{ "meta": { "serviceProvider": { "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH", "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota" }, "dataProvider": { "name": "Classical Language Dictionary", "link": "https:\/\/cld.bbaw.de" } }, "query": { "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/%CE%B1%CC%93%CC%81%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%82?language=grc&options=case-sensitive", "searchDate": "2026-05-14 03:14:49", "searchFor": "lemma", "searchTerm": "ἄκρος", "language": "GRC", "options": { "strict": true, "case-sensitive": true, "regex": false, "simplified": false } }, "data": [ { "lemma": "ἄκρος", "meanings": 1, "language": "grc", "descriptions": [ { "dictionary": "Bailly", "reference": "Bailly 2020 Hugo Chávez Gérard Gréco, André Charbonnet, Mark De Wilde, Bernard Maréchal & contributeurs \/ Licence Creative Commons Attribution - Pas d'Utilisation Commerciale - Pas de Modification — « CC BY-NC-ND 4.0 »", "source": "https:\/\/bailly.app\/%C3%A0-propos", "description": "'α, ον :A<\/b> adj<\/i>. extrême :   I<\/b> (lieu<\/i>) :      1<\/b> le plus haut : ἀκροτάτῃ κορυφῇ, IL. 1, 499,<\/i> au plus haut sommet ; ἄκρη πόλις, IL. 6, 88, etc<\/i>. la partie haute de la ville, la citadelle (cf<\/i>. ἀκρόπολις) ; ἐπ' ἄκρων ὀρέων, SOPH. O.R. 1106,<\/i> au sommet des montagnes ;      2<\/b> le plus au dehors : ἄκρη χείρ, IL. 5, 336,<\/i> l’extrémité de la main ; εἰς ἄκραν χεῖρα, EUR. I.A. 951,<\/i> à l’extrémité de la main, càd<\/i>. (il n’en viendra pas même) à l’effleurer du doigt ; ἄκροι πόδες, IL. 16, 640,<\/i> le bout des pieds ; ἐπ' ἄκρων (δακτύλων) SOPH. Aj. 1230,<\/i> sur la pointe des pieds ; γλῶσσα ἄκρα, SOPH. Aj. 238,<\/i> l’extrémité ou<\/i> le bord de la langue ; ἄκρα τὰ ἱστία, AR. Ran. 999,<\/i> le bord (inférieur ou<\/i> supérieur) des voiles ;      3<\/b> le plus profond : fig<\/i>. ἄ. μυελὸς ψυχῆς, EUR. Hipp. 255,<\/i> le plus profond de la moelle de l’âme ;   II<\/b> (temps<\/i>) ce qui arrive au moment ou<\/i> au point culminant : ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ, PD. P. 11, 18,<\/i> quand le soir est entièrement venu ; ἄκρας νυκτός, SOPH. Aj. 285,<\/i> au plus profond, au milieu de la nuit (ttef. dans qqes composés<\/i> ἄ. marque le commencement : v<\/i>. ἀκρόνυχος, ἀκροφανής, etc<\/i>.) ;   III<\/b> (degré<\/i>) :      1<\/b> le plus haut, supérieur, en parl. de pers<\/i>. ἄ. μάντις, SOPH. El. 1499,<\/i> devin supérieur dans son art ; avec un acc. ou un gén<\/i>. ἄκροι τὰ πολέμια, HDT. 7, 111 (cf. 7, 5, 124<\/i>) supérieurs dans les choses de la guerre ; οἱ ἄ. τῆς ποιήσεως, PLAT. Theæt. 