LAT

Lewis Short

dūmētum | dummetum (noun N) : or (another form: DUMECTA antiqui quasi DUMICETA appellabant, quae nos
* Dumeta, Paul. ex Fest. p. 67, 10 Müll.), , n. id., thorn-bushes, thorn-hedge, thicket.
* Lit., Cic. Tusc. 5, 23; Verg. G. 1, 15; Hor. C. 3, 4, 63; 3, 29, 23 al.
* Trop.: cur orationem tantas in angustias et Stoicorum dumeta compellimus?Cic. Ac. 2, 35: quod cum efficere voltis (i. e. deum significare) in dumeta conrepitis,id. N. D. 1, 24 fin.
Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary

TLL

s. TLL
Thesaurus Linguae Latinae

TLL

s. TLL
Thesaurus Linguae Latinae
memory