{ "meta": { "serviceProvider": { "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH", "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota" }, "dataProvider": { "name": "Classical Language Dictionary", "link": "https:\/\/cld.bbaw.de" } }, "query": { "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/%CF%84%CE%B5%CC%81%CE%BB%CE%BF%CF%82?language=grc&options=case-sensitive", "searchDate": "2026-04-18 21:13:36", "searchFor": "lemma", "searchTerm": "τέλος", "language": "GRC", "options": { "strict": true, "case-sensitive": true, "regex": false, "simplified": false } }, "data": [ { "lemma": "τέλος", "meanings": 1, "language": "grc", "descriptions": [ { "dictionary": "Bailly", "reference": "Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs \/ Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »", "source": "https:\/\/bailly.app\/%C3%A0-propos", "description": "'εος-ους (τὸ) :   I<\/b> achèvement, accomplissement, réalisation : εἰ γὰρ ἐπ' ἀρῇσιν τέλος ἡμετέρῃσι γένοιτο, OD. 17, 496,<\/i> si nos prières se réalisaient ; cf<\/i>. HÉS. O. 667 ;<\/i> PD. O. 13, 105, etc. ;<\/i> φόνου τέλος, A.RH. 1, 834,<\/i> accomplissementd’un meurtre ; οὐδὲ μακύνων τέλος οὐδέν, PD. P. 4, 286,<\/i> ne prolongeant aucun accomplissement, càd<\/i>. prompt à agir ; τοῦ δ' ὔμμι τέλος κρηῆναι ἔοικεν, A.RH. 3, 172,<\/i> c’est à vous qu’il appartient d’accomplir cette tâche ; par périphr<\/i>. θανάτοιο τέλος, c<\/i>. θάνατος, IL. 3, 309 ; 5, 553 ; 11, 451, etc. ;<\/i> νόστοιο τέλος, c<\/i>. νόστος, OD. 22, 323 ;<\/i> μύθου τέλος, c<\/i>. μῦθος, IL. 16, 83 ;<\/i> τέλος γάμοιο, c<\/i>. γάμος, OD. 20, 74 ;<\/i>   II<\/b> p. suite,<\/i> résultat, suite, conséquence : τέλος δ' οὔπω τι πέφανται, IL. 2, 122,<\/i> il ne s’est encore produit aucun résultat ; τί μὰν ἀφήσει τέλος ; SOPH. O.C. 1468,<\/i> quel événement cela présage-t-il ? τί ἔσται τὸ τέλος τῶν γινομένων τούτων ἐμοί ; HDT. 1, 155,<\/i> quelles suites cela aura-t-il pour moi ? ἀμφίδοξα τὰ τέλη τῶν κινδύνων αὐτοῖς ἀπέϐαινε, POL. 18, 11, 11,<\/i> les résultats de leurs combats furent douteux ; τὰ τέλη συνεξακολουθεῖ ταῖς τινος προθέσεσιν, POL. 18, 15, 12,<\/i> les efforts de qqn sont accompagnés, couronnés de succès ; τέλος διδόναι, XÉN. Cyr. 3, 2, 29,<\/i> accorder une heureuse issue ; κακὸν τέλος διδόναι, THCR. Idyl. 4, 47,<\/i> faire aboutir à une mauvaise issue ; τῷ τέλει πίστιν φέρων, SOPH. El. 735,<\/i> mettant sa confiance dans l’issue ; μαχᾶν τέμνειν τέλος, PD. O. 13, 57,<\/i> fixer l’issue des batailles ; ἶσον τεῖναι πολέμου τέλος, IL. 20, 101,<\/i> égaliser le dénouement, càd<\/i>. accorder une fortune égale dans le combat : εἵως κε τέλος πολέμοιο κιχείω, IL. 3, 291,<\/i> jusqu’à ce que je sois arrivé au terme de la guerre ; ἐν δ' ἐμοὶ τέλος αὐτοῖν γένοιτο τῆσδε τῆς μάχης πέρι, SOPH. O.C. 423,<\/i> puisse dépendre de moi l’issue de ce combat engagé entre eux deux ! ;   III<\/b> p. suite,<\/i> fin, terme : τοῦ βίου τὸ τέλος, XÉN. Cyr. 8, 7, 6 ;<\/i> SOPH. O.C. 1721, etc<\/i>. fin de la vie, mort ; τέλος τοῦ ζῆν, SOPH. O.C. 1530 ; ou abs<\/i>. τέλος, HDT. 1, 31 ;<\/i> EUR. Suppl. 945 ;<\/i> XÉN. Cyr. 7, 2, 11, etc. m. sign. ;<\/i> τέλος ἔχειν, être au bout, être fini, terminé, achevé, IL. 13, 378 ;<\/i> ESCHL. Pr. 13 ;<\/i> XÉN. Cyr. 3, 3, 34 ;<\/i> PLAT. Rsp. 392<\/i> c, etc. ; en parl. de pers<\/i>. avoir achevé sa vie, être mort, PLAT. Leg. 717<\/i> e ; τέλος ἔχειν τοῦ βίου, PLAT. Leg. 801<\/i> e, m. sign. ; ou<\/i> avoir atteint son sommet, POL. 3, 5, 4 ; ou<\/i> être en pleine vigueur, avoir force de loi, ANT. 140, 4 ;<\/i> τέλος ἔχει δαίμων βροτοῖς, EUR. Or. 1545,<\/i> la divinité tient en ses mains le terme des choses pour les mortels, càd<\/i>. c’est un dieu qui conduit les choses ; τέλος λαϐεῖν, prendre fin, arriver au terme ; au pf<\/i>. être passé, ISOCR. 