GRC

λύμη

download
JSON

Bailly

ης (ἡ) [ῡ]
   I mauvais traitement :
      1 traitement brutal ou cruel, HDT. 2, 121 ; ESCHL. Eum. 377, etc. ; au pl. ESCHL. Pr. 148 ; SOPH. El. 1195 ;
      2 dommage, XÉN. Œc. 5, 6 ; PLAT. Leg. 919 c ; au plur. λύμαις ἐχθίσταις φθείρειν, AR. Av. 1068, dévaster (des jardins) en y causant d’odieux dégâts ; p. suite, ruine, perte, en parl. de pers. ESCHL. Eum. 377 ; EUR. Hec. 213, etc. ; en parl. de choses, ESCHL. Sept. 879, etc. ;
   II impureté, souillure (cf. λῦμα) POL. 5, 59, 11.

Dor. λύμα, ESCHL. Eum. 377 ; EUR. Hec. 213, etc.

Étym. λῦμα.

Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs / Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »

LSJ

ἡ, outrage, maltreatment, esp. by maiming, ἐπὶ λύμῃ for the sake of insult, Hdt. 2.121. δ’ ; δόμων ἐπὶ λύμῃ A. Th. 880 (lyr.); ὑπ’ ἄφρονι λύμᾳ Id. Eu. 377 (lyr.); ἄνδρα οὕτω αἰσχρῶς λύμῃ διακείμενον Hdt. 2.162; ὧν διαφθειρομένων οὐκ ἂν γίγνοιτο μεγάλη λ. τῇ πόλει Pl. Lg. 919c; λ. καρπῶν καὶ προβάτων X. Oec. 5.6; χωρὶς τῆς ἄλλης λύμης besides the mischief done, Hp. Fract. 3; freq. in pl., outrages, indignities, λυμαίνεσθαι λύμῃσι Hdt. 6.12; χερσὶ καὶ λύμαισι καὶ πᾶσιν κακοῖς S. El. 1196, cf. 1195; φθείρειν λύμαις ἐχθίσταις Ar. Av. 1068; ταῖσδ’ ἀδαμαντοδέτοισι λύμαις A. Pr. 148 (lyr.), cf. 427 (lyr.); ἐπὶ ταῖς ἐρεθιζούσαις τὸν νουθετούμενον λύμαις Phld. Lib. p. 8 O.
corruption, καθάπερ σιδήρῳ μὲν ἰός, ξύλοις δὲ θρῖπες… συμφυεῖς εἰσι λῦμαι Plb. 6.10.3.
damage in financial sense, πρὸς λύμην τῶν βασιλικῶν φόρων PMasp. 2 iii 18 (vi AD), cf. 4.16 (vi AD); injury from disease, Ruf. Fr. 64.
Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)

Pape

ἡ, schmähliche Behandlung in Worten und Werken, Beschimpfung, Schmach, Mißhandlung, auch übh. Schaden, Verderben ; ταῖσδ' ἀδαμαντοδέτοισι λύμαις Aesch. Prom. 148, wie 425 ; δόμων ἐπὶ λύμῃ Spt. 861 ; καὶ χερσὶ καὶ λύμαισι Soph. El. 1187 ; λύμας ἀντίποιν' ἐμᾶς Eur. Hec. 1074, vgl. Heracl. 471 ; λύμαις ἐχθίσταις φθείρειν τι, Ar. Av. 1068 ; ἐπὶ λύμῃ, um Einem zu beschimpfen, Her. 2.121.4, wie σἄνδρα οὕτο αἰσχρῶς λύμῃ διακείμενον, von einem Menschen, dem Nasen u. Ohren abgeschnitten sind, 2.162 ; vgl. auch λυμαίνομαι ; – ὧν διαφθειρομένων οὐκ ἂν γίγνοιτο μεγάλη λύμητῇ πόλει, es dürfte der Stadt kein großer Nachteil daraus erwachsen, Plat. Legg. XI.919c ; αἱ κύνες τὰ θηρία ἀπερύκουσιν ἀπὸ λύμης καρπῶν καὶ προβάτων Xen. Oec. 5.6 ; Sp., wie Pol. 6.10.3. – Auch = λῦμα, Besudelung, Unreinigkeit, ποταμὸς πάσας ὑποδεχόμενος τὰς ἀνθρωπείας λύμδς Pol. 5.59.11
Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)
memory