{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/respuo?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-04-14 06:41:12",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "respuo",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "respuo",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(verb) : rē-spŭo, ŭi, 3\n* To spit back or out; to discharge by spitting; to cast out, cast off, eject, expel, etc. (class.; esp. freq. in the trop. signif.).\n* Lit.: quin etiam gustatus, quam cito id, quod valde dulce est, aspernatur ac respuit,Cic. de Or. 3, 25, 99: quas natura respuerit,id. N. D. 2, 9, 24: lumen per cornum transit, at imber respuitur,Lucr. 2, 389; cf. Quint. 1, 2, 28: liquorem ab se,Vitr. 7, 4; cf.: ferrum ab se (opp. resorbere),Lucr. 6, 1054; 2, 197; cf. Plin. 2, 103, 106, § 231; Pall. 1, 33, 2: frenos cum sanguine (equus),Stat. Th. 8, 544: invisum cadaver (humus),Ov. Ib. 170: oleas albas propter amaritudinem respuit palatum,Varr. R. R. 1, 66: respuit aqua limum,Pall. 1, 33, 2: tantum interest repercussum illum (aëra) respuat an excipiat,Plin. 33, 9, 45, § 128: respuens securis materia,id. 17, 10, 14, § 72; cf.: tela omnia,Luc. 3, 484.\n* Trop., to reject, repel, refuse; to dislike, disapprove, not accept (syn.: reprobo, reicio, repudio): quae nisi respuis ex animo longeque remittis,Lucr. 6, 68: cum id dicat, quod omnium mentes aspernentur ac respuant,Cic. Fat. 20, 47; cf. id. Att. 13, 38 fin.: ratio juris respuat hanc defensionem et pro nihilo putet,id. Caecin. 19, 56; Liv. 42, 14: haec aetas omne quod fieri non potest respuit,Cic. Rep. 2, 10, 19: quos et praesens et postera respuit aetas,Hor. Ep. 2, 1, 42: orationem,Cic. Mur. 35, 74 fin.: quo judex dicto moveatur quid respuat,Quint. 6, 4, 19: non respuit Caesar condicionem,Caes. B. G. 1, 42: Caesaris interdicta respuuntur,are spurned,Cic. Att. 7, 26, 1; cf. Liv. 2, 41 fin.: quod respuunt (aures) immutandum est,Cic. Part. Or. 5, 15; Quint. 11, 1, 61; Tac. Or. 9; cf.: nemo civis est, qui vos non oculis fugiat, auribus respuat, animo aspernetur,Cic. Pis. 20, 45: sunt enim qui respuant (consolationem), sed refert quo modo adhibeatur,id. Tusc. 3, 33, 79.—Absol.: quis te tum audiret illorum? respuerent aures,Cic. Planc. 18, 44; Quint. 11, 1, 61; cf.: calcitrat, respuit,Cic. Cael. 15, 36.— *\n* Part. pres. with gen.: communium vocum respuens nimis ac fastidiens,Gell. 6, 15, 2."
                }
            ]
        }
    ]
}