42<\/i> b ; πημάτων λαϐεῖν τέλος, EUR. Hel. 534,<\/i> trouver la fin des souffrances ; ou<\/i> se terminer, s’accomplir, PLAT. Rsp. 501<\/i> d, etc. ;<\/i> τέλος γίγνεταί τινος, HDT. 9, 22 ;<\/i> XÉN. An. 1, 10, 18. etc. ;<\/i> τέλος γίγνεται, XÉN. An. 5, 6, 1, etc<\/i>. qqe ch. se termine ; τέλος ποιεῖσθαί τινος, XÉN. Cyr. 2, 3, 24 ;<\/i> achever qqe ch. ; ἐπὶ τέλει εἶναι, PLAT. Rsp. 506<\/i> d, etc<\/i>. être au bout, être achevé ; ἐπὶ τῷ τέλει τινὸς εἶναι, PLAT. Rsp. 532<\/i> b, etc<\/i>. être au terme de qqe ch. ; ἐπὶ τέλος τινὸς ἐλθεῖν, PLAT. Prot. 347<\/i> c, etc. ;<\/i> ἐς τέλος τινὸς ἐλθεῖν, EUR. I.T. 83, etc. ;<\/i> τέλος τινὸς ἱκέσθαι, IL. 9, 56,<\/i> être parvenu à la fin de qqe ch. ; τέλος ἐπιθεῖναί τινι, mettre fin à, achever, terminer, PLAT. Prot. 348<\/i> a etc. ; ou<\/i> exécuter, réaliser, IL. 19, 107 ; 20, 369 ; rar. en ce sens plur<\/i>. τέλη, les dernières déclarations ou<\/i> manifestations : εὖ μὲν ἀρχὰς εἶπας, εὖ δὲ καὶ τέλη, EUR. I.A. 990,<\/i> tu as excellemment parlé au début comme à la fin ; adv. :<\/i> τέλος, à la fin, enfin, en dernier lieu ; au commenc. de la prop. :<\/i> τέλος Δαρεῖος ἐν ἀπορίῃσι εἴχετο, HDT. 4, 131,<\/i> Darius vint enfin à être dans l’embarras ; cf<\/i>. HDT. 1, 76, etc. ;<\/i> THC. 5, 50, etc. ;<\/i> XÉN. Cyr. 1, 6, 14, etc. ; dans des prop. adversatives ou des prop. copulatives, par suite joint à des particules :<\/i> τέλος δέ, enfin, THGN. 1294 ;<\/i> ESCHL. Pr. 664 ;<\/i> SOPH. Aj. 268, etc. ;<\/i> HDT. 1, 82 ;<\/i> THC. 2, 4, etc. ;<\/i> τέλος μέντοι, HDT. 5, 89, etc. ;<\/i> XÉN. Hell. 5, 4, 30, etc. ;<\/i> τέλος γε μέντοι, SOPH. Ant. 233, m. sign. ;<\/i> καὶ τέλος, et à la fin, HDT. 4, 154 ;<\/i> THC. 1, 109, etc. ; avec l’art<\/i>. τὸ δὲ τέλος, PLAT. Leg. 768<\/i> b ; καὶ τό γε τέλος, PLAT. Leg. 740<\/i> e ; ἐς τέλος, à la fin, HH. Merc. 462 ;<\/i> HÉS. O. 292 ;<\/i> SOPH. Ph. 409 ;<\/i> HDT. 3, 40, etc. ;<\/i> XÉN. Œc. 17, 10, etc. ;<\/i> au plus haut degré, tout à fait, POL. 1, 20, 7, 10 ; 1, 48, 5, etc. ;<\/i> διὰ τέλους, jusqu’à la fin, continuellement, sans relâche, ESCHL. Eum. 64 ;<\/i> SOPH. Aj. 670 ;<\/i> PLAT. Rsp. 519<\/i> c ; complètement, ESCHL. Pr. 273 ;<\/i> ISOCR. 87<\/i> b, 162<\/i> c, 31<\/i> e ;   IV<\/b> p. suite,<\/i> point culminant, sommet, but, PD. I. 3, 50 ;<\/i> ἅπτεσθαι τοῦ τέλους, PLAT. Conv. 211<\/i> b, atteindre le but ; πρὸς τέλος ἰέναι τινός, PLAT. Conv. 210<\/i> e, ou<\/i> ἐλθεῖν τινος, PLAT. Clit. 410<\/i> e, parvenir au plus haut sommet, au point culminant de qqe ch. ;   V<\/b> achèvement, formation complète, plein développement : ἀνδρὸς τέλος, PLAT. Menex. 249<\/i> a, la pleine force de l’âge ; πρεσϐύτου τέλος, PLAT. Epin. 992<\/i> d, le plein âge sénile ; γήρως τέλος, EUR. Alc. 413, m. sign. ;<\/i> τὸ τῶν παίδων τέλος, PLAT. Conv. 181<\/i> e, le plein développement de l’enfant ; τέλος ἔχειν, PLAT. Leg. 834<\/i> c, être arrivé à la maturité ou<\/i> au complet développement ; τέλος λαϐεῖν, PLAT. Phædr. 276<\/i> b, arriver à maturité, en parl. de récoltes ;<\/i> ἥϐης τέλος, EUR. Med. 920 ;<\/i> ANTH. 7, 300,<\/i> éclat, vigueur de la jeunesse ;   VI<\/b> prix dans les luttes, PD. O. 11, 67 ; P. 9, 118 ;<\/i> ἐφ' ἑκάστῳ ἕργματι κεῖτο τέλος, PD. I. 1, 27,<\/i> pour chaque travail était fixé un prix ;   VII<\/b> la plus haute puissance, plénitude de puissance, juridiction souveraine : τέλος ἔχω, THC. 4, 118 ;<\/i> ἐπ' ἐμοί ἐστι τέλος, EUR. Hel. 887,<\/i> j’ai plein droit, j’ai plein pouvoir ; ὅσοις δικαστῶν τοῦτ' ἐπέσταλται τέλος, ESCHL. Eum. 743,<\/i> tous ceux des juges à qui cette charge souveraine est conférée ; cf<\/i>. ESCHL. Ag. 908, 1202, etc. ;<\/i> XÉN. Cyr. 1, 5, 7, etc. ;<\/i> τέλος δίκης, ESCHL. Eum. 243, 729,<\/i> droit de décider en justice, droit de juger ; πρὶν τέλος τι τούτων ἔχειν, THC. 5, 41,<\/i> avant qu’une de ces conditions ait force de loi ; ἐμπορίαν παραγιγνομένοις μηδὲν ἔστω τέλος, POL. 3, 22, 8,<\/i> des marchands étrangers ne doivent pouvoir conclure aucun contrat ayant force de loi ; οἱ ἐν τέλει, THC. 1, 10, 90 ; 2, 10, etc. ;<\/i> SOPH. Aj. 1352, etc<\/i>. ceux qui détiennent un plein pouvoir, les hautes autorités, la magistrature, les personnages haut placés ; οἱ ἐν τέλει ὄντες, HDT. 3, 18 ; 9, 106 ;<\/i> THC. 7, 50, 73, m. sign. etc. ; poét<\/i>. οἱ ἐν τέλει βεϐῶτες, SOPH. Ant. 67 ;<\/i> οἱ τὰ τέλη ἔχοντες, THC. 5, 47, etc. ;<\/i> τὰ τέλη, THC. 1, 58 ; 4, 15 ;<\/i> XÉN. An. 2, 6, 4, etc. m. sign. ;<\/i>   VIII<\/b> ce qui doit être accompli, d’où :<\/i>      1<\/b> but, ARSTT. Nic. 1, 1, etc. ;<\/i> πρὸς τέλος ἐλθεῖν, PLAT. Rsp. 494<\/i> a ; τυχεῖν τοῦ τέλους, LUC. H. conscr. 