Lewis Short
(adjective) : sŭperstĕs, ĭtis, super-sto.
* One who stands by or is present at any thing, a by-stander, witness (only in the foll. passages): superstites testes praesentes significat, cujus rei testimonium est, quod superstitibus praesentibus ei, inter quos controversia est, vindicias sumere jubentur. Plautus in Artemone: nunc mihi licet quidvis loqui, nemo hic adest superstes,Fest. p. 305 Müll.; cf. Serv. Verg. A. 3, 339: suis utrisque superstitibus praesentibus istam viam dico: inite viam, an old legal formula in Cic. Mur. 12, 26.
* Poet., pregn., standing over as in triumph: spoliisque animosa superstes, Unda, velut victrix, sinuataque despicit undas,Ov. M. 11, 552; Stat. Th. 8, 471.
* That remains alive after another's death, outliving, surviving (the predom. signif.); constr. usually with dat.; less freq. with gen. or absol.
* With dat.: sicut tuum vis unicum gnatum tuae Superesse vitae sospitem et superstitem,Plaut. As. 1, 1, 2: ut vitae tuae superstes suppetat,id. Trin. 1, 2, 19: ut tibi superstes uxor aetatem siet,id. As. 1, 1, 6: ita mihi atque huic sies superstes,Ter. Heaut. 5, 4, 7: ut viro tuo semper sis superstes,Plaut. Cas. 4, 4, 2: ut sui sibi liberi superstites essent,Cic. N. D. 2, 28, 72: superstes filio pater,Liv. 1, 34, 3: rei publicae,Cic. Fam. 6, 2, 3; 9, 17, 1: ubi privatus superstes regno suo consenescat,Liv. 42, 50, 8: patriae (Aeneas) Hor. C. S. 42: gloriae suae,Liv. 2, 7, 8: priscis illa superstes avis,Ov. A. A. 3, 128: ceteri (liberi) superstites patri fuerunt,Suet. Calig. 7: cenis tribus perna superstes,Mart. 10, 48, 17: Tiberio,Tac. A. 5, 8.
* With gen. (mostly post-Aug.): utinam te non solum vitae, sed etiam dignitatis meae superstitem reliquissem!Cic. Q. Fr. 1, 3, 1: alterius vestrum superstes,Liv. 40, 8, 18: omnium,Plin. 7, 48, 49, § 156: superstes omnium meorum,Quint. 6, prooem. § 4; cf.: omnium suorum,Suet. Tib. 62 fin.: iniquorum,Tac. A. 3, 4 fin.: non modo aliorum sed etiam nostri superstites sumus,id. Agr. 3: multique superstites bellorum infamiam laqueo finierunt,id. G. 6 fin.
* Absol.: quod superstitem Augustum reliquissent,Suet. Aug. 59: mortem obiit repentinam superstitibus liberis, etc.,id. ib. 4: liberis superstitibus,Quint. 6, prooem. § 6: per ecastor scitus puer est natus Pamphilo. Deos quaeso, ut sit superstes,that he may live,Ter. And. 3, 2, 7: superstes hereditatem regni accipiam (sc. patri),Liv. 40, 11, 6: illum aget pennā metuente solvi Fama superstes,Hor. C. 2, 2, 8: me tamen exstincto fama superstes erit,Ov. Tr. 3, 7, 50: dimidiā parte superstes ero,id. ib. 1, 2, 44: post mea mansurum fata superstes opus,id. Am. 3, 15, 20: superstite Romā,Luc. 7, 660: (silva fertur) Nymphas etiam mutasse superstes,i. e. survived their transformations,Stat. Th. 6, 95.
Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary