{ "meta": { "serviceProvider": { "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH", "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota" }, "dataProvider": { "name": "Classical Language Dictionary", "link": "https:\/\/cld.bbaw.de" } }, "query": { "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CC%81%CE%B6%CF%89?language=grc&options=case-sensitive", "searchDate": "2026-05-15 07:28:50", "searchFor": "lemma", "searchTerm": "δικάζω", "language": "GRC", "options": { "strict": true, "case-sensitive": true, "regex": false, "simplified": false } }, "data": [ { "lemma": "δικάζω", "meanings": 1, "language": "grc", "descriptions": [ { "dictionary": "Bailly", "reference": "Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs \/ Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »", "source": "https:\/\/bailly.app\/%C3%A0-propos", "description": "[ῐ]<\/font> (impf<\/i>. ἐδίκαζον, f<\/i>. δικάσω, ao<\/i>. ἐδίκασα, pf<\/i>. δεδίκακα, pass. f<\/i>. δικασθήσομαι, ao<\/i>. ἐδικάσθην, pf<\/i>. δεδίκασμαι)<\/font> juger :   I<\/b> au sens judiciaire :<\/i>      1<\/b> prononcer un jugement, HOM. etc. :<\/i> Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δ. IL. 8, 431, ou<\/i> ἐς μέσον ἀμφοτέροισι, IL. 23, 574,<\/i> décider entre les Troyens et les Grecs, entre les deux champions ; avec l’acc. de la cause :<\/i> δ. δίκην, HÉS. O. 39 ;<\/i> γραφήν, LYCURG. 148, 30 ;<\/i> πρᾶγμα, ESCHL. Eum. 471, rar. avec le gén<\/i>. ἐγκλήματος, XÉN. Cyr. 1, 2, 7,<\/i> juger un procès, une accusation, une affaire ; au pass<\/i>. δίκαι δικασθεῖσαι, PLAT. Crit. 50<\/i> b, causes jugées ; avec l’acc. de la sentence :<\/i> δ. φυγήν, ESCHL. Ag. 1412,<\/i> prononcer une sentence d’exil ; δ. ἄδικον, HDT. 5, 25,<\/i> prononcer un arrêt injuste ; avec double rég<\/i>. δίκας δ. τινί, rendre la justice à qqn, HDT. 3, 31 ;<\/i> A.RH. 2, 1025, etc. ou<\/i> accorder à qqn les satisfactions qu’il réclame, HDT. 6, 139 ;<\/i>      2<\/b> être juge, DÉM. 538, 25 ;<\/i> LYS. 175, 15, etc. ;<\/i>      3<\/b> assigner en justice, d’où au pass<\/i>. être accusé ou<\/i> jugé, XÉN. Cyr. 1, 2, 7,<\/i> LYS. 163, 15 ;<\/i>      4<\/b> plaider en justice : φόνον, EUR. Or. 580,<\/i> se défendre d’une accusation de meurtre ;   II<\/b> en gén<\/i>. rendre une décision, décider, ordonner, EUR. Or. 164 ;<\/i> HDT. 1, 84 ;<\/i>Moy.<\/i><\/b> plaider en justice, être en procès, OD. 11, 545 ; 12, 440 ;<\/i> HDT. 1, 96 ;<\/i> THC. 1, 77 ;<\/i> τινὶ δίκην δ. LYS. 120, 27,<\/i> intenter un procès à qqn ; δ. πρός τινα, THC. 3, 44,<\/i> être en procès avec qqn ; τινὶ περί τινος, DÉM. 901, 5 ;<\/i> τινί τινος, DÉM. 601, 23 ; 901, 11 ;<\/i> LYS. 117, 16,<\/i> avec qqn au sujet de qqe ch.