7,<\/i> atteindre le but ; πρὸς οὐδὲν τέλος, PLUT. Tim. 10,<\/i> vers aucun but ; πρὸς τέλος φέρειν, ARSTT. Pol. 7, 12,<\/i> conduire au but ; p. suite,<\/i> résolution, ESCHL. Ag. 934 ;<\/i>      2<\/b> acquittement, paiement : μισθοῖο τέλος, paiement du salaire, IL. 21, 450 ; particul<\/i>. taxe, droit de douane, d’où en gén<\/i>. coût, dépense, frais, PLAT. Rsp. 425<\/i> d, etc. ;<\/i> τέλος τελεῖν τινος, PLAT. Leg. 847<\/i> b, payer le droit de douane pour qqe ch. ; ἀγορᾶς τέλος, AR. Ach. 896,<\/i> droit de marché ; τέλη ὠνεῖσθαι, XÉN. Vect. 4, 19 ;<\/i> πρίασθαι, XÉN. Vect. 4, 20,<\/i> affermer des impôts ; πωλεῖν τέλος, ESCHN. 3, 134,<\/i> donner un impôt à ferme ; ἔξω τέλους τινὸς εἶναι, DÉM. 462, 26,<\/i> être exempt d’un impôt, d’une offrande pour l’État ; τοῖς οἰκείοις τέλεσι, THC. 4, 60 ; ou<\/i> ἰδίοις τέλεσι, THC. 6, 16,<\/i> à ses propres frais ; δημοσίοις τέλεσι, PLUT. Phoc. 30,<\/i> aux frais du public ; τέλη λύειν, payer les frais, d’où<\/i> être avantageux, SOPH. O.R. 316 (cf<\/i>. λυσιτελεῖν) ; partic<\/i>. offrande à une divinité, hommage, ESCHL. Pers. 204 ;<\/i> SOPH. Ant. 143, etc. ; ou<\/i> fête, fête sacrée, mystère, SOPH. O.C. 1050 ;<\/i> PLAT. Rsp. 516<\/i> e, etc. ;<\/i> γαμήλιον τέλος, ESCHL. Eum. 821 ;<\/i> τὰ νυμφικὰ τέλη, SOPH. Ant. 1241,<\/i> cérémonie de mariage ;   IX<\/b> ce qui est complet en soi, d’où<\/i> troupe, corps, compagnie, IL. 7, 380, etc. ;<\/i> HDT. 1, 103 ;<\/i> THC. 2, 22, etc<\/i>.

Étym<\/b>. R. indo-europ<\/i>. *telh₂-, lever, endurer, cf<\/i>. τάλαντον, τέλλω.<\/p>'" }, { "dictionary": "LSJ", "reference": "Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)", "source": null, "description": "εος, τό, (< τέλλομαι, τέλλω) coming to pass, performance, consummation<\/b>, εἰ γὰρ ἐπ’ ἀρῇσιν τ. ἡμετέρῃσι γένοιτο Od.<\/i> 17.496; ἐν [θεοῖς] τ. ἐστὶν ὁμῶς ἀγαθῶν τε κακῶν τε Hes. Op.<\/i> 669; δίκη δ’ ὑπὲρ ὕβριος ἴσχει ἐς τ. ἐξελθοῦσα issuing in fulfilment, execution<\/b>, ib.<\/i> 218; καθάπερ ἐκ δίκης κατὰ νόμον τ. ἐχούσης PEleph. 1.12 (iv BC), cf. IG 12(7).67.48 (Arcesine, iv\/iii BC); καθήκει νῦν [τὰν γνώμαν] ἐπὶ τέλος ἀχθῆμεν SIG 793.7 (Halasarna, i AD); ἔλπομαι μέν, ἐν θεῷ γε μὰν τ. Pi. O.<\/i> 13.105, cf. N. 8.45, 10.29, D. 18.193; ἢν θεὸς ἀγαθὸν τ. διδῷ αὐτῷ X. Cyr.<\/i> 3.2.29; ἐν πείρᾳ τ. διαφαίνεται Pi. N.<\/i> 3.70; ψευστήσεις, οὐδ’ αὖτε τ. μύθῳ ἐπιθήσεις Il.<\/i> 19.107, cf. Isoc. 5.71, 6.77; result<\/b>, τ. δ’ οὔ πώ τι πέφανται Il.<\/i> 2.122; εἵως κε τ. πολέμοιο κιχείω 3.291; ἐν γὰρ χερσὶ τ. πολέμου 16.630; ἶσον τείνειεν πολέμου τ. 20.101, cf. Hes. Th.<\/i> 638 (but ἢ πολέμοιο ἢ λοιμοῖο τ. ποτιδέγμενοι the coming to pass (outbreak<\/b>) of…, A.R. 4.1282); τί μὰν ἀφήσει τ. ; S. OC<\/i> 1468 (lyr.); τί ἔσται τὸ τ. τῶν γιγνομένων τούτων ἐμοί ; Hdt. 1.155, cf. Isoc. 6.50; ἀποίητον… θέμεν ἔργων τ. undo things done, Pi. O.<\/i> 2.17; ὁδοῦ τ. S. OC<\/i> 1400; φόνου τ. A.R. 1.834; τοῦ δ’ ὔμμι τέλος κρηῆναι ἔοικεν Id. 3.172; τῷ τ. πίστιν φέρων the outcome<\/b>, S. El.<\/i> 735; Ζεὺς πάντων ἐφορᾷ τ. Sol. 13.17; ἀκόλουθον τὸ τ. ἐξέβη τοῦ κινδύνου ταῖς ἐπιβολαῖς Plb. 4.11.9; ἀμφίδοξα τὰ τ. τῶν κινδύνων αὐτοῖς ἀπέβαινε Id. 18.28.11, cf. 18.32.12, 3.5.7; τ. τοιόνδε ἐγένετο τῆς μάχης Hdt. 9.22, cf. Plb. 1.61.2; μάχης… κεκύρωται τ. A. Ch.<\/i> 874; διὰ μάχης ἥξω τέλους, = διὰ μάχης ἥξω, Id. Supp.<\/i> 475; ἐπ’ ἀμφότερα μαχᾶν τάμνειν τ. to seek to determine the issue<\/b> of the battles in both directions, Pi. O.<\/i> 13.57; more generally, event<\/b>, οὐ γὰρ ἔγωγέ τί φημι τ. χαριέστερον εἶναι ἢ ὅτε… Od.<\/i> 9.5; in concrete sense, result, product<\/b>, τ. εὐπεψίας αἱματικῆς πιμελὴ καὶ στέαρ Arist. PA<\/i> 672a4, cf. GA<\/i> 725b8. in contexts like Hes. Op.<\/i> 669, Il.<\/i> 16.630 (v. supr.), τ. can be understood as power of deciding, supreme power<\/b>, and so we have τ. μὲν Ζεὺς ἔχει… πάντων ὅσ’ ἐστί Semon. 1.1; ἐν δ’ ἐμοὶ τ. αὐτοῖν γένοιτο τῆσδε τῆς μάχης πέρι S. OC<\/i> 423; [Ἄπολλον]… ὅθεν πολεμόκραντον ἁγνὸν, τ. ἐν μάχᾳ A. Th.<\/i> 162 (lyr.); τελέων τελειότατον κράτος, ὄλβιε Ζεῦ Id. Supp.<\/i> 525 (lyr.); τ. ἔχει δαίμων βροτοῖς, τ. ὅπᾳ θέλει E. Or.<\/i> 1545 (lyr.); τ. δ’ ἐφ’ ἡμῖν, εἴτε… εἴτε… Id. Hel.<\/i> 887; καὶ τοῖσ’ (sc. ἰητροῖς) οὐδὲν ἔπεστι τ. they have no power<\/b> or efficacy<\/b>, Sol. 13.58; and in the civil sphere, τ. ἔχειν, of persons, to have the power to ratify<\/b>, IG1². 57.25, Foed. ap. Th. 4.118, Arist. Pol.<\/i> 1322b13; ὅ τι ἂν δόξῃ τοῖς πλείοσι τοῦτ’ εἶναι τ. the decision of the majority must be final<\/b>, ib.