{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/%CF%83%CE%B5%CE%B9%CC%81%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82?language=grc&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-05-15 12:54:48",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "σείριος",
        "language": "GRC",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "σείριος",
            "meanings": 1,
            "language": "grc",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Bailly",
                    "reference": "Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs \/ Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »",
                    "source": "https:\/\/bailly.app\/%C3%A0-propos",
                    "description": "<b>α, ον :<br\/>   I<\/b> brûlant, ardent, <i>en parl. de la canicule :<\/i> ἠέλιος, ORPH. <i>Arg. 121,<\/i> soleil embrasé ; ἀστήρ, HÉS. <i>O. 415 ; ou<\/i> σείριον ἄστρον, ARCHIL. <i>54 ; ou<\/i> σείριος κύων, ESCHL. <i>Ag. 967 ;<\/i> SOPH. <i>fr. 941 ; ou subst<\/i>. ὁ Σείριος, HÉS. <i>O. 505, 607 ; Sc. 153, 397 ;<\/i> EUR. <i>I.A. 7 ; Hec. 1104 ;<\/i> A.RH. <i>2, 517 ; 3, 957 ;<\/i> ARAT. <i>331, 339,<\/i> l’étoile de Sirius <i>ou<\/i> la constellation de la Canicule ;<br\/><b>   II<\/b> <i>particul<\/i>. ὁ Σ. le Soleil, ARCHIL. <i>61 ; p. ext<\/i>. τὰ σείρια, les astres, <i>en gén<\/i>. IBYC. <i>3<\/i>.<p style='color:darkblue'><b>Étym<\/b>. <i>p.-ê. indo-europ<\/i>. *tuis-ro-, étincelant, <i>cf<\/i>. σείω ; <i>autrement pré-grec<\/i>.<\/p>"
                },
                {
                    "dictionary": "LSJ",
                    "reference": "Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)",
                    "source": null,
                    "description": "ὁ, name of the <b>dog-star, Sirius<\/b>, whose visible heliacal rising marked the season of greatest heat (cf. Gem. 17.39), Hes. <i>Op.<\/i> 587, 609, <i>Sc.<\/i> 153, 397, Alc. 39, E. <i>Hec.<\/i> 1104 (lyr.); Σείριος κύων A. <i>Ag.<\/i> 967, S. <i>Fr.<\/i> 803; Σείριος ἀστήρ Hes. <i>Op.<\/i> 417; — of the <b>sun<\/b>, acc. to Hsch., in Archil. 61, cf. ἀκτὶς Σειρία Lyc. 397 and <i>Sch. ad loc.<\/i> ; σ. ἠέλιος Orph. <i>A.<\/i> 120; of <b>stars<\/b>, Ibyc. 3, Alcm. 23.62, cf. E. <i>Fr.<\/i> 779.8 cod. Longin., of a bright <b>planet<\/b>, Id. <i>IA<\/i> 7 (acc. to Theo Sm. p. 146 H., <font color='darkorange'>dub.<\/font>, anap.). <i>Adj.<\/i> <b>destructive<\/b>, σείριαι νᾶες Tim. <i>Pers.<\/i> 192. σείριον πάθος, = σειρίασις, Sor. 1.124. σείριον (sc. ἱμάτιον), a <b>light summer garment<\/b>, Harp. s.v. σείρινα, Phot. s.v. σειρῆνα. (Suid. derives it from a form σείρ gen. σειρός, = ἥλιος, which is suspect.)"
                },
                {
                    "dictionary": "Pape",
                    "reference": "Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)",
                    "source": null,
                    "description": "= σειρός, <i>heiß, brennend, von der Sommerhitze<\/i> ; τὸ σείριον, scil. ἱμάτιον, <i>ein leichtes Sommerkleid, VLL<\/i> – Am häufigsten <i>vom Hundssterne, dem Sirius<\/i>, z.B. ἀστέρι Σειρίῳ Apoll.Rh. 2.524, Σειρίου κυνός Aesch. <i>Ag<\/i>. 967, τίς ἀστήρ … Σείριος Eur. <i>I.A<\/i>. 7, Ὠρίων ἢ Σείριος ἔνθα πυρὸς φλογέας ἀφίησιν ὄσσων αὐγάς <i>Hec<\/i>. 1103. – Archilochos soll die Sonne σείριος genannt haben, Ibykos alle Gestirne σείρια, wie z.B. Hesych. bezeugt : σείριος· ὁ ἥλιος. καὶ ὁ τοῦ κυνὸς ἀστήρ. – Σειρίου κυνὸς δίκην· Σοφοκλῆς (Fragm. <font color='green'>Dindf.<\/font> Oxon. 941) τὸν ἀστρῷον κύνα. ὁ δὲ Ἀρχίλοχος τὸν ἥλιον. Ἴβυκος δὲ πάντα τὰ ἄστρα. S. mehr bei <font color='green'>Liebel<\/font> Archiloch. frgm. 42 und bei <font color='green'>Schneidewin<\/font> Ibyc. frgm. 47. – Auch bei Hes. <i>O<\/i>. 417 hat man σείριος ἀστήρ für die Sonne genommen, wohl mit Unrecht ; unzweifelhaft der Hundsstern ist gemeint <i>O<\/i>. 609 εὖτ' ἂν δ' Ὠρίων καὶ Σείριος ἐς μέσον ἔλθῃ οὐρανόν, Ἀρκτοῦρον δ' ἐσίδῃ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς ; dagegen <i>Sc<\/i>. 153, 397 und <i>O<\/i>. 587 kann man bei σείριος vielleicht wieder an die Sonne denken. Spätere Dichter haben entschieden die Sonne σείριος genannt, s. z.B. Orph. <i>Arg<\/i>. 121 ἦμος ὅτε τρισσὴν μὲν ἐλείπετο σείριος αἴγλην ἠέλιος, δολιχὴ δ' ἐπεμαίετο πάντοθεν ὄρφνη."
                }
            ]
        }
    ]
}