{
"meta": {
"serviceProvider": {
"name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
"link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
},
"dataProvider": {
"name": "Classical Language Dictionary",
"link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
}
},
"query": {
"self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/%CE%BF%CC%94%CC%81%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82?language=grc&options=case-sensitive",
"searchDate": "2026-05-15 11:34:20",
"searchFor": "lemma",
"searchTerm": "ὅστις",
"language": "GRC",
"options": {
"strict": true,
"case-sensitive": true,
"regex": false,
"simplified": false
}
},
"data": [
{
"lemma": "ὅστις",
"meanings": 1,
"language": "grc",
"descriptions": [
{
"dictionary": "Bailly",
"reference": "Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs \/ Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »",
"source": "https:\/\/bailly.app\/%C3%A0-propos",
"description": "'ὅσ·τις, ἥ·τις, ὅ·τι<\/b>, gén<\/i>. οὗτινος, ἧστινος, οὗτινος<\/b>, dat<\/i>. ᾧτινι, ᾗτινι, ᾧτινι<\/b>, etc., pron. relat. :<\/i> I<\/b> qui, lequel, laquelle, quel qu’il soit ; qui que ce soit qui : 1<\/b> ἀθανάτων ὅστις σε φυλάσσει τε ῥύεταί τε, OD. 15, 35,<\/i> celui des immortels quel qu’il soit qui te protège et te sauve ; ὅντινα κιχείη, ἐρητύσασκε, IL. 2, 188,<\/i> tout homme qu’il rencontrait, il l’arrêtait ; ὡς ἀπόλοιτο καὶ ἄλλος ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι, OD. 1, 47,<\/i> ainsi périsse tout autre qui ferait de telles choses ; particul. dans les sentences ou maximes :<\/i> οὐκ ἔστιν ὅστις πάντ' ἀνὴρ εὐδαιμονεῖ, AR. Ran. 1217,<\/i> il n’y a pas d’homme qui soit heureux en tout ; ὅστις εἶ, ὅτις ἐσσί, que tu sois qui tu voudras, OD. 5, 445 ;<\/i> SOPH. O.R. 236, El. 1123, etc. ; joint à d’autres verbes :<\/i> τῷδ' ἔφες ἀνδρὶ βέλος, ὅστις ὅδε κρατέει, IL. 5, 175,<\/i> lance un trait sur cet homme-là, quel qu’il soit, qui est victorieux là-bas ; précédé de<\/i> πᾶς : ἅπας δὲ τραχύς, ὅστις ἂν νέος κρατῇ, ESCHL. Pr. 35,<\/i> tout maître est rude qui commande depuis peu ; εἰσὶν οἵτινες, SOPH. fr. 325,<\/i> il y a des gens qui ; οὐκ ἔστιν ὅτι, ESCHL. Ch. 172, etc<\/i>. il n’y a rien qui ; οὐδὲν ὅτι οὐ, HDT. 5, 97 ;<\/i> THC. 7, 87,<\/i> il n’y a rien qui ne, càd<\/i>. absolument tout ; dans les ex. précéd. le cas de ὅστις dépend de celui de οὐδείς ; qqf. au contraire c’est le cas de οὐδείς qui dépend de celui de<\/i> ὅστις, PLAT. Prot. 317<\/i> c, etc. ; joint à un superl. :<\/i> τρόπῳ ὅτῳ ἂν δύνωνται ἰσχυροτάτῳ κατὰ τὸ δυνατόν, THC. 5, 23,<\/i> de la façon la plus forte qu’ils pourront ; cf<\/i>. PAUS. 10, 1, 5 ;<\/i> 2<\/b> en un sens déterminé :<\/i> Πολυκράτεα, δι' ὅντινα κακῶς ἤκουσε, HDT. 3, 120,<\/i> Polykratès (non<\/i> celui de qui il avait reçu des reproches, mais<\/i> quelqu’un) qui lui avait valu des reproches ; cf<\/i>. ESCHL. Pr. 38, Ag. 1065 ;<\/i> SOPH. Aj. 1299 ;<\/i> THC. 4, 22, etc. ; précédé de<\/i> οὗτος ou<\/i> ὅδε, HDT. 1, 167 ; 2, 99 ; 6, 47 ;<\/i> EUR. Hipp. 947 ;<\/i> II<\/b> avec interrog. indir. :<\/i> εἴπ' ἄγε μοι καὶ τόνδε, ὅστις ὅδ' ἐστίν, IL. 3, 192,<\/i> allons, dis-moi qui est celui qui est là ; cf<\/i>. IL. 3, 167 ;<\/i> HDT. 1, 98 ;<\/i> ATT. ; οὐκ οἶδ' ὅστις, cf. le lat<\/i>. nescio quis, OD. 8, 28 ; de même dans le dialogue quand la pers. interrogée répète avant la réponse la question qui lui est posée, le verbe de la question se trouvant alors sous-entendu :<\/i> οὗτος, τί ποιεῖς ; — ὅ τι ποιῶ ; AR. Ran. 198,<\/i> toi, que fais-tu ? — ce que je fais ? ἀλλὰ τίς γὰρ εἶ ; ὅστις ; πολίτης χρηστός, AR. Ach. 595,<\/i> mais qui es-tu ? — qui je suis ? un bon citoyen ; cf<\/i>. AR. Ran. 198, Pl. 462 ;<\/i> PLAT. Euthyphr. 2<\/i> b ; III<\/b> ὅστις joint à des particules :<\/i> 1<\/b> ὅστις γε, analogue à<\/i> ὅς γε, litt<\/i>. étant qqn qui, càd<\/i>. attendu que, etc. (cf. lat<\/i>. quippe qui) SOPH. Ph. 1282, O.R. 1335, etc. ;<\/i> 2<\/b> ὅστις δή ou<\/i> ὁτισδή : qui que ce soit qui précisément, PLAT. Rsp. 462<\/i> c, etc. ;<\/i> — un quelconque, qui que ce soit ; θεῶν ὅτεῳ δή, HDT. 1, 86,<\/i> à un des dieux n’importe lequel ; cf<\/i>. HDT. 3, 421 ;<\/i> THC. 8, 87, etc. ; de même<\/i> ὅστις δή ποτε ou<\/i> ὁστισδήποτε, n’importe qui, HDT. 6, 134, etc. ;<\/i> 3<\/b> ὅστις οὖν, ou<\/i> ὁστισοῦν, qui que ce soit, n’importe qui, DÉM. Phil. 1, 29, etc. ;<\/i> εἷς ὁστισοῦν, ARSTT. Pol. 15, 3, 7,<\/i> une personne quelconque ; avec une négat. :<\/i> οὐδ' ὁστισοῦν, pas même un quelconque, pas même un seul, PLAT. Euthyd. 5<\/i> e, etc. ;<\/i> οὐδ' ὁτιοῦν = lat<\/i>. ne tantillum quidem, AR. Nub. 344 ;<\/i> XÉN. Cyr. 3, 1, 19, etc. ;<\/i> ὅστις δή ποτ' οὖν, ou<\/i> ὁστισδηποτοῦν, DÉM. 1010, 16 ;<\/i> ESCHN. 23, 28, etc. ;<\/i> 4<\/b> ὅστις περ, c<\/i>. ὅσπερ, DÉM. 586, 12 ; particul. au neutre,<\/i> AR. Eccl. 53 ;<\/i> PLAT. Rsp. 492<\/i> c ; 5<\/b> ὅστις ποτέ, qui que ce soit qui, HDT. 8, 65 ;<\/i> ESCHL. Ag. 160, etc. ;<\/i> 6<\/b> ὅστις τε, c<\/i>. ὅστε, IL. 23, 43, etc. ;<\/i> IV<\/b> adv. :<\/i> 1<\/b> acc. neutre<\/i> ὅ, τι, poét<\/i>. ὅ, ττι, pourquoi, à cause de quoi, dans l’interrogat. indir<\/i>. IL. 1, 64 ;<\/i> OD. 19, 463, etc. ;<\/i> 2<\/b> ἐξ ὅτου, pour quelle raison, pourquoi, SOPH. Tr. 671 ;<\/i> EUR. Cycl. 639 ; ou<\/i> depuis quel temps, depuis que, SOPH. O.C. 345, Tr. 326, etc. ;<\/i> ἐξ ὅτου περ, XÉN. Cyr. 8, 2, 15, m. sign. ;<\/i> 3<\/b> ἕως ὅτου ; NT. Luc. 13, 8,<\/i> jusqu’à quel temps ? combien de temps ?