<\/i> 1317b6; κύριος ἔστω ἐπιβάλλειν κατὰ τὸ τ. shall have authority to inflict a fine up to the limit of his powers<\/b>, Lex ap. D. 43.75; κατὰ τὸ τ. ζημιοῦσθαι Is. 4.11; τοῖς κατ’ ἐμπορίαν παραγιγνομένοις μηδὲν ἔστω τ. πλὴν ἐπὶ κήρυκι ἢ γραμματεῖ Foed. ap. Plb. 3.22.8; τ. ἔχειν, of things, to have decisive<\/b> or final authority<\/b>, σφῷν μὲν ἐντολὴ Διὸς ἔχει τ. δή A. Pr.<\/i> 13; ἡ… τούτου αἰτίασις οὐκ ἔχει τ. has no validity<\/b>, Antipho 5.89; πρὶν τ. τι αὐτῶν ἔχειν before any of the terms had validity<\/b>, i.e. had been ratified, Th. 5.41, cf. D. 35.27; τοῦ ζῆν καὶ μὴ ζῆν τὸ τ. ἐστὶν ἐν τῷ ἀναπνεῖν the decisive difference<\/b> between…, Arist. Resp.<\/i> 480b19.magistracy, office<\/b>, τ. δωδεκάμηνον Pi. N.<\/i> 11.9 (δυω- codd.); οἱ ἐν τ. men in office, magistrates<\/b>, S. Aj.<\/i> 1352, Ph.<\/i> 385, Th. 3.36; ἔξω τῶν βασιλέων καὶ τῶν μάλιστα ἐν τ. Id. 1.10, cf. 6.88; οἱ ἐν τέλεϊ ἐόντες Hdt. 3.18, 9.106; poet., οἱ ἐν τέλει βεβῶτες S. Ant.<\/i> 67; οἱ τὰ τ. ἔχοντες Foed. ap. Th. 5.47; ὂρ μέγιστον τ. ἔχοι Schwyzer 409.3 (Elis, V BC); τοὺς… τὸ ὁροφυλακικὸν τ. ἔχοντας SIG 633.94 (Milet., ii BC); τὸ τ. the government<\/b>, τοιαῦτ’ ἔδοξε τῷδε Καδμείων τέλει A. Th.<\/i> 1030; τὰ τ. the magistrates<\/b>, Th. (with a masc. part. and pl. (v.l.<\/font>) verb) 1.58, 4.15, X. An.<\/i> 2.6.4.decision, doom<\/b>, Ζεὺς… οἶδε, ὁπποτέρῳ θανάτοιο τ. πεπρωμένον ἐστί Il.<\/i> 3.309; Κῆρες δὲ παρεστήκασι…, ἡ μὲν ἔχουσα τ. γήραος ἀργαλέου, ἡ δ’ ἑτέρη θανάτοιο Mimn. 2.6; μήτηρ… μέ φησι διχθαδίας Κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ (or τέλοσδε) Il.<\/i> 9.411, cf. 13.602; ἐξέφυγον θανάτου τ. Archil. 6.3; τ. θανάτου ἀλεείνων Od.<\/i> 5.326; τ. θανάτοιο κάλυψεν Il.<\/i> 5.553; οὐδέ κέ μ’ ὦκα τ. θανάτοιο κιχείη 9.416, cf. 11.451; ἡμετέρου θανάτοιο κακὸν τ., οἷον ἐτύχθη Od.<\/i> 24.124, cf. A. Th.<\/i> 906 (lyr.); — judicial decision<\/b>, ἀμμενῶ τ. δίκης Id. Eu.<\/i> 243; κύριον μένει τ. ib.<\/i> 544 (lyr.); οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τ. not having authority to decide<\/b> the case, ib.<\/i> 729; ἦ κἀπ’ ἐμοὶ τρέποιτ’ ἂν αἰτίας τ. ; will you submit the decision<\/b> of this case to me? ib.<\/i> 434; τὸ τ. κρίνειν Pl. Lg.<\/i> 768b; τ. ἐπιθέτω τῇ δίκῃ ib.<\/i> 767a, cf. 761e, 957b; decision<\/b> of an assembly, A. Supp.<\/i> 603, 624; of a king, Id. Ag.<\/i> 934; ἐξαιτράπης ἐὼν Ἰωνίης, τ. ἐποίησε τὴν γῆν εἶναι Μιλησίων prob. in SIG 134b30 (Milet., iv BC); ὥς τοι ἐγὼ μύθου τ. ἐν φρεσὶ θείω the summing up<\/b> or crux<\/b> of the matter, Il.<\/i> 16.83.something done<\/b> or ordered to be done, task, service, duty<\/b>, γνῶ… ὅ οἱ οὔ τι τ. κατὰ καίριον ἦλθεν on no fatal errand<\/b>, Il.<\/i> 11.439 (nisi leg. κατακαίριον)· οὐδὲ μακύνων τ. οὐδέν Pi. P.<\/i> 4.286; ὅσοις τοῦτ’ ἐπέσταλται τ. A. Eu.<\/i> 743, cf. Ag.<\/i> 908; μ’ Ἀπόλλων τῷδ’ ἐπέστησεν τέλει ib.<\/i> 1202, cf. Ch. 760; ἄυπνα ὀμμάτων τέλη the wakeful duties<\/b> (or services<\/b>) of the eyes, E. Supp.<\/i> 1137 (lyr.); ἀμφοτερᾶν τοι χαρίτων… ζεύξω τ. the rendering<\/b> of both services, Pi. I.<\/i> 1.6; αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τ. a small service<\/b> or favour<\/b>, A. Th.<\/i> 260; ἡξῶ ναὶ τὸν Πᾶνα κακὸν τ. αὐτίκα δωσῶν Theoc. 4.47; obligation to render a service<\/b> or payment<\/b>, ὅτε δὴ μισθοῖο τ. πολυγηθέες ὧραι ἐξέφερον the Payment (-day)<\/b> of the wage, Il.<\/i> 21.450; οἱ δ’ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοι, τὴν ἀναγκαίαν ἀτέλειαν ἔχοντες, ἔξω τοῦ τ. εἰσὶ τούτου D. 20.19, cf. Poll. 8.156; ἐν τέλει μαθεῖν to be taught for a fee<\/b>, Id. 4.46. pl., services<\/b> or offerings due<\/b> to the gods, δαίμοσιν θῦσαι θέλουσα πελανόν, ὧν τέλη τάδε A. Pers.<\/i> 204; ἔνθ’ ὁρίζεται βωμοὺς τ. τ’ ἔγκαρπα Κηναίῳ Διΐ S. Tr.<\/i> 238; ἔλιπον Ζηνὶ τροπαίῳ πάγχαλκα τ. Id. Ant.<\/i> 143 (anap.); γῇ δὲ τῇδε Σισύφου σεμνὴν ἑορτὴν καὶ τέλη προσάψομεν E. Med.<\/i> 1382; θεοῖσι μικρὰ θύοντες τέλη Id. Fr.<\/i> 327.6; of the Eleusinian mysteries, οὗ πότνιαι σεμνὰ τιθηνοῦνται τ. S. OC<\/i> 1050 (lyr.), cf. Fr.<\/i> 837; σεμνῶν ἐς ὄψιν καὶ τ. μυστηρίων E. Hipp.<\/i> 25; called μεγάλα τ., Pl. R.<\/i> 560e; rarely in sg., τοῦδε μυστικοῦ τέλους this mystic rite<\/b>, A. Fr.<\/i> 387; of the marriage rite<\/b>, τ. γάμοιο Od.<\/i> 20.74, cf. A.R. 4.1202, AP<\/i> 6.276 (Antip.); γαμήλιον τ. A. Eu.