GRC

δοτήρ

download
JSON

Bailly

ῆρος (ὁ) :
      1
celui qui donne, qui distribue, gén. IL. 19, 44 ;
      2 celui qui fait don de, gén. HH. Mars 9 ; avec double rég. : δ. τίνος τινι, ESCHL. Pr. 613 ; DH. 7, 72, celui qui donne qqe ch. à qqn ;
      3 qui est la cause de, qui donne (la mort) gén., en parl. d’un trait, HÉS. Sc. 131.

Étym. δίδωμι.

Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs / Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »

LSJ

ῆρος, ὁ, giver, dispenser, ταμίαι… σίτοιο δοτῆρες Il. 19.44; ὀϊστοὶ θανάτοιο δ. Hes. Sc. 131; esp. of the gods, δ. εὐθηλέος ἥβης h.Hom. 8.9; μαντευμάτων Pi. Pae. 7.1; πυρὸς βροτοῖς δοτῆρα A. Pr. 612. — Poet. form used by X. Cyr. 8.1.9, and in later Prose, θεὸς δ. παντὸς ἀγαθοῦ D.H. 2.62, cf. J. AJ 1.18.6, Iamb. Myst. 3.31.
Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)

Pape

ῆρος, ὁ, der Geber ; Homer einmal, Il. 19.44 ταμίαι, σίτοιο δοτῆρες, Austeiler, Spender ; vgl. δωτήρ und δώτωρ ; – πυρὸς βροτοῖς δοτήρ Aesch. Prom. 515 ; Dion.Hal. 7.79 ; Xen. Cyr. 8.1.9.
Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)
memory