Bailly
προ·παλής, ής, ές [ᾰ] c. προπετής, ADAM.
Physiogn. 2, 1.
Étym. π. πάλλω.
Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs / Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »
LSJ
ές, (< πάλλω) prominent, ὀφθαλμοί Philostr. Gym. 25, Adam. Phgn. 2.2, v.l. in Luc. Musc. Enc. 3; φάρυγξ Philostr. Gym. 30; ἀγγεῖα (blood-vessels) προπαλέστατα prob. for ἀ. προπαλειότητα in Herod.Med. in Rh.Mus. 58.78; τὸ π. the presenting part in obstetrics, Sor. 2.64; Comp., more to the front, Id. 1.7; τὸ γένειον προπαλέστερος Poll. 4.138. Adv. -λῶς, = δαψιλῶς, Hsch.
Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)
Pape
γλῶσσα Poll. 6.120, wahrscheinlich = προπετής ; u. so προπαλεῖς ὀφθαλμοί, Adamant. physiogn. 2.1.
Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)