➳ Nom. masc. épq<\/i>. ὅτις pour ὅστις, IL. 3, 279 ; neutre poét<\/i>. ὅ, ττι, avec élis<\/i>. ὅ, ττ', OD. 15, 317. Du thème de ὅτις viennent :<\/i> 1<\/b> les formes poét. : acc. épq. masc<\/i>. ὅτινα, OD. 8, 204 ; 15, 395 ; plur<\/i>. ὅτινας, IL. 15, 492 ; poét<\/i>. ὅττινας, éol<\/i>. ὄττινας, SAPPH. fr. 14 Bgk ; neutre<\/i> ὅτινα, IL. 22, 450 ;<\/i> 2<\/b> les formes att. et ion. déclinées non selon les formes ordin. de<\/i> τις (τινός, τινί, etc.) mais selon les formes att. de ce pron<\/i>. (του, τῳ, etc<\/i>.) : gén<\/i>. ὅτου, att. épq. et ion<\/i>. ὅτευ, OD. 17, 421 ; 19, 77 ;<\/i> HDT. 1, 7 ; épq<\/i>. ὅττεο, OD. 1, 24 ; 22, 377 ; par contr<\/i>. ὅττευ, OD. 17, 121 ; dat<\/i>. ὅτῳ, ATT. ; épq<\/i>. ὅτεῳ, OD. 2, 114 ; dissyll<\/i>. IL. 12, 428 ; 15, 664 ; gén. plur<\/i>. ὅτεων, OD. 10, 39 ; dat<\/i>. ὁτέοισι, IL. 15, 491. Dans les inscr. att. les formes us. sont les suiv. : sg. nom<\/i>. ὅστις, ἥτις, ὅτι ; gén<\/i>. ὅτου, ἧστινος, ὅτου ; dat<\/i>. ὅτῳ, ᾗτινι, neutre sans ex. ; acc<\/i>. ὅντινα, fém. sans ex. ; neutre<\/i> ὅτι ; pl. nom<\/i>. οἵτινες, αἵτινες, ἅττα ; v. Meisterh. p. 123, 13<\/i>.<\/p>'"
},
{
"dictionary": "LSJ",
"reference": "Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)",
"source": null,
"description": "ἥτις, ὅ τι (sts. written ὅ, τι to dist. it from ὅτι, that<\/b>); Hom. has also the masc. collat. form ὅτις Od.<\/i> 1.47, al. (also in Critias 2.9 and Ion. and Arc.<\/i> Prose, Jahresh.<\/i> 12.136 (Erythrae), IG 12(5).22 (Ios), 5(2).343.34 (Orchom. Arc.)) and the neut. ὅττι Od.<\/i> 9.402, al., cf. ὄττι Alc. 45. — In some forms only the second part is inflected, viz. gen. ὅτου Th. 1.23, al., Ep. ὅττεο Od.<\/i> 1.124, later Ion. ὅτεο Jahresh. l.c., contr.<\/i> ὅττευ Od.<\/i> 17.121, ὅτευ ib.<\/i> 421, Hdt. 1.7; Lesb. ὄττω Sappho Supp.<\/i> 5.3; dat. ὅτῳ Th. 1.36, al. ; perh. also in Ion., Emp. 2.5, Democr. 99, Hp. VC<\/i> 14; Ep. ὅτεῳ Od.<\/i> 2.114, and as disyll., Il.<\/i> 12.428, 15.664; so Hdt. 1.86, al., Democr. 100, Heraclit. 15, SIG 194.21 (Amphipolis, iv BC); Arc. ὀσέοι IG 5(2).262.14 (Mantinea, v BC); Ep. acc. ὅτινα Od.<\/i> 8.204, 15.395; Delph. gen. ὅτινος IG2². 1126.37 (iv BC), also Berl.Sitzb.<\/i> 1927.167 (Cyrene); Delph. dat. ὅτινι IG2². 1126.25; Cret. dat. sg.<\/i> ὄτιμι Leg. Gort.<\/i> 7.51, 8.7, al. ; pl., nom. masc. Arg. ὄττινες Mnemos.<\/i> 44.65 (iii BC); neut. ὅτινα Il.<\/i> 22.450; gen. ὅτεων Od.<\/i> 10.39, Hdt. 8.65, Att.<\/i> ὅτων S. OT<\/i> 414, X. An.<\/i> 7.6.24 (cj.), Oec.<\/i> 3.2 (cj.) (also in Hes. Fr.<\/i> 238, Anaxag. 12, Hp. Aër.<\/i> 21); dat. ὁτέοισι(ν) Il.<\/i> 15.491, Hdt. 2.82, Att.<\/i> ὅτοισι S. Ant.<\/i> 1335, Ar. Eq.