μεθ·αρμόζω, att. μεθ·αρμόττω (ao. μεθήρμοσα) arranger d’une autre manière, particul. rajuster, remettre en meilleur état, améliorer, SOPH. El. 31 ; acc. LUC. Nigr. 12 ; au pass. changer de situation, de sentiments, de genre de vie, d’ord. en b. part, μ. τινος, LUC. Am. 4, changer de qqe ch. (de condition, etc.) ;

Moy. :
      1 tr. changer pour améliorer : μ. νέους τρόπους, ESCHL. Pr. 309, prendre de nouvelles façons d’être ; cf. EUR. Alc. 1157 ; DH. 11, 22 ; PLUT. M. 642 f ;
      2 intr. s’accommoder à un autre genre de vie : πρὸς τὰ πράγματα, DH. 10, 51, changer de situation pour s’appliquer aux affaires ; d’où s’accommoder à, s’appliquer à, avec εἰς et l’acc. SEXT. M. 9, 53.

➳ Att. μεθαρμόττω, DH. LUC. ll. cc.

Étym. μετά, ἁρμόζω, ἁρμόττω.

later Att. μεθαρμόττω, dispose differently, correct, εἰ μή τι καιροῦ τυγχάνω, μεθάρμοσον (sc. με) S. El. 31, cf. Luc. Nigr. 12; transpose, δύο ὀνόματα Them. Or. 2.33c; abs., make a change, D.H. 7.66; — more freq. in Med., μεθάρμοσαι τρόπους νέους adopt new habits, A. Pr. 311; μεθηρμόσμεσθα βελτίω βίον τοῦ πρόσθεν E. Alc. 1157; μ. τὸν ἀπράγμονα βίον D.H. 11.22; ἐπὶ τὴν συνήθη δίαιταν μ. τὰς τραπέζας restore them to…, Plu. 2.642f; μ. τι ἔς τι AP 7.712 (Erinna), Ph. 2.219 codd. ; πρός τι AP 9.584.12; c. gen., from a certain condition, Μοῦσα τῆς συνήθους μεθαρμοσαμένη σπουδῆς Luc. Am. 4, etc. ; adapt oneself, μεθηρμόσατο εἰς τὸ λέγειν S.E. M. 9.53; πόλις ἡ πρὸς τὰ πράγματα μεθαρμοττομένη D.H. 10.51; in Music, change the mode, Iamb. VP 25.113; — Pass., τὰ στοιχεῖα μεθαρμοζόμενα having their order changed, LXX Wi. 19.18.

umstimmen, umändern ; εἰ μή τι καιροῦ τυγχάνω, μεθάρμοσον, Soph. El. 31, worauf sich Suid. Erkl. ἐπανόρθωσον bezieht ; med. sich ändern, μεθάρμοσαι τρόπους νέους, du, ändere dich und nimm neue Sitten an, Aesch. Prom. 309 ; μεθηρμόσμεθα βελτίω βίον τοῦ πρόσθεν, Eur. Alc. 1160 ; in sp. Prosa, wie Luc. Nigr. 12 ; τοῦ δήμου τὴν φύσιν, Plut. reip. ger. pr. 3 ; auch med., μεθαρμόσασθαι τῆς ψυχῆς, Luc. Dem. enc. 46 ; auch πρὸς τὰ πράγματα, sich darein schicken, Dion.Hal. 10.51.

to dispose differently, to correct , (Sophocles Tragicus):—;Mid., aor1 μεθηρμοσάμην, with perfect passive -ήρμοσμαι, to dispose for oneself , μεθάρμοσαι νέους τρόπους adopt new habits, (Aeschulus Tragicus); μεθηρμόσμεσθα βελτίω βίον (Euripides) (ML)