➳ Act. prés. inf. poét<\/i>. δικαζέμεν, IL. 1, 542. Impf. poét<\/i>. δίκαζον, IL. 18, 506. Fut. poét<\/i>. δικάσσω, Ps.-PHOCYL. 11 ; inf. ion<\/i>. δικᾶν, HDT. 1, 97. Ao. poét<\/i>. δίκασα, OD. 11, 547 ;<\/i> δίκασσα, IL. 23, 574 ; inf<\/i>. δικάσσαι, THGN. 543. — Pass. f. ant<\/i>. δεδικάσομαι, LUC. Bis acc. 14<\/i>.<\/p>" }, { "dictionary": "LSJ", "reference": "Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)", "source": null, "description": "fut.<\/i> δικάσω Il.<\/i> 23.579, Ar. Eq.<\/i> 1089, V.<\/i> 689, 801, Pl. Criti.<\/i> 120a, etc. ; Ion. δικῶ Hdt. 1.97; inf.<\/i> δικᾶν GDIiv p. 880 (Chios), SIG 134b23 (Milet.); aor.<\/i> ἐδίκασα, Ep. δίκασα, δίκασσα, Od.<\/i> 11.547, Il.<\/i> 23.574; pf.<\/i> δεδίκακα Heraclid.Cum. 1; — Med.<\/i> (v. infr. II), fut.<\/i> -άσομαι Hdt. 1.96, D. 37.37; aor.<\/i> ἐδικασάμην Lys. 12.4, D. 38.17, etc. ; plpf.<\/i> ἐδεδίκαστο (v. infr. II); — Pass., fut.<\/i> δικασθήσομαι D.H. 5.61, δεδικάσομαι Luc. Bis Acc.<\/i> 14; aor.<\/i> ἐδικάσθην Th. 1.28, Pl. Cri.<\/i> 50b; pf.<\/i> δεδίκασμαι Lys. 21.18; plpf.<\/i> ἐδεδίκαστο D. 33.27; (< δίκη): — judge, sit in judgement<\/b>, Il.<\/i> 23.579, Hdt. 1.14, Antipho 5.90, etc. ; sit as a juror<\/b>, D. 21.75; δ. καὶ ἐκκλησιάζειν Lys. 26.2, cf. Arist. Pol.<\/i> 1293a9, etc. c. acc. rei, give judgement on, decide, determine<\/b>, Il.<\/i> 1.542; δ. δίκην Hes. Op.<\/i> 39, etc. ; ἀλιτρά Pi. O.<\/i> 2.65; πρᾶγμα A. Eu.<\/i> 471, cf. 601; τἀμπλακήματα Id. Supp.<\/i> 230; δ. δίκην ἄδικον give<\/b> an unjust judgement<\/b>, Hdt. 5.25; δ. ἐμπορικὰς δίκας D. 35.46; less freq., γραφὰς δ. Lycurg. 7; εὐθύνας D. 19.132; ἀγῶνα Din. 1.46; c. acc. cogn., δίκας δ.adjudge<\/b> a penalty, Hdt. 6.139; δ. φυγήν τινι decree<\/b> it as<\/b> his punishment<\/b>, A. Ag.<\/i> 1412; δ. φόνον ματέρος ordain<\/b> her slaughter, E. Or.<\/i> 164 (lyr.); c. gen., δικάζειν τοὺς βασιλέας αἰτιῶν φόνου Lex Draconis ap. IG1². 115.11; δ. τοῦ ἐγκλήματος (sc. δίκην) X. Cyr.<\/i> 1.2.7; — Pass., δίκαι δικασθεῖσαι Pl. Cri.<\/i> 50b, cf. Lys. 17.3; ὁποτέρων ἂν δικασθῇ εἶναι τὴν ἀποικίαν it may be decided<\/b>…, Th. 1.28.pass judgement on, condemn<\/b>, γάμον ἄγαμον S. OT<\/i> 1214 (lyr.). φόνον δ.plead in a case of<\/b> murder, E. Or.<\/i> 580; abs., plead<\/b>, D.C. 69.18. c. dat. pers., decide between<\/b> persons, judge<\/b> their cause<\/b>, Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω ὡς ἐπιεικές Il.