ου, adj. m. grand buveur, en parl. d’une lampe qui boit beaucoup d’huile, AR. Nub. 57, fig.

• Sup. irrég. ποτίστατος, AR. Av. 735.

Étym. πίνω.

ου, ὁ, drinker, tippler, toper, usu. in fem. πότις (masc. only metaph, v. infr.), πότις γυνή Phryn.Com. 71; Λαῒς ἀργὸς καὶ πότις Epicr. 3; metaph, πότης λύχνος a tippling lamp, i.e. that consumes much oil, Ar. Nu. 57; στίλβη πότις Pl.Com. 190; Com. Sup., ποτίσταται γυναῖκες Ar. Th. 735, cf. Ael. VH 12.26.

ὁ, Trinker ; λύχνος, ein viel Oel verzehrender Lampendocht, Ar. Nub. 58, der auch einen kom. superl. ποτίστατος bildet, starker Zecher, Av. 735 ; Ael. V.H. 12.26. – Einzeln bei Sp.; auch πώτης, vgl. Lobeck Phryn. 456.