<\/i> 758, ὅτοις S. Tr.<\/i> 1119; acc. ὅτινας Il.<\/i> 15.492, Aeol.<\/i> ὄττινας Sappho 12; in a few forms only the first part is inflected, Cret. gen. sg.<\/i> ὦτι prob. in Leg. Gort.<\/i> 1.5, 2.50, 11.50, al., GDI 4993 ii 10; neut. pl. ἄτι Leg. Gort.<\/i> 2.47, al. ; of the forms with double inflexion Hom. has only ὅν τινα Il.<\/i> 2.188, al., ἥν τινα 3.286, al., οἵ τινες Od.<\/i> 4.94, al., οὕς τινας Il.<\/i> 4.240, al., ἅς τινας Od.<\/i> 8.573; ᾧτινι first in Hes. Op.<\/i> 31, ἧστινος A. Ag.<\/i> 1358, ᾗ τινι δή Th. 8.87, οἷστισι Ar. Pax<\/i> 1279; Att.<\/i> Inscrr. have ἧστινος ᾗτινι along with masc. and neut. ὅτου ὅτῳ, and this rule holds with few exceptions in Trag. and Att.<\/i> Prose before iv BC ; ᾡτινιοῦν occurs in Lys. 1.37, etc. ; ὅτῳ rarely as fem., E. IT<\/i> 1071. — For the Ion. and Ep.<\/i> form ἅσσα, Att.<\/i> ἅττα, v. ἅσσα. — On the concord and construction cf. ὅς B. I. 1, 3, II. 3, III. 2a, b; — Radic. sense, any one who, anything which, whosoever, whichsoever<\/b>; ὣς ἀπόλοιτο καὶ ἄλλος, ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι Od.<\/i> 1.47; ἀθανάτων ὅς τίς σε φυλάσσει 15.35, etc. ; freq. without express antec., χαίρει δέ μιν ὅς τις ἐθείρῃ Il.<\/i> 21.347; ἆσσον ἴτω ὅς τις δέπας οἴσεται 23.667; hence freq. in maxims or sentiments, οὐκ ἔστιν ὅ. πάντ’ ἀνὴρ εὐδαιμονεῖ Ar. Ra.<\/i> 1217; μακάριος ὅ. οὐσίαν καὶ νοῦν ἔχει Men. 114; οὗτος βέλτιστος ἂν εἴη, ὅ.… Lys. 3.4, etc. ; freq. in such phrases as ὅστις εἶ, ὅστις ἐστί, v. ὅς B. III. 2; ἔστιν ὅ., freq. with a neg., οὐ γὰρ ἔην ὅς τίς σφιν… ἡγήσαιτο Il.<\/i> 2.687; οὐκ ἔστιν ὅτῳ μείζονα μοῖραν νείμαιμ’ ἢ σοί A. Pr.<\/i> 293 (anap.), cf. 989, 1070 (anap.), etc. ; εἰσὶν οἵτινες S. Fr.<\/i> 354.5; οὐδὲν ὅ τι οὐ… everything<\/b>, Hdt. 5.97, Th. 7.87; — in these phrases the case of ὅστις commonly depends on that of οὐδείς ; but sts. the reverse, v. οὐδείς 1.2; also joined with Sup.<\/i>, τρόπῳ ὅτῳ ἂν δύνωνται ἰσχυροτάτῳ Foed. ap. Th. 5.23; ὅντινα ἀφανέστατον δύναιντο τρόπον Paus. 10.1.5; in Trag. and Att.<\/i> sts. strengthd. by an antec. πᾶς, but only in sg., ἅπας δὲ τραχὺς ὅ. ἂν νέον κρατῇ A. Pr.<\/i> 35, cf. Th. 8.90 (πάντες ὅσοι being commonly used in pl., not πάντες οἵτινες ; but πᾶσιν… ὅστις ἐρωτᾷ IG1². 410). referring to a definite object, prop. only when a general notion is implied, Πολυκράτεα…, δι’ ὅντινα κακῶς ἤκουσε, not the man through whom<\/b>, but one through whom<\/b>…, Hdt. 3.120; τελευταῖόν σε προσβλέψαιμι νῦν, ὅστις πέφασμαι φύς τ’ ἀφ’ ὧν οὐ χρῆν may I see thee now for the last time, I who am one<\/b> born from sinful parentage, S. OT<\/i> 1184, cf. A. Pr.<\/i> 38, Ag.