<\/i> 8.431; ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε 23.574, cf. Hdt. 1.97; τοῖσι Πέρσῃσι δίκας δ. Id. 3.31; ἑκάστῳ κατὰ τὸ μέγαθος τοῦ ἀδικήματος passed judgement<\/b> on each, Id. 2.137. c. inf., δικαξάτω λαγάσαι Leg. Gort.<\/i> 1.5; ἐδίκασαν δέκα ἀνταπόλλυσθαι Hdt. 3.14; δ. ὡς… Id. 1.84. Pass., αἰσχρὰς δίκας δ.to have actions brought against one<\/b>, Lys. 21.18. Med.<\/i>, of the party, plead one΄s cause, go to law<\/b>, Od.<\/i> 11.545, 12.440, Hdt. 1.96, Th. 1.77; πρὸς τοὺς ἀστυνόμους Pl. Lg.<\/i> 845e; δίκην δικάζεσθαί τινι go to law<\/b> with one, Lys. 12.4, D. 55.31; simply, δ. τινί Pl. Euthphr.<\/i> 4e; πρός τινας Th. 3.44; prop. of a private suit, opp. a public prosecution, D. 21.26; with gen. added, δ. τινὶ κακηγορίας Lys. 10.12; κλοπῆς D. 22.27, etc. ; ἐδεδίκαστο ἄν μοι τῆς ἐγγύης Id. 33.27; δ. τινὶ περί τινος ib.<\/i> 26. τὸ δ.forensic speaking<\/b>, Arist. Rh.<\/i> 1354b26, cf. Antipho 2.2.12." }, { "dictionary": "Pape", "reference": "Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)", "source": null, "description": "(δίκη), fut. δικάσω, z.B. Ar. Eq<\/i>. 1089 ; ion. δικῶ, Her. 1.97 ; perf. δεδικακέναι u. pass. δεδικάσθαι Heraclid. bei Ath. XII.517b;1)<\/b> richten, Recht sprechen<\/i> ; absolut, Od<\/i>. 11.547 ; Pind. Ol<\/i>. 2.65 ; Her. 1.96 u. Folgde ; τινί, z.B. Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, über die Troer u. Danaer entscheiden, Il<\/i>. 8.431 ; ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, sprecht beiden unparteiisch Recht, 23.574, vgl. Scholl. Aristonic<\/i>.; Her. 2.137 ; Plat. Legg<\/i>. VI.761e ; δίκην δικάζειν, einen Prozeß entscheiden, einen Richterspruch fällen, Her. 7.124 ; δίκην ἄδικον 5.25 ; τινί, 3.31 ; δίκας Xen. Mem<\/i>. 3.5.10 ; πάντα Cyr<\/i>. 1.2.14 ; u. wo δίκην zu ergänzen, δικάζουσι καὶ ἐγκλήματος Xen. Cyr<\/i>. 1.2.7 ; εὐθύνας Dem. 19.132 ; γραφάς Lycurg. 7 ; ἀγῶνα Din. 1.46 ; ähnl. φυγήν τινι, Verbannung zuerkennen<\/i>, Aesch. Ag<\/i>. 1421 ; τὸ αὐτὸ ἐκείνοις περὶ τῆς καταψηφίσεως δικάζετε Antiph. 1.3 ; pass., αἱ δίκαι δικασθεῖσαι Plat. Crito<\/i> 50b ; vgl. ὁποτέρων δ' ἂν δικασθῇ εἶναι τὴν ἀποικίαν Thuc. 1.28 ; οἱ δικασθέντες, die Gerichteten, Verurteilten<\/i>, Plat. Rep<\/i>. VIII.558a. Aber οἱ δικαζόμενοι, die Angeklagten<\/i>, Xen. Mem<\/i>. 1.2.51 ; vgl. αἰσχρὰς δίκας δεδίκασμαι Lys. 21.18 ; Arist. rhet<\/i>. 2.23. – Uebh. = einen entscheidenden Ausspruch tun<\/i>, κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν Il<\/i>. 