οἰκό·τριψ, ιϐος (ὁ, ἡ) [ῐϐ]
      1 esclave né dans la maison, DÉM. 173, 16 ;
      2 qui ruine une maison, AR. Th. 426.

➳ Par crase avec l’art. ᾠκότριψ, AR. l. c.

Étym. οἶκ. τρίϐω.

ιβος, ὁ, a slave born and bred in the house, Att. for οἰκογενής (EM 590.15), οἰ. κλώψ, of a mouse (cf. οἰκόσιτος II), Babr. 107.2 ; as a term of abuse, ᾡκότριψ Εὐριπίδης the slave E., Ar. Th. 426 ; οἰκοτρίβων οἰκότριβας D. 13.24 ; μετὰ τῶν οἰ. παίζειν Ael. VH 12.15 ; metaph, οἰκότριβες ἐν φιλοσοφίᾳ Phld. Acad.Ind. p. 19M.

ιβος, ὁ,
1) der Hausaufreiber, -verderber ; Ar. Thesm. 426 nennt so den Euripides, mit Anspielung auf die gew. Bdtg.
2) ein im Hause aufgezogener Sklave, verna, im Ggstz zum gekauften, Lobeck Phryn. 203 ; Dem. 13.24 ; Luc. pro merc.cond. 11 ; Ath. V.213d.