καινοποιέω-ῶ :
      1 faire du nouveau, innover, POL. 1, 4, 5, etc. ; τί καινοποιηθὲν λέγεις ; SOPH. Tr. 873, que s’est-il passé de nouveau ? que veux-tu dire ? ;
      2 renouveler, acc. : ἐλπίδας, POL. 3, 70, 11, raviver des espérances ; τινος ἁμαρτήματα, POL. 30, 4, 17, raviver le souvenir des fautes de qqn.

➳ Pf. κεκαινοποίηκα, POL. 4, 2, 4.

Étym. καινοποιός.

pf. κεκαινοποίηκα Plb. 4.2.4: — make new, renew, τὴν θεραπείαν Id. 15.25.17; κ. ἐλπίδας gives new life to hopes, Id. 3.70.11; κ. τά τινος ἁμαρτήματα renew the memory of…, Id. 30.4.17; — Pass., ἐκαινοποιήθη τὰ τῆς ὀργῆς Id. 21.31.3, cf. 11.4.5, 31.28.9; of a plaster, Philum. Ven. 7.9.
make changes, innovate, πολλὰ κ. [ἡ τύχη] Plb. 1.4.5, etc. ; abs., Luc. Prom. Es 3, etc. ; — Pass., τί καινοποιηθὲν λέγεις ; what new-fangled, strange words are these? S. Tr. 873, cf. Plb. 9.2.4; τὰ καινοποιηθέντα innovations, OGI 669.44 (Egypt, i AD), cf. POxy. 237 viii 42 (ii AD).

neu machen, erneuern ; τί δὲ καινοποιηθὲν λέγεις ; Soph. Tr. 870 ; πολλὰ καινοποιεῖ ἡ τύχη Pol. 1.4.5, öfter ; τὸν πόλεμον, erneuern, 11.5.5, wie DS. 16.80.