<\/i> 835; τὰ νυμφικὰ τ. S. Ant.<\/i> 1241; τ. ὁ γάμος ἐκαλεῖτο Poll. 3.38, cf. Paus.Gr. Fr.<\/i> 306, Sch. Ar. Th.<\/i> 982, Stob. 2.7.3a.service rendered<\/b> by a citizen in the Solonian constitution to the state, also his rating according to this service<\/b>, θητικοῦ ἀντὶ τέλους ἱππάδ’ ἀμειψάμενος Epigr.<\/i> ap. Arist. Ath.<\/i> 7.4; τιμήματι διεῖλεν εἰς τέτταρα τ. four ratings<\/b> or classes<\/b>, ib.<\/i> 7.3; later, τὸ τῶν ἱππέων τ., Lat. ordo<\/b> equester, D.C. 48.45, al.dues<\/b> exacted by the state, Ar. V.<\/i> 658 (pl.), Pl. R.<\/i> 425d (pl.); ἀγορᾶς τ. a market-toll<\/b>, Ar. Ach.<\/i> 896; πορνικὸν τ. Aeschin. 1.119; τ. πρίασθαι, πωλεῖν, farm a tax<\/b> or let it<\/b>, D. 24.144, Aeschin. l.c.<\/i> ; ἐκλέγειν. πράττειν, levy it<\/b>, D. l.c.<\/i>, Alex. 263.3, Aeschin. 3.113; τελεῖν pay a tax<\/b> or duty<\/b>, Pl. Lg.<\/i> 847b; εἰ τὰ τ. τελεῖ, ποῖον τ. τελεῖ, questions put to candidates at Athens, Din. 2.17, Arist. Ath.<\/i> 7.4; τέλη κατατίθησιν Antipho 5.77; καταβαλεῖν And. 1.93; freq. in Inscrr., IG1². 46.12, al., SIG 135.14 (Olynthus, iv BC), al., and Papyri, τὸ ὡρισμένον τῆς αἰτήσεως τ., etc., POxy. 1473.30 (iii AD), cf. PCair. Zen. 240.7 (iii BC), etc. ; metaph<\/i>, τέλη λύειν, v. λύω v. 2.financial means, expenditure<\/b>, usu. in dat. pl., ὃς ἂν τοῖς ἰδίοις τ. μὴ ἑαυτὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν πόλιν ὠφελῇ by the use of his own means<\/b>, Th. 6.16; κακῶς ἡμᾶς αὐτοὺς ποιούντων τέλεσι τοῖς οἰκείοις if we harm ourselves at our own expense<\/b>, Id. 4.60; ἀναγραψάτω… τέλεσι τοῖς Λεωνίδου IG1². 56.22, cf. 94.14, al. ; Χερρόνησον τοῖς αὑτοῦ τ. διορύξει D. 6.30; δημοσίοις τέλεσι Plu. Phoc.<\/i> 38; in nom. sg., μάτην γὰρ οἴκῳ σὸν τόδ’ ἐκβαίη τ. E. Fr.<\/i> 639. a military station<\/b> or post with defined duties<\/b> (cf. signf. 5), ἐλθεῖν εἰς φυλάκων ἱερὸν τ. Il.<\/i> 10.56; αἶψα δ’ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τ. ἷξον ἰόντες ib.<\/i> 470; δόρπον ἔπειθ’ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσιν at our posts<\/b>, in the ranks<\/b>, 11.730, cf. 18.298; later, military unit, division, squadron<\/b>, τέλει ἑνὶ τῶν ἱππέων Th. 2.22, cf. 4.96; πελταστῶν τέλη E. Rh.<\/i> 311; κατὰ τέλεα Hdt. 1.103, 7.87, al. ; κατὰ τέλη Th. 6.42, Plb. 11.11.6, cf. 11.15.2, Polyaen. 2.1.17; in the Roman army, legion<\/b>, J. AJ<\/i> 14.16.2, BJ<\/i> 1.17.9, Plu. Ant.<\/i> 18.56, App. BC<\/i> 5.87, al.a force of 2048 infantry<\/b>, = μεραρχία, Ascl.Tact. 2.10, Arr. Tact.<\/i> 10.5, Ael. Tact.<\/i> 9.7.a force of 2048 cavalry<\/b>, Ascl.Tact. 7.11, Arr. Tact.<\/i> 18.4, Ael. Tact.<\/i> 20.2. δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη troops<\/b> or columns<\/b> of… chariots, A. Pers.<\/i> 47 (anap.); of ships, τρία τ. ποιήσαντες τῶν νεῶν Th. 1.48; also ὀρνίθων τέλεα flocks<\/b> of birds, v.l.<\/font> for γένεα, Hdt. 2.64; τ. ἀθανάτων A. Fr.<\/i> 151 (anap.). a territorial division, Στρατικὸν τ. SIG 421.44 (Acarnania, iii BC); Κορωνείων τὸ τ. Supp.Epigr.<\/i> 3.354 (Thebes, iii BC); τὸ Λοκρικὸν τ. GDI 2070 (Delph., ii BC).degree of completion<\/b> or attainment<\/b>, τόσσον μὲν ἔχον τ., οὔατα δ’ οὔ πω… προσέκειτο Il.<\/i> 18.378; degree of maturity, age<\/b>, ἐπὴν δὴ τοῦτο τ. παραμείψεται ὥρης Mimn. 2.9; ἥβης πρὶν τ. ἄκρον ἰδεῖν Simon. 123; ἥβης τ. μολόντας E. Med.<\/i> 920; εἰς ἀνδρὸς τ. ἰέναι man΄s estate<\/b>, Pl. Mx.<\/i> 249a; εἰς πρεσβύτου τ. ἀφικομένοις Id. Epin.<\/i> 992d; τὸ τῶν παίδων τ. ἄδηλον οἷ τελευτᾷ κακίας καὶ ἀρετῆς ψυχῆς τε πέρι καὶ σώματος Id. Smp.<\/i> 181e; οὐδὲ γήρως ἔβας τ. σὺν τᾷδε E. Alc.<\/i> 413 (lyr.). a length of time<\/b> (or space), term, course<\/b>, ἀρετάς, αἷσι Κλεωνυμίδαι θάλλοντες αἰεὶ σὺν θεῷ θνατὸν διέρχονται βιότου τ. Pi. I.<\/i> 4 (3).5 (23); so perh. in E. Hipp.<\/i> 87 (v. infr. 3), and in διὰ τέλους (v. infr. 2 c).state of completion<\/b> or maturity<\/b>, τ. λαβεῖν, ἔχειν, of plants or animals, to attain maturity<\/b>, Pl. Phdr.<\/i> 276b, Lg.<\/i> 834c, cf. 899e; hence, completion, end, finish<\/b>, τ. ἐπιθεῖναι τῷ λόγῳ complete<\/b> it, Id. Smp.<\/i> 186a, cf. Prt.<\/i> 348a; ὃ πᾶσι τοῖς προτέροις ἐπ έθηκε τ. as a finish<\/b> to all his former acts, D. 18.140; τὸ τ. τῆς σκηνῆς ἐποιήσαντο X. Cyr.<\/i> 2.3.24; ταύτης… τῆς ἡμέρας τοῦτο τὸ τ. ἐγένετο Id. An.<\/i> 1.10.18; τ. λαβεῖν to be completed<\/b>, Pl. R.