152<\/i> e, les plus habiles en poésie ; qqf. avec une prép<\/i>. ἄ. εἴς τι, PLAT. Rsp. 499<\/i> c ; περί τι, PLAT. Leg. 833<\/i> e, ἐπί τινι, EUN. p. 56<\/i>, supérieur en qqe ch. ; en parl. de choses (plaisirs,<\/i> PLAT. Phil. 45<\/i> a ; liberté,<\/i> PLAT. Rsp. 564<\/i> a ; amitié,<\/i> PLUT. Arat. 43, etc<\/i>.) ;      2<\/b> extrême (le plus haut ou<\/i> le plus bas) : οἱ ἄ. ARSTT. Pol. 4, 12,<\/i> les plus riches et les plus pauvres, les plus puissants et les plus faibles, p. opp. à<\/i> μέσος ;      3<\/b> qui parle ou<\/i> agit exactement comme il convient, d’où<\/i> exact, sûr : σοι μάντις εἰμὶ τῶνδ' ἄκρος, SOPH. El. 1499,<\/i> voilà ce que je te prédis à coup sûr ;B<\/b> Subst. :<\/i>   I<\/b> ἡ ἄκρα ;   II<\/b> τὸ ἄκρον :      1<\/b> le sommet : τὰ ἄκρα, HDT. 6, 100 ;<\/i> XÉN. Cyr. 3, 2, 10, etc. ; An. 5, 2, 16,<\/i> etc. les hauteurs ; fig<\/i>. le rang le plus élevé : εἰς ἄκρον ἱκέσθαι, HÉS. O. 286, etc., ou<\/i> ἐπ' ἄ. ἀφικέσθαι, PLAT. Pol. 268<\/i> e, ou<\/i> ἐλθεῖν, PLAT. Tim. 20<\/i> a, être parvenu au sommet ;      2<\/b> le point le plus avancé, le point extrême, l’extrémité ; en parl. d’un lieu,<\/i> promontoire, cap, OD. 3, 278 ; ou<\/i> frontière, limite, POL. 1, 42, 2 ; en parl. du corps :<\/i> τὰ ἄκρα, les extrémités (bout des doigts, des pieds., etc<\/i>.) LUC. Im. 6 ;<\/i> τὰ ἄκρα τόξου, HÉRON, les extrémités d’un arc ; fig. en parl. d’un raisonnement,<\/i> τὰ ἄ. ARSTT. les termes extrêmes (majeure, mineure) p. opp. au terme moyen<\/i> (τὸ μέσον, v<\/i>. μέσος) ;   III<\/b> τὰ ἄκρα (cf<\/i>. II, 2) :      1<\/b> le plus haut rang, PLAT. Rsp. 478<\/i> e ; ἄκρα φέρεσθαι, THCR. Idyl. 12, 31,<\/i> remporter le prix ;      2<\/b> en parl. de pers<\/i>. les plus puissants : Ἄργεος ἄκρα Πελασγοί, THCR. Idyl. 14, 142,<\/i> les Pélasges, les anciens maîtres d’Argos ;C<\/b> Adv<\/i>. ἄκρον et<\/i> ἄκρα :      1<\/b> au sommet : ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος, IL. 20, 229,<\/i> sur la crête de la vague ;      2<\/b> au point extrême, à la limite, ANTH. 7, 428 ;<\/i>      3<\/b> au plus haut point, d’une façon supérieure, THCR. Idyl. 27, 43 ;<\/i> ANTH. 7, 448<\/i>.

• Cp<\/i>. -ότερος, ARR. An. 5, 26, 9. • Sup<\/i>. -ότατος, IL. 1, 499, etc. ;<\/i> HÉS. Th. 7 ;<\/i> XÉN. Hell. 4, 5, 3 ;<\/i> PLAT. Leg. 906<\/i> b ; LUC. D. deor. 11, 2, etc<\/i>.<\/p>

