Bailly
ὀϐολο·στάτης, ου (ὁ) [ᾰ] usurier, AR.
Nub. 1155 ; ANTIPH. (ATH.
108 f).
Étym. ὀϐελός, ἵστημι.
Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs / Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »
LSJ
ου, ὁ, (< ἵστημι) weigher of obols, i.e.
petty usurer, Ar. Nu. 1155, Hyp. Fr. 154, Antiph. 168, Philostr. VA 8.7, Onos. 1.20 ; but ἐκ τῶν πλουσίων τριάκοντα ᾑρέθησαν ὀ., ὅ ἐστι δανεισταὶ ἐπὶ ὀβολῷ τὴν μνᾶν δανείζοντες Sch. Aeschin. 1.39 ; perh. from στῆσαι, = δανεῖσαι ; cf. στάσιμος and Hsch. s. vv. ὀβολοστάτης, ἱστάνειν ; — fem. ὀβολοστάτις, Pl. Ax. 367b, Poll. 3.112 ; hence ὀβολοστατική (sc. τέχνη), ἡ, the trade of a petty usurer, and generally, usury, Arist. Pol. 1258b2.
Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)
Pape
ὁ, der Obolen wägt, ein kleinlicher schmutziger Wucherer ; Ar. Nub. 1139 ; Antiphan. bei Ath. III.108c ; Plat. Ax. 367b, mit der v.l. ὀβολοστάτις. Vgl. Poll. 3.85.
Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)