GRC

ὑπέρβιος

download
JSON

Bailly

ὑπέρ·ϐιος, ος, ον :
      1
d’une force excessive, d’où irrésistible, invincible, PD. O. 10, 20 ;
      2 p. suite, violent, d’où arrogant, superbe, orgueilleux, IL. 18, 262 ; OD. 1, 368 ; adv. ὑπέρϐιον, IL. 17, 19 ; OD. 12, 379, etc., avec violence ou arrogance.

Étym. ὑ. βία.

Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs / Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »

LSJ

ον, (< βία) of overwhelming strength or might, Ἡρακλῆς Pi. O. 10 (11).15; δαῖμον, i.e. Apollo, B. 3.37; c. gen., πάντων ὑπέρβιος Pi. Oxy. 408.28. mostly in bad sense, overweening, lawless, wanton, οἷος κείνου θυμὸς ὑ. Il. 18.262; ὑ. ὕβριν ἔχοντες Od. 1.368; ὑ. ἦτορ ἔχοντες Orph. Fr. 119; neut. ὑπέρβιον as Adv., Il. 17.19, Od. 12.379, 14.92, 95; regul. Adv. -βίως Sch. A.R. 4.1523.
Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)

Pape

übergewaltig, übermächtig ; Ἡρακλῆς Pind. Ol. 11.15. im guten, aber Αὐγέας 29 im schlechten Sinne, übermütig, gewalttätig, frevelhaft ; οἷος ἐκείνου θυμὸς ὑπέρβιος Il. 18.262 ; μνηστῆρες ὑπέρβιον ὕβριν ἔχοντες Od. 1.368, u. öfter;
• adv. ὑπέρβιον, z.B. εὐχετάασθαι, Il. 17.19 ; οἵ μευ βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον Od. 12.379, u. öfter ; u. sp.D.
Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)
See also: Ὑπέρβιος
memory