Étym<\/b>. R. indo-europ<\/i>. *h₂eḱ-, pointu, cf. lat<\/i>. ācer, ācris, ācre.<\/p>'" }, { "dictionary": "LSJ", "reference": "Liddell-Scott-Jones, Greek-English Lexicon (9th ed., 1940)", "source": null, "description": "α, ον, (on the Root v. ἀκή¹) at the farthest point<\/b> or end<\/b>, hence either topmost, outermost<\/b>, or inmost. highest, topmost<\/b>, ἀκροτάτῃ κορυφῇ Il.<\/i> 1.499, al. ; ἐν πόλει ἄκρῃ, = ἐν ἀκροπόλει, Il.<\/i> 6.88, cf. 257; ἄκρῳ Ὀλύμπῳ 13.523; ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ 14.352; λάψοντες… μέλαν ὕδωρ ἄκρον at its surface<\/b>, 16.162; ἄκρον ῥινόν surface of<\/b> skin, Od.<\/i> 22.278; ἐπ’ ἄκρων ὀρέων o mountain tops<\/b>, S. OT<\/i> 1106; Sup.<\/i> ἀκρότατος, ὔσδος Sappho 93.2; ὀρόφοισι Orac. ap. Hdt. 7.140.outermost<\/b>, πεδίον ἐπ’ ἄκρον to the farthest edge<\/b> of the plain, S. Ant.<\/i> 1197; κατ’ ἄκρας σπιλάδος from the surface<\/b> of a stone, Id. Tr.<\/i> 678; esp. of extremities<\/b> of body, ἄ. χείρ, πόδες, ὦμος, end<\/b> of hand, ends<\/b> of feet, tip<\/b> of shoulder, Il.<\/i> 5.336, 16.640, 17.599; ἄκρων χειρῶν καὶ ποδῶν Hdt. 1.119, cf. Th. 2.49, Pl. La.<\/i> 183b, Ti.<\/i> 76e; but τὸ ἄ. τῆς χειρός, τοῦ ποδός, thumb, great toe<\/b>, LXX Ex. 29.20, Le. 18.22; γλῶσσαν ἄκραν S. Aj.<\/i> 238; πίτυν ἄκρας τῆς κόμης καθέλκων by the top<\/b> of the crown, Cratin. 296; — ἐπ’ ἄκρων [δακτύλων] on tiptoe<\/b>, S. Aj.<\/i> 1230, ubi v. Sch. ; comically, ἐπ’ ἄκρων πυγιδίων on tip-tail<\/b>, Ar. Ach.<\/i> 638; ἐν ἄκροισι βὰς ποσί E. Ion<\/i> 1166; παρ’ ἄκρας τρίχας Or.<\/i> 128; ἀκροτάτοις χείλεσι Epigr.Gr.<\/i> 547.8; — οὐκ ἀπ’ ἄκρας φρενός not from the outside of<\/b> the heart, i.e. from the in mostheart, A. Ag.<\/i> 805, cf. E. Hec.<\/i> 242; ἄκροισι λαίφους κρασπέδοις with mere edges of<\/b> sail, i.e. under close-reejed<\/b> sails, Id. Med.<\/i> 524, cf. Ar. Ra.<\/i> 999. Geom., of the extremity<\/b> of a line, ἡ ἐπ’ ἄκραν τὴν ἀποληφθεῖσαν ἀγομένη Apollon. Perg. Con.<\/i> 4.8; Math., of extremes<\/b> in a proportion, Pl. Ti.<\/i> 36a, etc. ; εἰς ἄκρον καὶ μέσον λόγον τέμνειν cut in extreme<\/b> and mean ratio, Euc. 6.30, cf. 5 Def. 17. in Tactics, ἄκροι, οἱ, flank men<\/b>, Ascl.Tact. 1.3, cf. 7.6.inmost<\/b>, μυελός E. Hipp.<\/i> 255. of Time, ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ on the edge<\/b> of evening. i.e. at nightfall<\/b>, Pi. P.