<\/i> 501e, Isoc. 4.5; τ. ἔχειν Pl. Lg.<\/i> 772c; οὐ τ. ἵκεο μύθων didst not reach the end<\/b> of thy speech, Il.<\/i> 9.56; ἐπὶ τέλους τοῦ δρόμου Pl. R.<\/i> 613d; μέχρι τοῦ τὸ προκείμενον ἐπὶ τέλος ἀχθῆναι PTeb. 14.8 (ii BC); ἑκάστων πρὸς τέλος ἀχθέντων UPZ 108.29 (ii BC), cf. BGU 1816.11 (i BC); ἡ εἰκοστὴ τοῦ νοσήματος ἡμέρα τ. μὲν τριῶν ἑβδομάδων, ἓξ δὲ τετράδων Gal. 18(2).234; — freq. in Adverbial phrases; τέλος at last<\/b>, ὥστε τ. ἡσυχίαν ἦγον Th. 2.100, cf. 5.46; but most freq. at the beginning of the clause, μάχης δὲ καρτερῆς γενομένης, τέλος οὐδέτεροι νικήσαντες διέστησαν Hdt. 1.76, cf. 4.131, al. ; τέλος δέ Id. 1.36, Thgn. 1294, etc. ; ἀλλὰ τ. Hdt. 6.137; τ. μέντοι Id. 5.89, X. HG<\/i> 5.44.30; τ. γε μέντοι S. Ant.<\/i> 233; καὶ τ. Hdt. 4.154, Th. 1.109; τό γε τ. Pl. Lg.<\/i> 740e. <ἐς τ. in the end<\/b>, in the long run<\/b>, πάντως ἐς τ. ἐξεφάνη Sol. 13.28, cf. Hdt. 9.37; εἰς τ. S. Ph.<\/i> 409; θνητῶν δ’ εἰς τ. ὄλβιος οὐδείς E. IA<\/i> 161 (anap.), cf. Hdt. 3.40; ὁρῶντες τὴν Λιβύην εἰς τ. ἀβλαβῆ διαμένουσαν altogether, completely<\/b>, Plb. 1.20.7, cf. PTeb. 38.11 (ii BC), OGI 90.12 (Rosetta, ii BC), PSI 10.1120.5 (i BC\/i AD); ἐς τ. ἄνυε μοίρας dub.l.<\/font> in Theoc. 1.93. διὰ τέλους (orig. perh. from signf. I. 1 or 5, or II. 1b, through the (whole) performance<\/b> or time), through to the end, completely<\/b>, A. Pr.<\/i> 275, S. Aj.<\/i> 685, E. Supp.<\/i> 270, Isoc. 5.24, 8.17, 19.4; throughout, all the time, always<\/b>, Antipho 5.42, Timocl. 8.5, Hegesipp.Com. 2.3; so διὰ τέλεος Hp. Acut.<\/i> 46 (= διὰ παντὸς καὶ ἀεί acc. to Gal. 15.618); διὰ τέλους ἀεί Pl. Phlb.<\/i> 36e; permanently, for good<\/b>, τοῦ ἀφεθῆναί σε διὰ τ. PPetr. 2 p. 45 (iii BC). ἐπὶ τέλος at the end<\/b>, opp. ἐν ἀρχῇ, Gal. 19.183. τέλει perh.in the end<\/b>, S. OT<\/i> 198 (lyr.). esp. τ. ἔχειν βίου to have reached the end<\/b> of life, to be dead, Pl. Lg.<\/i> 801e; ἐμοὶ μὲν τοῦ βίου τὸ τ. ἤδη πάρεστιν X. Cyr.<\/i> 8.7.6; πᾶσίν ἐστιν ἀνθρώποις τ. τοῦ βίου θάνατος D. 57.27; εἰς τ. τοῦ ζῆν ἀφικνεῖσθαι S. OC<\/i> 1530; less freq. abs., death<\/b>, ἐλπίς ἐστι νύκτερον τ. μολεῖν A. Th.<\/i> 367 (lyr.); οἱ νεηνίαι οὐκέτι ἀνέστησαν ἀλλ’ ἐν τέλεϊ τούτῳ ἔσχοντο Hdt. 1.31; ἔχει τὸ κάλλιστον τ. X. Cyr.<\/i> 7.3.11; ἔχει τ., = τετελεύτηκε, Laconian phrase acc. to Hsch. ; τῶν ἤδη τ. ἐχόντων Pl. Lg.<\/i> 717e, cf. 772c, BGU 1857.7 (i BC); reversely, τ. ἔχει τινά Pl. Lg.<\/i> 740c; οἷόν σε βίου τ. εἷλε E. Rh.<\/i> 735 (anap.); — but ὀλβίως ἔλυσεν τὸ τ. βίου has paid life΄s toll<\/b> (cf. supr. I. 8), S. OC<\/i> 1720 (lyr.); τὸ τ. ὁ χρόνος ἀπαιτεῖ Poet. in Mus. Script. p. 452 von Jan; also τ. δὲ κάμψαιμ’ ὥσπερ ἠρξάμην βίου E. Hipp.<\/i> 87 (cf. supr. 11.1b); πρὶν ἂν πέλας (v.l.<\/font> τέλος) γραμμῆς ἵκηται καὶ τ. κάμψῃ βίου Id. El.<\/i> 955-6.end, cessation<\/b>, ὡς δὲ πρὸς τ. γόων ἀφίκοντ’ S. OC<\/i> 1621; πῶς τροχηλάτου μανίας ἂν ἔλθοιμ’ ἐς τ. πόνων τ’ ἐμῶν ; E. IT<\/i> 83; ὅταν δὴ πημάτων λάβῃ τ. Id. Hel.<\/i> 534; τ. δέχει δὴ τῶν ἐμῶν προσφθεγμάτων Id. Hec.<\/i> 413; ἡ μὲν οὖν ἐπανάστασις… τοῦτο τὸ τ. ἔσχεν Hell. Oxy.<\/i> 10.3; ἐπειδὴ οὐχ οἷόν τε εἰς ἄπειρον, τ. ἔσται πάσης φορᾶς Arist. Metaph.<\/i> 1074a30.end<\/b> of a word, A.D. Pron.<\/i> 12.25, al. ; of a sentence, ἐπὶ τέλει πρόσκειται Sor. 1.43, cf. Gal. 15.20; of a chapter or book, ἐπὶ τέλει ἀναλυθήσεται Archim. Sph. Cyl.<\/i> 2.4, cf. Gal. 15.10; πρὸς τῷ τ. ῥηθήσεται Pl. Lg.<\/i> 957b; πρὸς τῷ τ. τοῦ ἐντέρου Arist. PA<\/i> 675a16; ἀπὸ τέλους τοῦ σταδίου, opp. ἀπὸ μέσου, Id. Ph.<\/i> 239b34 (cf. infr. III. 2).achievement, attainment<\/b>, τηλοῦ ἐμοὶ νόστοιο τ. γλυκεροῖο γενέσθαι Od.<\/i> 22.323, cf. Pi. N.<\/i> 3.25; τ. δὲ τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ Αἰθίοπος ὧδε ἔλεγον γενέσθαι Hdt. 2.139; πῶς ἂν καὶ τοῦτο τοῦ τ. τυγχάνοι, i.e. might be achieved, Gem. 8.36.winning-post, goal<\/b> in a race, πρὸς τ. ὀρνύμενον B. 5.45; in a contest, ἔστιν δ’ ἀφάνεια τύχας καὶ μαρναμένων, πρὶν τ. ἄκρον ἱκέσθαι Pi. I.<\/i> 4 (3).32 (50); εἰς τ. ἐλθεῖν, of runners in a race, Pl. R.<\/i> 613c.prize<\/b>, ἔφερε πυγμᾶς τ. Pi. O.<\/i> 10 (11).67; οὐ γὰρ ἦν πενταέθλιον ἀλλ’ ἐφ’ ἑκάστῳ ἔργματι κεῖτο τ. Id. I.<\/i> 1.27; ποτὶ γραμμᾷ μὲν αὐτὰν στᾶσεκοσμήσαις, τ. ἔμμεν ἄκρον Id. P.