GRC
Bailly
τρί·πηχυς, υς, υ,
gén.
εος [ῐ] long, large,
etc. de trois coudées, HÉS.
O. 421 ; HDT.
4, 192 ; EUR.
Cycl. 235 ; XÉN.
An. 4, 2, 28 ; fig. CRATÈS (ATH.
418 c).
Étym. τρ. πῆχυς.
Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs / Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »
LSJ
υ, gen. εος, three cubits long or tall, ὕπερον τρίπηχυν Hes. Op. 423; εἴδωλον τρίπηχυ Hdt. 1.51; παλλάδιον τρίπηχυ Apollod. 3.12.3; ῥῖνα τρίπηχυν AP 11.267; κροκόδιλοι ὅσον τε τριπήχεες Hdt. 4.192; κλῳῷ τριπήχει E. Cyc. 235; τόξα τριπήχη X. An. 4.2.28; καταπάλτας τριπήχεις IG2². 1467.53, Plb. 5.88.7; ῥάβδους τριπήχεις Dsc. 1.100; metaph, ἔπη τριπήχη CratesCom. 19 (ἐπεὶ codd. Ath.); — also τριπήχης, ες, Hdn. Gr. 1.82.
Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)
Pape
υ, drei Ellen lang ; Hes. O. 425 ; εἴδωλον, Her. 1.51 ; Eur. Cycl. 243 ; Xen. An. 4.2.28 ; Folgde : übh. sehr groß, sehr lang, Lobeck Phryn. 549.
Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)