<\/i> 11.10, cf. ἄκρῃ νυκτί Arat. 775; ἄκρου τοῦ ἔαρος at beginning<\/b> of spring, IPE<\/i> 1². 352.29 (Cherson., ii BC); but usu. denoting completeness, ἄκρου τοῦ θέρεος at mid<\/b>-summer, Hp. Aph.<\/i> 3.18; χειμῶνος ἄκρῳ Theoc. 11.37; ἄκρας νυκτός at dead<\/b> of night, S. Aj.<\/i> 285. of Degree, highest<\/b> in its kind, consummate<\/b>, of persons, Hdt. 5.112, 6.122; τοξότης ἄ. A. Ag.<\/i> 628; θεσφάτων γνώμων ἄ. ib.<\/i> 1130; μάντις S. El.<\/i> 1499; ἰατροί Phld. Lib.<\/i> p. 67 O. ; οἱ πάντῃ ἄ., οἱ ἀκρότατοι Pl. Tht.<\/i> 148c; of any extremes, opp. τὰ μεταξύ, τοῖς ἄ. τὰ ἄ. ἀποδιδόναι Id. R.<\/i> 478e, cf. Phd.<\/i> 90a; of classes in a state, Arist. Pol.<\/i> 1296b39; in moral sense, both good and bad, ἐπιδικάζονται οἱ ἄ. τῆς μέσης χώρας Id. EN<\/i> 1107b31; αἱ ἄ. [διαθέσεις] ib.<\/i> 1108b14, cf. ἄκρον ΙΙ. 1; — c. acc. modi, ψυχὴν οὐκ ἄ. not strong<\/b> of mind, Hdt. 5.124; ἄ. τὰ πολέμια 7.111; ἄ. ὀργήν quick<\/b> to anger, passionate<\/b>, 1.73; Εὐρώπη ἀρετὴν ἄκρη 7.5; c. gen., οἱ ἄ. τῆς ποιήσεως Pl. Tht.<\/i> 152e; ἄ. εἰς φιλοσοφίαν R.<\/i> 499c; περὶ ὁπλομαχίαν Lg.<\/i> 833e. of things, highest, extreme<\/b>, συμφορά Alex. 222.4 (cj. Dobree); νηστεία Diph. 54; Sup.<\/i>, Pl. Phlb.<\/i> 45a. as Subst.<\/i>, v. ἄκρα, ἄκρον. neut. as Adv., on the top<\/b> or surface<\/b>, ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος Il.<\/i> 20.229; ἄκρα δ’ ἐπ’ αὐτᾶς βαθμῖδος AP<\/i> 7.428.3 (Mel.). reg. Adv. ἄκρως, ἀνεστάλθαι to be turned up at the point<\/b>, Hp. Mochl.<\/i> 24.utterly, perfectly<\/b>, Pl. R.<\/i> 543a, Hegesand. 4; μόνος ἄκρως Euphro 1.5; σχῆμα ἄ. στρογγύλον absolutely<\/b> round, Hero Def.<\/i> 76.skilfully<\/b>, Phld. Lib.<\/i> p. 27 O." }, { "dictionary": "Pape", "reference": "Pape, Griechisch-deutsches Handwörterbuch (3. Aufl., 1914)", "source": null, "description": "(ἀκή), in eine Spitze auslaufend, was sich am äußersten Ende und Rande befindet, das äußerste, oberste, höchste<\/i> ; μέσα καὶ ἄκρα entgegengesetzt<\/font> Plat. Phaedr<\/i>. 264c;a)<\/b> bei Hom. immer von concreten Dingen, oft als Prädicatsnomen ; πρώονες ἄκροι Il<\/i>. 16.299. ἄκραι ἠιόνες 17.264, ἄκρῳ Ὀλύμπῳ Il<\/i>. 13.523, ἀκροτάτῃ κορυφῇ Οὐλύμποιο Il<\/i>. 5.754, auf einer hohen Spitze, Scholl. Aristonic<\/i>. ὅτι ὑπερθετικὸν ἀντὶ ἁπλοῦ, ἀκροτάτῃ ἀντὶ τοῦ ἄκρᾳ, Lehrs<\/font> Arist<\/i>. p. 168 ; ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ Il<\/i>. 15.152 ; häufig auch bei Anderen von Bergen ; ἐπ' ἄκρῳ ῥυμῷ, an der Spitze der Deichsel, Il<\/i>. 5.729, vgl. Scholl. Aristonic<\/i>.; ὕδωρ ἄκρον, die Oberfläche des Wassers, 16.162 ; Πέργαμος ἄκρη Il<\/i>. 