<\/i> 1065; but in quite definite sense, βωμόν, ὅστις νῦν ἔξω τῆς πόλεώς ἐστι Th. 6.3; sts. even with οὗτος or ὅδε as antec., Hdt. 1.167, 2.99, 6.47, E. Hipp.<\/i> 943, Theoc. 8.87. ἐφ’ ὅτῳ, = ἐφ’ ᾧτε, D.S. 16.4; so ἐφ’ ὅτῳ τε Delph.<\/i>3(2).236 (ii BC). in indirect questions, Hom., etc., εἴπ’ ἄγε μοι καὶ τόνδε…, ὅς τις ὅδ’ ἐστί Il.<\/i> 3.192, cf. 167, etc. ; ἔσπετε νῦν μοι, Μοῦσαι, ὅς τις δὴ κτλ.who it was that<\/b>…, 14.509; ξεῖνος ὅδ΄, οὐκ οἶδ’ ὅς τις Od.<\/i> 8.28; in dialogue, when the person questioned repeats the question asked by τίς, as οὗτος τί ποιεῖς· — ὅ τι ποιῶ; Ar. Ra.<\/i> 198; ἀλλὰ τίς γὰρ εἶ· — ὅστις; πολίτης χρηστός Id. Ach.<\/i> 595, cf. Pl. 462, Pl. Euthphr.<\/i> 2c, etc. rare and late in direct questions, ὅ τι ἐστὶ τὸ ἐμποδίζον ; A.D. Adv<\/i>. 140.12; ἀνθ’ ὅτου…; = why?<\/b> Jul. Ep. 82 p. 109 B.-C. ; cf. ὅπως. limited or made more indefinite by the addition of Particles; ὅστις γε being one who<\/b> (cf. ὅσγε), S. OT<\/i> 1335, OC<\/i> 810, Ar. Ra.<\/i> 1184. ὅστις δή (v. δή IV. 1), freq. used without any distinct relative force, θεῶν ὅτεῳ δή to some one or other<\/b> of the gods, Hdt. 1.86; ὅτευ δὴ χρήματος δεησόμενον Id. 3.121; ᾗ τινι δὴ γνώμῃ Th. 8.87, etc. ; also ὅ τι δήκοτε πρήξοντα Hdt. 6.134; ὅστις δήποτ’ ὤν Pl. Phdr.<\/i> 273c; ὡς ἀπετύγχαν’ ὁτουδήποτε D. 19.167; ὁτῳδήτινι τρόπῳ PFay. 21.11 (ii AD); so ὁστισοῦν, ὁτιοῦν anybody (anything) whatsoever<\/b>, Th. 4.16, Pl. Smp.<\/i> 198b, etc. ; μετὰ ὁτουοῦν τρόπου Th. 8.27; ὁτῳοῦν Pl. Tht.<\/i> 175a; εἷς ὁστισοῦν any<\/b> one person<\/b>, Arist. Pol.<\/i> 1286a31; freq. with neg., μηδ’ ἂν ὁστισοῦν τυγχάνῃ ὤν Pl. Euthphr.<\/i> 5e, cf. Phd.<\/i> 78d, etc. ; οὐδ’ ὁτιοῦν not the least mite<\/b>, nothing whatsoever<\/b>, Ar. Nu.<\/i> 344, Pl. 385; μηδοτιοῦν Thgn. 64; rarely, = whoever (whatever<\/b>), as subject of a verb, ὁτιοῦν ἔτυχε τῶν ἐπὶ μέρους (v.l.<\/font> ὅτι ἄν) Arist. Mu.<\/i> 391a22. ὁστισδηποτοῦν D. 40.8, Aeschin. 1.164. so also ὅστις alone, Pl. Hp. Ma.<\/i> 282d, etc. ; with neg., μηδὲ οἵτινες none at all<\/b>, X. HG<\/i> 1.5.9; οὐδ’ ἧστινος ἂν ἀσχολίας τὸ πρᾶγμα προσεδεῖτο Plb. 9.14.6. ὅστις ποτε whoever<\/b>, A. Ag.<\/i> 160 (lyr.), cf. Hdt. 8.65. ὅστις περ (cf. ὅσπερ), mostly in neut., ὅ τι πέρ ἐστ’ ὄφελος Ar. Ec.<\/i> 53, cf. Pl. R.<\/i> 492e; in masc., D. 21.225. ὅστις τε, where τε is otiose as in ὅστε, Il.<\/i> 23.43, al. neut. ὅ τι used abs. as a Conj., v. ὅ τι. ἐξ ὅτου from which time<\/b>, S. OC<\/i> 345, Tr.<\/i> 326, Ar. Nu.<\/i> 528, X. Cyr.<\/i> 8.2.16, etc. ; ἐξ ὅτου περ Ar. Ach.<\/i> 596; ἀπ’ ὅτευ since<\/b>…, Hdt. 1.7, cf. SIG 45.18 (Halic., v BC); so ἕως ὅτου until…<\/b>, Ev. Luc. 13.8.from what cause<\/b>, S. Tr.<\/i> 671, E. Cyc.<\/i> 639."
