{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/increpo?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-05-10 03:39:49",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "increpo",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "increpo",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(verb) : in-crĕpo, ŭi, ĭtum (increpavi, Plaut. Most. 3, 2, 63; Vulg. Psa. 9, 6; Suet. Tib. 52:\n* Increpatus,Just. 11, 4, 5; Prud. 7, 195; Liv. 24, 17, 7 Cod.), 1,  and a., to make a noise, sound, resound, to rush, rustle, patter, rattle, whiz (class.).\n* Lit.\n* Neutr.: simul ut discus increpuit,Cic. de Or. 2, 5, 21: corvorum increpuit densis exercitus alis,Verg. G. 1, 382.\n* Transf.\n* Act., to utter aloud, produce, give forth (poet.): saevas increpat aura minas,Prop. 1, 17, 6: tuba terribilem sonitum. Verg. A. 9, 504.\n* To cause to give forth a sound: cum Juppiter atras increpuit nubes,Ov. M. 12, 52: increpuit unda latus,id. Tr. 1, 4, 24; cf.: vincor ut credam miser Sabella pectus increpare carmina,disturb, confuse,Hor. Epod. 17, 28.\n* To make a noise at a person, thunder at: timeo totus, ita me increpuit Juppiter,Plaut. Am. 5, 1, 25.\n* To exclaim loudly against a person, to blame or upbraid loudly, to chide, rebuke, reprove.— With acc.: numquid increpavit filium?Plaut. Most. 3, 2, 63: maledictis omnes bonos,Sall. C. 21, 4: gravibus probris,Liv. 23, 45, 5: etiam deos verbis ferocioribus,id. 45, 23, 19: cunctantes arma capere,id. 10, 35, 8: increpat ultro Cunctantes socios,Verg. A. 10, 830.—With ad and acc.: dictator ad contionem advocatam increpuit,spoke angrily,Liv. 4, 32, 2.—Absol.: ultro animos tollit dictis, atque increpat ultro,Verg. A. 9, 127.\n* To accuse a person  of any thing: avaritiae singulos,Suet. Cal. 39: saevitiae populum,id. Galb. 15.\n* With an abstract object, to reprove, censure, inveigh against any reprehensible quality or act of a person: illis versibus increpant eorum arrogantiam,Cic. Ac. 2, 23, 74: illius in me perfidiam,id. Q. Fr. 2, 3, 3: fugam,id. de Or. 2, 48, 199 al.—Hence, incrĕ-pĭtus, a, um, Part.\n* Chided, reproved: praefecti navium graviter increpiti,Liv. 23, 26, 4; 24, 17, 7.\n* Accused: ignaviae,Jul. Val. Res Gest. Alex. M. 1, 17."
                },
                {
                    "dictionary": "TLL",
                    "reference": "Thesaurus Linguae Latinae",
                    "source": "https:\/\/thesaurus.badw.de",
                    "description": "s. <a href='https:\/\/tll-open.badw.de\/de\/thesaurus\/lemmata#49597'>TLL<\/a>"
                }
            ]
        }
    ]
}