{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/insimulo?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-05-07 23:48:04",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "insimulo",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "insimulo",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(verb) : in-sĭmŭlo, āvi, ātum, 1\n* To make a plausible charge (true or false) against a person before a tribunal; to make suspected, charge, accuse, blame, esp. falsely; to invent a charge or bear false witness against (syn.: accuso, incuso, arguo).\n* With acc. of person: si non facit tu male facis, quae insontem insimules,Plaut. Men. 5, 2, 55: hic tu me etiam insimulas,Cic. Fam. 7, 13, 1: non possum quemquam insimulare falso,Cic. Verr. 2, 5, 41, § 107: hic tu me etiam insimulas,id. Fam. 7, 13, 1: (hunc) velut insidiis ejus petitus sceleste insimulare coepit,Vell. 2, 60, 3: criminibus falsis insimulasse virum,Ov. H. 6, 21.\n* With acc. of person and gen. of the charge: Amphitruo uxorem insimulat probri,Plaut. Am. 1, 2, 15: se peccati, quod, etc.,Cic. Tusc. 3, 27, 64: Verrem avaritiae,Cic. Verr. 2, 1, 49, § 128: Vercingetorix proditionis insimulatus,Caes. B. G. 7, 20: proditionis insimulari,Liv. 44, 16: erum insimulabis avaritiae,Ter. Phorm. 2, 3, 12: repetundarum insimulari,Quint. 4, 2, 15 Halm.\n* With acc. and inf.: queruntur, quod eos insimulemus omnia incerta dicere,Cic. Ac. 2, 10, 32: insimulant hominem fraudandi causa discessisse,Cic. Verr. 2, 2, 24, § 59: et quod illum durum insimulat, id non est,Ter. Heaut. 1, 2, 30; cf. in pass., with nom. and inf.: rumore tenus insimulatus fovisse partes hostiles,Amm. 14, 5, 3: Alcibiades absens insimulatur Athenis mysteria Cereris enuntiavisse,Just. 5, 1, 1.\n* With two acc.: mirum'st   sic (eum) me insimulare falso facinus tam malum, Flaut. Am. 2, 2, 229: quod illum insimulat durum, id non est,Ter. Heaut. 1, 2, 30.\n* With acc. of the charge alone: non istuc quod tu insimulas,Plaut. Aul. 2, 4, 9 (Bothe and Wagner, quo): istuc facinus, quod tu insimulas,id. Am. 2, 2, 188 Fleck.: id quod ego injuratus insimulo,Cic. Verr. 2, 5, 41, § 107; 2, 5, 59, § 153: aperta,id. Clu. 64, 180; cf.: neque aliud quam patientia aut pudor, quod legato pepercisset, insimulari posset,Liv. 29, 20, 4.\n* With abl. of manner: fateri facinus insimulati falso crimine senatus,Liv. 6, 16, 1; Ov. H. 6, 21 (supra)."
                },
                {
                    "dictionary": "TLL",
                    "reference": "Thesaurus Linguae Latinae",
                    "source": "https:\/\/thesaurus.badw.de",
                    "description": "s. <a href='https:\/\/tll-open.badw.de\/de\/thesaurus\/lemmata#51690'>TLL<\/a>"
                }
            ]
        }
    ]
}