{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/supplico?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-04-14 11:07:03",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "supplico",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "supplico",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(verb) : supplĭco (subpl-), āvi, ātum, 1 (\n* Perf. subj. supplicassis, Plaut. As. 2, 4, 61; in tmesi: sub vos placo, Auct. ap. Fest. s. v. sub, p. 309, and s. v. ob, p. 190 Müll.),  and a. [supplex], to kneel down or humble one's self, to pray or beg humbly, to beseech, implore, supplicate (class.; cf.: oro, adoro, precor).\n* In gen.\n* With dat.: cui irato supplicet,Plaut. As. 1, 2, 24: nec quoiquam supplico,id. Bacch. 2, 2, 47: ipsum hunc orabo: huic supplicabo,Ter. And. 2, 1, 12: is sibi me supplicaturum putat,id. Hec. 3, 5, 50: populo Romano supplicare,Cic. Planc. 20, 50: alicui summisse,id. ib. 5, 12: neque Caesari solum, sed etiam amicis ejus omnibus pro te libentissime supplicabo,id. Fam. 6, 14, 3; cf. id. ib. 6, 13, 2; id. Font. 15, 35 (11, 25): cum tot res sint, quae vestris animis supplicent,id. ib. 14, 31: supplicare indignis,Ov. M. 6, 367. — Pass. impers.: ut, si tui nobis potestas saepius fieret, non multum Graecis supplicandum putarem,Cic. Fin. 5, 25, 75.\n* In partic., to pray to or supplicate as a god; to pray, worship: vilica Lari familiari pro copia supplicet,Cato, R. R. 143, 2; cf. Plaut. Aul. prol. 24: in fano supplicare,id. Curc. 4, 2, 41: a dis supplicans invenire veniam sibi,id. Rud. prol. 26: per hostias diis supplicare,Sall. J. 63, 1: populus frequens iit supplicatum,Liv. 3, 63, 5; 10, 23, 2: circa fana deorum,id. 24, 23, 1: molā salsā supplicare,Plin. 12, 18, 41, § 83: sacrificio supplicari,Capitol. Max. 24. — Impers. pass.: Metello venienti ture, quasi deo, supplicabatur, Sall. Fragm. ap. Macr. S. 2, 9: ut, cujus sepulcrum usquam exstet ... ei publice supplicetur,Cic. Phil. 1, 6, 13: supplicatum totā urbe est,Liv. 27, 23, 7: ture nec supplicabatur,Plin. 13, 1, 1, § 2.\n* With acc. (ante- and post-class.): quod domi'st, numquam ulli supplicabo,Plaut. Rud. 5, 2, 48: sub vos placo, Auct. ap. Fest. l. l.: imperatores nostros,Dig. 28, 5, 92: contrarios,Amm. 30, 8, 10."
                }
            ]
        }
    ]
}