},
{
"dictionary": "Pape",
"reference": "Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)",
"source": null,
"description": "ἥτις, ὅ, τι (mit der Diastole zu schreiben, zum Unterschiede von ὅτι, s. unten), gen. οὗτινος, ἧστινος usw., u. ὅτου, ὅτῳ (u. plur. ὅτων, ὅτοισι, doch selten); bei Hom. lautet das masc. auch ὅτις<\/b>, Od<\/i>. 16.307 u. öfter, neutr. ὅ, ττι ; gen. ὅττεο, 1.124, 22.377, ὅττευ, 17.121, u. ὅτευ, 17.421, 19.77, wie Her. (nie ὅτου); dat. ὅτεῳ, Od<\/i>. 2.114, was zweisilbig zu sprechen ist Il<\/i>. 12.428, 15.664, u. so auch Her.; acc. ὅτινα, Od<\/i>. 8.204, 15.395 ; gen. plur. ὅτεων, 10.39 ; Her. 8.65 ; dat. ὁ τέοισιν, Il<\/i>. 15.491 ; Her. 2.82, der auch das fem. ὁ τέῃσιν hat ; accus. ὅτινας, Il<\/i>. 15.492 ; ὥτινες ist eine v.l.<\/font> Od<\/i>. 4.61, aber wahrscheinlich falsch ; – zunächst1) indirektes Fragewort<\/b>, welcher, welche, welches<\/i> ; ἔσπετε νῦν μοι, μοῦσαι, ὅστις δὴ πρῶτος ἀνδράγρια ἤρατο, Il<\/i>. 14.509 ; ὥς μοι ἐξονομήνῃς, ὅστις ὅδ' ἐστὶν Ἀχαιὸς ἀνήρ, wer der Achäer. da ist, 3.166, vgl. 192 ; θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, ὅστις ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ βασιλεύσει Od<\/i>. 1.400, u. öfter so mit dem indic., den die Griechen aus der direkten Frage gewöhnlich in die indirekte hinübernehmen ; so auch Tragg.: ὁ δ' οὖν ἐρωτᾶτ', αἰτίαν καθ' ἤντινα αἰκίζεταί με, Aesch. Prom<\/i>. 226 ; σήμαιν' ὅ, τι χρὴ σοὶ συμπράττειν, 295 ; Eum<\/i>. 58 u. öfter ; οὐ γὰρ οἶσθά μ' ὅντιν' εἰσορᾷς, Soph. Phil<\/i>. 249 ; κοὐ βλέπεις, ἵν' εἶ κακοῦ, οὐδ' ὅτων οἰκεῖς μέτα, O.R<\/i>. 414 ; ὅστις ἦν ὁ μῦθος αὖθις εἴπατε, Ant<\/i>. 1175 ; u. in Prosa, μανθάνομεν οὖν ὅ, τι νῦν ἡμῖν ἐστι τὸ ξυμβαῖνον, Plat. Phil<\/i>. 22a, u. öfter, wie Folgde ; doch folgt auch auf ein Präsens der conj., οὐκ ἔχειν, ὅτεῳ ζημιώσωσι, Her. 5.87. – In direkter Frage steht es nur in Beziehung auf eine unmittelbar vorangegangene Frage, ἀλλὰ τίς γὰρ εἶ ; – ὅστις, πολίτης χρηστός, eigtl. du fragst, wer ? Ar. Ach<\/i>. 569 ; τί δ' αὖ λέγει ; ὅ, τι ; 106 ; τί ποιεῖς ; – ὅ, τι ποιῶ ; τί δ' ἄλλο γ' ἤ –, Ran<\/i>. 198, vgl. Eccl<\/i>. 685, 1181, Plut<\/i>. 462 ; τίνα γραφήν σε γέγραπται ; ἥντινα ; Plat. Euthyphr<\/i>. 2b.2)<\/b> häufiger drückt es eine unbestimmte Allgemeinheit aus und unterscheidet sich von dem einfachen Relativum ὅς dadurch, daß es nicht auf ein bestimmtes Subjekt geht, sondern auf ein unbestimmtes, mehrfach bestimmbares ; seltena)<\/b> c. indic.; in Beziehung auf ein vorangehendes Demonstrativum, ἄνωχθι δέ μιν γαμέεσθαι τῷ, ὅτεῴ τε πατὴρ κέλεται καὶ ἁνδάνει αὐτῇ, Od<\/i>. 2.114, wo ᾧ auf ein schon bestimmtes gehen würde, ὅτεῳ aber andeutet, daß keine Entscheidung getroffen : wen auch zu heiraten der Vater befiehlt ; ταύτην, ἥτις ἀποστρέψει, Plat. Gorg<\/i>. 