5.460, 6.512, πόλις ἄκρη 6.257, 317, 7.345, πόλις ἀκροτάτη (superl. Homerisch = posit.) 22.172, der hochgelegene Teil<\/i> der Stadt, die Burg, welche Od<\/i>. 8.494, 504 ἀκρόπολις heißt ; πύργων ἐπ' ἄκρων στάς Eur. Phoen<\/i>. 1098. Bes. von Teilen des Körpers : χεῖρα ἄκρην οὔτασε, er verwundete die Spitze<\/i> der Hand, Il<\/i>. 5.336 ; χερῶν ἄκροι κτένες Aesch. Ag<\/i>. 1576 ; vgl. Ar. Lys<\/i>. 443 ; Eur. I.A<\/i>. 951 ; ἄκροι δάκτυλοι, Fingerspitzen, I.T<\/i>. 251 ; Plat. Prot<\/i>. 352a ; πόδας ἄκρους, bis zu den Fußspitzen, Il<\/i>. 16.640 ; vgl. Eur. Ion<\/i> 1166 ; Plat. Lach<\/i>. 183b ; übertr. Soph. Aj<\/i>. 1209 ἐπ' ἄκρων ὁδοιπορεῖς, du bist stolz, hochfahrend ; ἐπ' ἄκροις τοῖς κώλοις Plat. Tim<\/i>. 76e ; ἄκρος μυελός, das innerste Mark, Eur. Hipp<\/i>. 255 ; οὐ γὰρ ἄκρας καρδίας ἔψαυσέ μου, er hat das Herz im Innersten getroffen, Hec<\/i>. 249.b) von der Zeit<\/b>: ἄκρας νυκτός Soph. Aj<\/i>. 278, nach dem Schol. Anfang der Nacht ; vgl. ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ Pind. P<\/i>. 11.10, s. ἀκρέσπερος.c)<\/b> auf den Geist übertr.: ἀπ' ἄκρας φρενός, scharfer Verstand, Aesch. Ag<\/i>. 805 ; δι' ἄκρων φρενῶν Eur. Bacch<\/i>. 203 ; ὀργὴν οὐκ ἄκρος Her. 1.73. ψυχὴν οὐκ ἄκρος 5.124, nicht stark an Gemüt, Mut ; ἄκρος ὀργήν = jähzornig App. Hisp<\/i>. 98. Sehr gewöhnlich : das Ausgezeichnetste, Vortrefflichste seiner Art<\/i>, Ἀργείων ἄκροι, die Vornehmsten unter den Argivern, Eur. Phoen<\/i>. 430 ; ἄκρος τοξότης, ein ausgezeichneter Schütze, Aesch. Ag<\/i>. 614 ; μάντις Soph. El<\/i>. 1491 ; ἄκραι ἀρεταί Pind. Ol<\/i>. 13.15 ; Ἴωνες ἄκροι γίγνονται, zeichnen sich aus, Her. 5.112 ; ἀνὴρ ἄκρος 6.122, ein tüchtiger Mann, πολίτης Plat. Legg<\/i>. VII.823a ; εἰσὶ τὰ πολέμια ἄκροι, sind im Kriegswesen ausgezeichnet, Her. 7.111. Bes. seit Plat. häufig δικαστής, κυβερνήτης, ἰατρός, Theaet<\/i>. 201c, Rep<\/i>. II.360e, u. sonst ; Ggstz<\/font> οὐ φαῦλοι ἀλλ' ὅτι μάλιστα ἄκροι Legg<\/i>. XI.753e. Auch von Tieren : ποιμνίον ἀκρότατον Rep<\/i>. V.459 e : von Sachen : ἡδοναὶ ἀκρόταται Phileb<\/i>. 45 a : μισθὸς ἄκρος, hoher Lohn, Theocr. 7.31 ; τιμωρία Plut. Cic<\/i>. 19, u. ä. öfter. Dah. ἄκρος εἴς τι, περί τι, Plat. Rep<\/i>. VI.499c, Legg<\/i>. VIII.833e. Häufig steht sowohl das fem. ἡ ἄκρα (s. oben besonders), als auch das neutr. τὸ ἄκρον substantivisch, Σούνιον, ἄκρον Ἀθηνέων Od<\/i>. 3.278, das Vorgebirge von Attika ; Γάργαρον ἄκρον Ἴδης Il<\/i>. 