<\/i> 9.118 (perh. ΄to be the winning post and prize<\/b>΄); κρίνεις τ. ἀρετᾶς B. 10.6; metaph<\/i>, οὐκ ἔχω εἰπεῖν τίνι τοῦτο Μοῖρα τ. ἔμπεδον ὤρεξε Pi. N.<\/i> 7.57. Philos., full realization, highest point. ideal<\/b>, ἅπτεσθαι τοῦ τ. Pl. Smp.<\/i> 211b; πρὸς τ. ἰὼν τῶν ἐρωτικῶν ib.<\/i> 210e; πρὸς τ. ἀρετῆς ἐλθόντα Id. Clit.<\/i> 410e, cf. R.<\/i> 613c. the end<\/b> or purpose<\/b> of action, τ. εἶναι ἁπασῶν τῶν πράξεων τὸ ἀγαθόν Id. Grg.<\/i> 499e; freq. in Arist., EN<\/i> 1094a18, al. ; hence, the final cause<\/b>, = τὸ οὗ ἕνεκα, Id. Metaph.<\/i> 994b9, 996a26, al. ; hence simply = τὸ ἀγαθόν, the chief good<\/b>, Id. EN<\/i> 1097a21, Zeno Stoic.<\/i> 1.45, etc." }, { "dictionary": "Pape", "reference": "Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)", "source": null, "description": "εος, τό,1)<\/b> Ende, Ziel, Vollendung<\/i> ; γάμοιο, die Vollziehung der Heirat, Od<\/i>. 20.74 ; τέλος ἐπιτιθέναι τινί, z.B. μύθῳ, Il<\/i>. 19.107, 20.369, das Wort in Erfüllung gehen lassen<\/i> ; τέλος ἐπιγίγνεταί τινι, Einem kommt die Erfüllung seines Wunsches, Od<\/i>. 17.496 ; τέλος ἔχειν, das Ziel oder die Vollendung erreicht haben, vollendet oder fertig sein, Il<\/i>. 18.378 ; εἵως κε τέλος πολέμοιο κιχείω, 3.291, bis ich das Ziel des Kriegs erreicht habe<\/i> ; ἐν γὰρ χερσὶ τέλος πολέμου, ἐπέων δ' ἐνὶ βουλῇ, 16.630, die entscheidende Kraft des Kriegs, die den Kampf vollendet, beruht in den Fäusten<\/i> ; vgl. εἰ δὲ θεός περ ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, 20.101 ; Hes. Th<\/i>. 638. Aehnlich sagt Pind. ἐν θεῷ τέλος, Ol<\/i>. 13.105, Gott hat die Entscheidung<\/i> ; u. so ἐστὶν πᾶν τέλος ἔργων, N<\/i>. 10.29. So ist auch θανάτου τέλος eigtl. des Todes entscheidende Gewalt<\/i>, vgl. Nitzsch<\/font> zu Od<\/i>. 9.5 ; ὁπποτέρῳ θανάτοιο τέλος πεπρωμένον ἐστίν, Il<\/i>. 3.309 ; οὐδέ κέ μ' ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη, 9.416 ; φθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον, 11.451 ; πυγμᾶς τέλος, des Faustkampfs entscheidender Erfolg, Sieg<\/i>, Pind. Ol<\/i>. 11.67 ; μάχης, Aesch. Ch<\/i>. 874 ; ἀναμένω τέλος δίκης, Eum<\/i>. 234, 699 ; vgl. noch τὸ τούτου τέλος ἐν θεῷ ἦν, οὐκ ἐν ἐμοί, Dem. 18.193 ; – die Grenze, das Aeußerste<\/i>, τέλος ἀγαθῶν τε κακῶν τε, Hes. O<\/i>. 671, die Grenzscheide ; festgesetzte Zeit<\/i>, τέλος μισθοῖο, die gesetzte Zeit, der Termin der Auszahlung des Lohnes, Il<\/i>. 21.450. – Hauptzweck, Hauptsache<\/i>, μύθου, μύθων, Il<\/i>. 9.56, 16.83. – Der Zustand der Vollendung oder Vollkommenheit<\/i>, überh. das Ende<\/i> ; ποῖ δ' ἔτι τέλος ἐπάγει θεός ; Aesch. Spt<\/i>. 142 ; ὡς ἰδεῖν τέλος πάρεστιν οἷον ἤνυσεν κακόν, Pers<\/i>. 712 ; ἡβης τέλος μολόντες, Eur. Med<\/i>. 920 ; – τέλος εἶναι ἁπασῶν τῶν πράξεων τὸ ἀγαθόν, Plat. Gorg<\/i>. 499e ; τέλος ἐπιθεῖναι τῷ λόγῳ, vollenden, Symp<\/i>. 186a, u. sonst. – Οἱ τὸ τέλος ἔχοντες, die Vollendeten, Gestorbenen, Legg<\/i>. IV.717e ; ἐπεὶ τέλος εἶχεν ἡ θυσία, Xen. Cyr<\/i>. 3.3.34 ; ἐπὶ τέλος ἄγειν, zu Ende führen<\/i>, Pol. 3.5.7, u. oft ; τὰ τέλη συνεξακολουθεῖ ταῖς Ῥωμαίων προ-, θέσεσιν, 18.15.12 ; μηδὲν ἔστω τέλος πλὴν ἐπὶ κήρυκι καὶ γραμματεῖ, 3.22.8, Nichts soll gültig sein<\/i>. – Adverbial findet sich am häufigsten τέλος gebraucht, Aesch. Prom<\/i>. 664, Pers<\/i>. 454, Soph. Aj<\/i>. 294, 998 u. öfter, Eur. I.T<\/i>. 1343 ; auch τὸ τέλος, endlich, am Ende, zuletzt<\/i>, Her. u. Folgde, wie Plat. Tim<\/i>. 81d ; Xen. An<\/i>. 1.10.3 u. öfter ; – ἐς τὸ τέλος, Her. 3.40 ; vgl. Soph. Phil<\/i>. 407 ; – διὰ τέλους, bis ans Ende<\/i>, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν, Aesch. Prom<\/i>. 273 ; Eum<\/i>. 64 ; διὰ τέλους εὐχου τελεῖσθαι τοὐμὸν ὧν ἐρᾷ κέαρ, Soph. Aj<\/i>. 670 ; οὐ δύνανται διὰ τέλους εἶναι σοφοί, Eur. Hec<\/i>. 1193, vgl. Suppl<\/i>. 270 ; immerfort<\/i>, Isocr. 3.25 ; ἀρχόμενος καὶ διὰ τέλους, Plat. Soph<\/i>. 237a ; διὰ τέλους ἀεί, Phil<\/i>. 36e, u. oft ; Xen. u. Folgde ; – εἰς τέλος = ganz und gar<\/i>, Pol. sehr häufig<\/i>, u. a.Sp.2)<\/b> eine Schar Krieger<\/i>, wahrscheinlich von bestimmter Anzahl ; δόρπον ἔπειθ' εἵλοντο κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσιν, Il<\/i>. 11.730, 10.470, 18.298 ; u. so heißt die Schar der Wächter<\/i> φυλάκων ἱερὸν τέλος, 10.56 ; so Her. 7.81, 223 ; eine Reiterschar<\/i>, 7.87 ; κατὰ τέλεα, turmatim<\/i>, 1.103, 7.211, 9.20, 22 u. sonst ; auch Eur. Rhes<\/i>. 