509b ; häufiger mit Auslassung des Demonstrativs, βουλὴν δ' Ἀργείοις ὑποθησόμεθ' ἥτις ὀνήσει, Il<\/i>. 8.467 ; τιμὴν δ' Ἀργείοις ἀποτινέμεν, ἥντιν' ἔοικεν, Il<\/i>. 3.286 ; Ζεύς τοι δοίη, ὅ, ττι μάλιστ' ἐθέλεις, Od<\/i>. 14.54, u. sonst ; ἐλαφρόν, ὅστις πημάτων ἔξω πόδα ἔχει, παραινεῖν, Aesch. Prom<\/i>. 263 ; u. mit πᾶν, λέξω σοι πᾶν ὅ, τι χρῄζεις μαθεῖν, 612 ; ὅστις γὰρ εὖ δρᾶν εὖ παθὼν ἐπίσταται, παντὸς γένοιτ' ἂν χρήματος κρείσσων φίλος, Soph. Phil<\/i>. 668, öfter ; Eur., u. in Prosa überall ; τῆς ὀρθῆς τυχεῖν παιδείας, ἥτις ποτέ ἐστιν, Plat. Rep<\/i>. III.416c ; μήτε διακονίαν μηδ' ἥντινα κεκτημένος, auch nicht irgendein, Legg<\/i>. XI.919d ; ὅτῳ δοκεῖ ταῦτ' ἀνατεινάτω τὴν χεῖρα, Xen. An<\/i>. 3.2.9, u. A.; auch ἡγεμόνα αἰτεῖν, ὅστις ἀπάξει, der da führen soll, Xen. An<\/i>. 1.3.14 ; – προσκαλοῦμαί σ' ὅστις εἶ, wer du auch bist, Ar. Vesp<\/i>. 1406.b)<\/b> mit ἄν u. dem conj. der Allgemeinheit, in Beziehung auf die Gegenwart od. Zukunft ; ἔρδειν (für imperat.) ὅ, ττι κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ, Il<\/i>. 15.148 ; ὅτις κ' ἐπίορκον ὀμόσσῃ, wer immer einen Meineid schwören wird, 19.260 ; θεὸς δὲ τὸ μὲν δώσει, τὸ δ' ἐάσει, ὅ, ττι κεν ᾧ θυμῷ ἐθέλῃ, was er immer wollen mag, Od<\/i>. 14.445 ; ἅπας δὲ τραχύς, ὅστις ἂν νέον κρατῇ, Aesch. Prom<\/i>. 35 ; Folgde : πάσχειν ὅ, τι ἄντῷ ξυμβῇ, Plat. Phaedr<\/i>. 274b ; τίς (πόλις) ἡμᾶς δέξεται, ἥτις ἂν ὁρᾷ τοσαύτην ἀνομίαν Xen. An<\/i>. 5.7.33 ; 6.4.18 u. öfter, u. sonst, wie bei den Rednern u. Sp.c)<\/b> auch der bloße conj. steht so ; οὐτιδανὸς πέλει ἀνήρ, ὅστις ξεινοδόκῳ ἔριδα προφέρηται ἀέθλων, Od<\/i>. 8.209 ; τὴν γὰρ ἀοιδὴν μᾶλλον ἐπικλείουσ' ἄνθρωποι, ἥτις ἀκουόντεσσι νεωτάτη ἀμφιπέληται, 1.351 ; γυναικὸς ἥτις ἄνδρα νοσφίσῃ, Aesch. Eum<\/i>. 202.d)<\/b> in Beziehung auf die Vergangenheit u. in indir. Rede c. opt., ὅν τινα κιχείη, ἐρητύσασκε, Il<\/i>. 2.188 ; οὔτινα γὰρ τίεσκον, ὅτις σφέας εἰσαφίκοιτο, Od<\/i>. 22.404, womit man Stellen wie 12.40 vergleiche, ἀνθρώπους θέλγουσιν, ὅτις σφέας εἰσαφίκηται ; auch nach einem opt., μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στομα πάμπαν ἄγοιτο, ὅστις ἐπίσταιτο ἄρτια βάζειν, Il<\/i>. 14.91, 17.640 ; ὅστις ἀφικνοῖτο τῶν παρὰ βασιλέως πρὸς αὐτόν, πάντας οὕτως ἀπεπέμπετο, Xen. An<\/i>. 1.1.5, öfter, u. sonst.3)<\/b> zu bemerken ist, daß oft der sing. von ὅστις auf einen plur. bezogen wird, τὰ ἐπιτήδεια, ὅτῳ τις ἐπιτυγχάνοι, Xen. An<\/i>. 4.1.9, wie das obeu angeführte Beispiel 1.1.5 u. sonst. – Auch allein stehend, wie quicunque<\/i> Plat. Hipp. mai<\/i>. 282d ; ἀφ' ἧστινος τέχνης, Paus. 2.9.7 ; τόπον ὅντινα εἰπών, Luc. Gall<\/i>. 16. So besonders mit οὖν verstärkt, καὶ ἄλλος ὁστισοῦν<\/b>, wer es auch sein mag, irgendein anderer<\/i>, Plat. Symp<\/i>. 198b u. öfter ; ἄλλην ἡντινοῦν τέχνην, Prot<\/i>. 323a ; u. mit ἄν u. conj., μηδ' ἂν ὁστισοῦν τυγχανῃ ὤν, Euthyphr<\/i>. 