανθέντων in X. HG 2.4.39; περαιοῦται (is bounded) shd. perh. be περατοῦται in Philol. [21].

auf das jenseitige Land od. Ufer bringen, übersetzen ; μὴ φθέωσι περαιωθέντες ἐκεῖνοι, Od. 24.437 ; u. so gew. im pass. περαιοῦσθαι, Ar. Ran. 138, wie in Prosa Thuc. 7.1 u. öfter, περαιωθῆναι, 4.120, 5.109 ; aber auch act., πλοίῳ ἔμελλον τὸν Ἑλλήσποντον περαιώσειν, 2.67, vgl. 4.121 ; Folgde : Pol. verbindet es mit doppeltem accus., περαιώσας τοὺς λοιποὺς τὸ ῥεῖθρον, 3.113.6 ; περαιοῦσθαι τὸν Πάδον, εἰς τὴν Ἑλλάδα, 1.3.6 ; τὸν ποταμὸν πεπεραιωμένος, 3.64.1, u. öfter, u. a.Sp.