➳ Act. prés. sbj. 1 pl. épq. ἐρείομεν (p. ἐρέωμεν) IL. 1, 62 ; opt. 1 sg. ἐρέοιμι, OD. 11, 229 ; 1 pl. ἐρέοιμεν, OD. 4, 192 ; part. ἐρέων, IL. 7, 128. Moy. prés. *ἐρέομαι, d’où sbj. ἐρέωμαι, OD. 17, 509 ; inf. ἐρέεσθαι, OD. 6, 298, etc. ; impf. 3 pl. poét. ἐρέοντο, IL. 1, 332 ; 8, 445 ; 9, 671 ; OD. 10, 63, etc.
Étym. cf. *ἔρομαι et εἴρομαι.
Étym. cf. εἶπον.