5e ; οὔτε διὰ φιλονεικίαν οὐδ' ἡντινοῦν, Lycurg. 5, u. A.; auch ὁστισδήποτε<\/b>, Din. 1.93 ; ὅστις δήποτ' οὖν, Dem. u. a.Sp. – Wie in dem einfachen Relativum liegt darin aucha)<\/b> eine Folge, so daß es für ὥστε zu stehen scheint, ἔστι τις οὕτως ἄφρων, ὅστις οἴεται, Xen. An<\/i>. 7.1.29 ; τίς οὕτως εὐήθης, ὅστις, Dem. 1.15 ; Sp.b)<\/b> ein Grund, wie quippe qui<\/i>, ὦ φῶς τελευταῖόν σε προσβλέψαιμι νῦν, ὅστις πέφασμαι φύς τ' ἀφ' ὧν οὐ χρῆν, O.R<\/i>. 1184, als ein solcher, welcher ich erzeugt bin, von dem ich nicht sollte erzeugt werden, d.i. weil ich unrechtmäßig erzeugt bin ; vgl. O.C<\/i>. 265 ; πῶς ἐγὼ κακὸς φύσιν ὅστις παθὼν μὲν ἀντέδρων, 272 ; ἦ μαίνεταί γε, ἥτις λιποῦσα μὲν πόλιν νεαίρετον ἥκει, Aesch. Ag<\/i>. 1035, vgl. 1373 ; – οὐδεὶς ὅστις οὐ, jeder, οὐδὲν ὅ, τι οὐκ, alles, Her. 5.97 ; Thuc. 7.87 u. Folgde ; wobei sich auch ein Adverbium findet, οὐδενὸς ὅτου οὐ πάντων ἂν ὑμῶν καθ' ἡλικίαν πατὴρ εἴην, Plat. Prot<\/i>. 317c. –Ὅστις μή, wer nicht etwa, es müßte denn, Plat. Prot<\/i>. 324b, Gorg<\/i>. 522e. – Ὅ, τι, absolut, warum, weshalb<\/i>, vgl. ὅτι. – Zuweilen tritt zwischen ὅς u. τίς eine Partikel, ἕκαστος, ᾧ μή τινι καὶ αὐτὸς ἔργῳ παρῆν, Thuc. 4.14, so ὃς ἄν τις, Plat. u. Dem. – Ἅσσα oder ἅττα, = ἅτινα, s. besonders."
},
{
"dictionary": "TBESG",
"reference": "Translators Brief lexicon of Extended Strongs for Greek based on Abbot-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922) (=AS), with corrections and adapted by Tyndale Scholars",
"source": null,
"description": " ὅστις<\/b>, ἥτις, ὅ τι (also written ὅ, τι and ὅτι; see LS, see word; WH, §411; Tdf., Pr.<\/i>, 111), in NT scarcely ever except in nom. (M, Pr.<\/i>, 91), the only instance of the oblique cases being found in ἕως ὅτου (see: ἕως), relative of indef. reference (related to simple ὅς as Lat. quisquis to qui), whoever, anyone who<\/b>; __(a) of an indef. person or thing: in general statements, Mat.5:39, 41 13:12, and freq., Luk.14:27, Gal.5:4, al.; in relative sentences, Mat.7:26, Luk.15:7, Php.3:7, al.; πᾶς, with indic., Mat.7:24 10:32; ὅ ἄν (ἐάν), with subjc., Mat.12:50 13:12, Jhn.14:13, 1Co.16:2, Gal.5:10, al.; __(b) of a definite person or thing, indicating quality, 'either generic, which, as other like things,<\/i> or essential, which by its very nature<\/i>' (Hort on 1Pe.2:11), who is such as<\/b>: Mat.2:6 7:26, Luk.2:10 7:37, Jhn.8:53, Act.7:53, Rom.6:2, 1Co.3:17, Gal.4:24, Eph.1:23, al.; __(with) where the relative sentence expresses a reason, consequence, etc. (M, Pr.<\/i>, 92), seeing that he (it, they), and he (it, they)<\/b>: Luk.8:3 10:42, Act.10:47 11:28, Php.4:3, al.; __(d) as in Ionic and late Greek (Bl., §50, 1; M, Pr.<\/i>, l.with), differing but little from ὅς: Luk.2:4 9:30, Act.17:10, Rev.12:13. (AS)"
}
]
}
]
}