311 ; ἱππέων, Thuc. 2.22 ; τρία τέλη ποιήσαντες τῶν νεῶν, Thuc. 1.48, vgl. 6.42 ; Pol. u. A. – Im römischen Heere die Legion<\/i>, Plut. Ant<\/i>. 18. – Auch übertr. auf andere Dinge ; bei Her. 2.64 schwankt die Lesart zwischen ὀρνίθων τέλεα, Vögelschwärme<\/i>, u. γένεα.3)<\/b> der höchste Stand im bürgerlichen Leben<\/i>, oder das höchste Ziel der bürgerlichen Ehre<\/i>, dah. obrigkeitliches Amt u. Würde<\/i> ; τέλος δωδεκάμηνον περάσαι, Pind. N<\/i>. 11.9 ; τοιαῦτ' ἔδοξε τῷδε Καδμείων τέλει, Aesch. Spt<\/i>. 1016 ; meist im plur. τὰ τέλη, Λακεδαιμονίων τὰ τέλη, Thuc. 4.86 ; οἱ ἐν τέλει, Soph. Aj<\/i>. 1331 ; Phil<\/i>. 383, 913 ; τοῖς ἐν τέλει βεβῶσι, Ant<\/i>. 67 ; οἱ ἐν τέλεϊ ἐόντες, die die Ausführung der Beschlüsse haben, die ein Staatsamt Verwaltenden, die in Amt und Würden<\/i>, Her. 3.18, 9.106 ; ἔξω τῶν βασιλέων καὶ τῶν μάλιστα ἐν τέλει, Thuc. 1.10, u. oft ; auch οἱ τὰ τέλη ἔχοντες, 5.47 (aber τέλος ἔχοντες, die Entscheidung habend<\/i>, 4.118, erkl. der Schol. αὐτοκράτορες ὄντες); Xen. An<\/i>. 2.6.4, 7.1.34 ; δικαστῶν τοῦτ' ἐπέσταλται τέλος, Aesch. Eum<\/i>. 713 ; μάντις μ' Ἀπόλλων τῷδ' ἐπέστησεν τέλει, Ag<\/i>. 1175 ; ἐν τέλει γενέσθαι, Xen. Cyr<\/i>. 1.6.15 ; εἰς τέλος καταστῆναι, 1.5.7. – der Befehl eines Beamten<\/i>, τέλος ἐξέφερε, er sandte den Befehl<\/i>, Plut. Them<\/i>. 12 ; vgl. Dion.Hal. 7.45, 8.54.4)<\/b> der Zoll, Abgabe, Steuer ; Tribut<\/i> ; χαρίτων, Pind. I<\/i>. 1.6 ; Ar. Vesp<\/i>. 658 ; überh. Ausgaben, Aufwand<\/i>, s. Valcken<\/font> diatr<\/i>. p. 202 ; Ruhnk<\/font>. Tim. 251 ; vgl. Thuc. 6.16, ὃς ἂν τοῖς ἰδίοις τέλεσι καὶ ἑαυτὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν πόλιν ὠφελῇ ; Plat. τέλος ἐν τῇ πόλει μηδένα μηδὲν τελεῖν μήτε ἐξαγομένων μήτε εἰσαγομένων χρημάτων, Legg<\/i>. VIII.847b ; τέλος πράττειν τινά, Pol. 4.47.1 ; ἰδίοις τέλεσιν, auf eigene Kosten<\/i>, Plut. Timol<\/i>. 23, Phoc<\/i>. 38. – In Athen das Vermögen des Bürgers<\/i>, nach welchem seine Abgaben bestimmt wurden, und weil er danach auch zu einer gewissen Klasse der Bürger gehörte, übh. Bürgerklasse, Stand, Rang, dem römischen Census<\/i> entsprechend ; κατὰ τὸ τέλος ζημιοῦσθαι, Isae. 4.11, wie κατὰ τέλος ἐπιβάλλειν, Dem. 43.75, im Gesetz ; ἔξω τοῦ τέλους εἰσὶ τούτου, 20.19 ; Sp.; – daher τέλη λύειν = λυσιτελεῖν, Soph. O.R<\/i>. 316.5)<\/b> die heilige Weihe<\/i>, bes. die Einweihung in die eleusinischen Mysterien<\/i>, wahrscheinlich, weil sie als das höchste Ziel oder die Vollendung des Lebens betrachtet wurde ; auch die Mysterien selbst<\/i> hießen τέλη, οὗ πότνια σεμνὰ τιθηνοῦνται τέλη θνατοῖσιν, Soph. O.C<\/i>. 1052 ; Eur. Med<\/i>. 1382 ; τοῦ τελουμένου μεγάλοισι τέλεσι, Plat. Rep<\/i>. VIII.560e ; – Anacr. 55.4 nennt den Dionysus τελέων θεόν. – Uebh. religiöse Feierlichkeit oder Zeremonie<\/i>. – Τέλος γάμου, Einweidung u. Aufnahme in den Ehestand, der Ehestand<\/i> selbst ; so sagt Aesch. Eum<\/i>. 799 θύη πρὸ παίδων καὶ γαμηλίου τέλους ; Soph. τὰ νυμφικὰ τέλη λαχὼν δείλαιος εἰς ᾍδου δόμους, Ant<\/i>. 1226 ; Poll. 3.38 bemerkt τέλος, ὁ γάμος. – Soph. Ant<\/i>. 143 ἔλιπον Ζηνὶ τροπαίῳ πάγχαλκα τέλη scheint die Waffenbeute<\/i> zu bedeuten, welche als Weihgeschenk im Tempel aufgehängt wird." }, { "dictionary": "TBESG", "reference": "Translators Brief lexicon of Extended Strongs for Greek based on Abbot-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922) (=AS), with corrections and adapted by Tyndale Scholars", "source": null, "description": " τέλος<\/b>, -ους, τό [in LXX for קֵץ, etc.; εἰς τὸ τ., chiefly for נֶצַח and cognate forms ;] __1. end<\/b>: most freq. of the termination or limit of an act or state (in NT also of the end of a period of time, cl. τελευτή), Luk.1:33, 1Co.10:11, 2Co.3:13, 1Pe.4:7; by meton., of one who makes an end, Rom.10:4; ἕως (ἄχρι, μέκρι) τέλους, 1Co.1:8, 2Co.1:13, Heb.3:14 6:11, Rev.2:26; εἰς τ., to or at the end, Mat.10:22, Mrk.13:13, Luk.18:5, Jhn.13:1 (or here, to the uttermost, see Westc., in l); τ. ἔχειν, Luk.22:37; adverbially, τὸ δὲ τέλος, finally, 1Pe.3:8; of the last in a series, Rev.21:6 22:13; of the issue, fate or destiny, Mat.26:58; with genitive of thing(s), Rom.6:21, al.; with genitive of person(s), 2Co.11:13, al.; of the aim or purpose, 1Ti.1:5. __2. toll, custom, revenue<\/b>: Rom.13:7; pl., as most usually, Mat.17:25 (AS)" } ] } ] }