14.292 ; τὰ τῶν Ἄλπεων Pol. 3.55.9, u. öfter, der auch οἱ ἄκροι für Berge braucht ; vgl. ἐπὴν δ' ἐς ἄκρον ἵκηαι Hes. O<\/i>. 286 ; μοχλὸν ἐλάινον, ὀξὺν ἐπ' ἄκρῳ, an der Spitze, Od<\/i>. 8.382. Uebtr. das Höchste einer Sache, πανδοξίας ἄκρον Pind. N<\/i>. 1.13, u. öfter σοφίας u. dgl.; πρὸς ἄκρῳ γενέσθαι Plat. Phaedr<\/i>. 247b, u. oft bei Sp.; εἰς ἄκρον ἱκέσθαι, ἐπὶ τὸ ἄκρον ἄγειν, ἐλθεῖν, Plat. Legg<\/i>. III.701c, Tim<\/i>. 20a ; ἐπὶ τὰ ἄκρα τῆς θαλάττης ἀφῖγμαι Phaed<\/i>. 109d ; φιλήματος ἄκρα φέρεσθαι, den Preis des Kusses davontragen, Theocr. 12.31.• Adv. ἄκρον<\/font>, zu äußerst, Il<\/i>. 20.229 ; ἄκρα Mel. 123 (VII.428); Theocr. 27.43." }, { "dictionary": "TBESG", "reference": "Translators Brief lexicon of Extended Strongs for Greek based on Abbot-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922) (=AS), with corrections and adapted by Tyndale Scholars", "source": null, "description": "1. at the furthest point <\/b>, and so either topmost <\/b> = Lat. summus<\/i>, or outermost <\/b> = Lat. extremus<\/i>: 2. highest, topmost <\/b>, ἐν ἄκρηι πόλει = ἐν ἀκροπόλει, (Iliad by Homer); μέλαν ὕδωρ ἄκρον at its surface <\/b>, (Iliad by Homer), etc. 3. outermost <\/b>, ἄκρη χείρ, ἄκροι πόδες, ἄκρος ὦμος the end <\/b> of the hand, ends <\/b> of the feet, tip <\/b> of the shoulder, (Iliad by Homer); ἐπ᾽ ἄκρων [ δακτύλων] on tiptoe <\/b>, (Sophocles Tragicus); ἄκροισι λαίφους κρασπέδοις with the outermost <\/b> edges of the sail, i. e. under close-reefed <\/b> sails, (Euripides) 4. of Time, it denotes completeness <\/b>, ἄκραι σὺν ἑσπέραι when eve was fully come <\/b>, (Pindar); ἄκρας νυκτός at dead <\/b> of night, (Sophocles Tragicus) 5. of Degree, the highest <\/b> in its kind, exceeding good, consummate, excellent <\/b>: of persons, (Herdotus Historicus), etc.; ἄκρος μάντις (Sophocles Tragicus):—;often with an accusative<\/i> modi added, ψυχὴν οὐκ ἄκρος not strong <\/b> in mind, (Herdotus Historicus); ἄκροι τὰ πολέμια, skilful <\/b> in war, (Herdotus Historicus), etc.; also with genitive<\/i> modi, οἱ ἄκροι τῆς ποιήσεως (Plato Philosophus); also, ἄκρος εἰς or περί τι (Plato Philosophus) 6. as Substantive<\/i>, see. ἄκρα, ἄκρον. 7. neuter<\/i> as adverb<\/i> on the top <\/b> or surface <\/b>, just <\/b>, ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος on the very <\/b> edge of the surf, il. 8. exceedingly <\/b>, (Theocritus Poeta Bucolicus) 9. utterly, completely <\/b>, (Plato Philosophus) (ML)" } ] } ] }