{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/sopio?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-05-14 22:20:19",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "sopio",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "sopio",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(verb) : sōpio, īvi or ĭi, ītum, 4, sopor\n* To deprive of feeling or sense; esp. by sleep, to put or lull to sleep.\n* Lit. (class.; most freq. in part. perf.; in Cic. only so; cf. sedo): impactus ita est saxo, ut sopiretur, became unconscious or senseless, was stunned, Liv. 8, 6; 1, 41; Plin. 9, 16, 25, § 58: vino oneratos sopire,Liv. 9, 30; 24, 46 fin.; Tib. 3, 4, 19; Ov. M. 7, 149; 7, 213.—In part. perf.: castoreo gravi mulier sopita recumbit, Lucr b, 794; so, sopitum vulnere ac nihil sentientem,Liv. 42, 16: quem vigilantem sic eluseritis, sopitum oportet fallatis,id. 7, 35, 6: delphinus sopitus odoris novitate,Plin. 9, 8, 8, § 26: ut sopito corpore ipse (animus) vigilet,Cic. Div. 1, 51, 115; 1, 29, 60: hostes,Liv. 8, 16; 25, 9 (opp. vigiles); 31, 23; Petr. 87, 7; Lucr. 3, 431; 3, 920; Ov. M. 9, 471; 12, 317: sensus,Verg. A. 10, 642; Col. 10, 367: sopitae quietis tempus, of deep or sound sleep, Liv. 9, 37.\n* In the poets, pregn., to lay to rest, i. e. to kill: aliquem fundā,Sil. 10, 153.—Pass., to be laid to rest, to die: (Homerus) sceptra potitus, eādem aliis sopitu' quiete est,Lucr. 3, 1038; cf. id. ib. 3, 904.\n* Transf., of things concr. and abstr., to lull to sleep, set, or lay at rest; to calm, settle, still, quiet: venti sopiuntur,Plin. 2, 47, 48, § 129: sopito mari,id. 2, 79, 81, § 192: sopitos suscitat ignes,Verg. A. 5, 743; 8, 410; cf.: aras excitat,id. ib. 8, 542: draconis saevi sopivi impetum, Enn. ap. Charis. p. 252 P. (Trag. v. 314 Vahl.): haec omnia veteris imperatoris maturitas   brevi sopiit ac sustulit, Vell. 2, 125, 3.—Part. perf.: quibus (blandimentis) sopita virtus coniveret,lulled to sleep,Cic. Cael. 17, 41: munera militiaï,Lucr. 1, 29: furor armorum ubique,Vell. 2, 89, 3: ingenium pecudis,Col. 6, 37, 2: gloria vitiis,Val. Max. 9, 1, ext. 1: artes,Claud. Cons. Mall. Theod. 264."
                }
            ]
        }
    ]
}