GRC

ἐαρινός

download
JSON

Bailly

ή, όν [ᾰῐ] du printemps, printanier, XÉN. Cyr. 8, 6, 22 ; POL. 2, 54, 5 ; PLUT. Num. 19.

Par contr. ἠρινός, XÉN. Hell. 3, 2, 10 ; AR. Av. 683 ; etc. ; adv. ἠρινά, AR. Pax 800, etc. Épq. εἰαρινός, IL. 2, 471 ; 16, 643 ; HÉS. O. 676.

Étym. ἔαρ, par contr. ἦρ.

Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs / Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »

LSJ

ή, όν, Ep. εἰαρινός (also ἠαρινός h.Cer. 401, PPetr. 3 p. 152 (iii BC)); in other Poets, ἠρινός : — of spring, εἰαρινὴ ὥρη springtime, Il. 16.643, cf. Plb. 3.34.6; εἰαρινὰ ἄνθεα Il. 2.89; πλόος εἰαρινός Hes. Op. 678; θάλπος ἐαρινόν the heat of spring, X. Cyr. 8.6.22; ἄνεμος ἠρινός Sol. 13.19; ἠρινὰ φύλλα Pi. P. 9.46; λειμῶνος ἠρινοῦ στάχυν E. Supp. 448; ἐ. πυλαία IG 9(1).111 (Elatea); τροπαί Ph. 2.163; μῆλα ἐ.
apricots, PCair. Zen. 33.13 (iii BC); — neut. as Adv., in spring-time, μέλισσα λειμῶν’ ἠρινὸν διέρχεται E. Hipp. 77 (s.v.l., ἐαρινή Sch.); γῆ ἠρινὸν θάλλουσα Id. Fr. 316.3; ἠρινὰ κελαδεῖν, of the swallow, Ar. Pax 800 (lyr.). Adv. ἐαρινῶς Hsch. s.v. ἦρις ὡς.
Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)

Pape

zum Frühling gehörig ; ὥρα, Frühlingszeit, Pol. 2.54.5 ; Plut. Num. 19 ; θάλπος Xen. Cyr. 8.6.22 ; – poet. εἰαρινός, z.B. ὥρη Il. 16.463 ; ἄνθεα 2.471 ; πλόος Hes. O. 676 u. öfter in der Anth. Att. gew. ἠρινός ; Ar. Av. 683 ; ἠρινὰ κελαδεῖν, von der Schwalbe, Pax 800 ; χρόνος Xen. Hell. 3.2.10 ; – Sp.
Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)
memory