LAT

Lewis Short

nŏtātĭo (noun F) : noto
* A marking, noting.
* In gen.: tabellarum,i. e. the marking of the voting-tablets with wax of different colors,Cic. Clu. 47, 130.
* In partic.
* The inflicting of disgrace by the nota censoria; v. nota, II. B. 2.: ad notationes auctoritatemque censoriam,Cic. Clu. 46, 128.
* Rhet. t. t., a describing, depicting, characterizing: notatio est cum alicujus natura certis describitur signis, quae sicuti notae quaedam naturae sunt attributae,Auct. Her. 4, 50, 63.
* A noticing, observing, observation: notatio naturae et animadversio peperit artem,Cic. Or. 55, 183: quae notatione et laude digna sint,id. Brut. 17, 65: notatio temporum,chronology,id. ib. 19, 74.
* The designating of the meaning and derivation of a word, etymology: tum notatio, cum ex vi verbi argumentum aliquid elicitur,Cic. Top. 2, 10; cf.: multa etiam ex notatione sumuntur. Ea est autem, cum ex vi nominis argumentum elicitur: quam Graeci ἐτυμολογίαν vocant, id est verbum e verbo, veriloquium, id. ib. 8, 35; cf. Quint. 1, 6, 28.
* The use of letters to denote entire words, a species of short-hand: ad quas notationes publicas accessit, etc.,Val. Prob. de Jur. Not. Signif. 1.
Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary
memory