1.542 ; dah. = bestimmen<\/i> ; δίκας διδόναι, ἃς Ἀθηναῖοι ἂν αὐτοὶ δικάσωσι Her. 6.139 ; vom Orakel, 1.84. Aehnl. αὐτὸς ἑαυτῷ ἐδίκασεν, er bestimmte sich, Dem. 43.5 ; ἐδίκασα ἐγὼ τούτῳ καὶ οὗτος ἐμοί, wir kamen in den Bestimmungen überein, 48.8 ; vgl. 33.2) Med<\/b>., sich Recht sprechen lassen, vor Gericht streiten, prozessieren  ; Od<\/i>. 11.545, 12.440 ; in Prosa, Her. 1.96 ; Thuc. 1.77 ; πρός τινα, 3.44 ; gew. τινί, mit Jemandem, Isae. 5.1 ; τινὶ περί τινος, Dem. 33.25 ; auch ἐδεδίκαστο ἄν μοι τῆς ἐγγύης 27, wie κακηγορίας δικάζεσθαι Lys. 10.2, um Schmähreden ; τῆς οἰκίας τοῖς ἔχουσι 17.5 ; ἀργυρίου, um Geld, 49.43 ; φόνου 9.44 ; auch δίκην τινί, 55.31 ; vgl. Xen. Mem<\/i>. 3.5.16. – Il<\/i>. 23.579 εἰ δ' ἄγ' ἐγὼν αὐτὸς δικάσω erklärt man unrichtig = med., es heißt ; ich werde selbst richterlich entscheiden, will selbst Richter sein<\/i>, wie Il<\/i>. 18.506 ἀμοιβηδὶς δὲ δίκαζον, die Alten sprachen abwechselnd, einer nach dem andern Recht. Auch Eur. Or<\/i>. 580 soll φόνον δικάζων »vor Gericht verteidigen« sein." }, { "dictionary": "TBESG", "reference": "Translators Brief lexicon of Extended Strongs for Greek based on Abbot-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922) (=AS), with corrections and adapted by Tyndale Scholars", "source": null, "description": "1. to judge, to give judgment on <\/b> a thing, decide <\/b> or determine <\/b> a point, (Iliad by Homer), etc. 2. with accusative<\/i> cognate<\/i>, δίκας δ., to adjudge <\/b> a penalty, (Herdotus Historicus); δ. φυγήν τινι to decree <\/b> it as <\/b> his punishment, (Aeschulus Tragicus); δ. φόνον ματρός to ordain <\/b> her slaughter, (Euripides); δ. τοῦ ἐγκλήματος [i.e. δίκην] (Xenophon Historicus):—;Pass. to be decided <\/b>, (Thucydides) 3. to pass judgment on, condemn <\/b>, (Sophocles Tragicus) 4. φόνον δ. to plead in <\/b> a case of murder, (Euripides) 5. with dative<\/i> pers. to decide between <\/b> persons, judge <\/b> their cause <\/b>, Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω (Iliad by Homer); ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε (Iliad by Homer): —;Pass. to be judged <\/b> or accused <\/b>, (Xenophon Historicus) 6. absolute<\/i> to be judge, give judgment <\/b>, (Iliad by Homer):—; to sit as judges <\/b> or jurymen <\/b>, (Demosthenes Orator) 7. Mid. of the culprit, to plead one's own case, defend one's right, have one's case tried, go to law <\/b>, (Odyssey by Homer), etc.: —; δίκην δικάζεσθαί τινι to go to law <\/b> with one, (Plato Philosophus); πρός τινα (Thucydides); τινος or περί τινος for <\/b> a thing, (Demosthenes Orator) (ML)" } ] } ] }