{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/improbo?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-04-17 07:19:18",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "improbo",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "improbo",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(verb) : imprŏbo (inpr-), āvi, ātum, 1,  2. in-probo\n* To disapprove, blame, condemn, reject (class.; syn.: culpo, vitupero,  criminor, etc.): multi, qui domi aetatem agerent, propterea sunt improbati, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6 (Trag. v. 296 Vahl.): hoc negas te. posse nec approbare nec improbare,Cic. Ac. 2, 30, 96: haec improbantur a Peripateticis, a Stoicis defenduntur,id. Div. 1, 33, 72; id. Ac. 2, 30, 95: ego ista studia non improbo, moderata modo sint,id. de Or. 2, 37, 156: improbantur ii quaestus, qui in odia hominum incurrunt,id. Off. 1, 42, 150: Curio utrumque improbans consilium,Caes. B. C. 2, 31, 1: per improbaturum haec Jovem,Hor. Epod. 5, 8: judicium,to reject, rescind, make void,Cic. Verr. 2, 2, 28, § 68: ego frumentum neque attigi neque aspexi: mancipibus potestatem probandi improbandique permisi, of rejecting as unsuitable or insufficient, id. ib. 2, 3, 76, § 175; 2, 2, 74, § 172: ut aut ne cogeret munire aut id, quod munitum esset, ne improbaret,id. Font. 4, 7: Vergilius terram, quae filicem ferat, non inprobat vitibus,Plin. 17, 4, 3, § 29: dibapha Tyria P. Lentulus primus in praetexta usus improbabatur, was censured, Nep. ap. Plin. 9, 39, 63, § 137: (Nymphae) ad numerum motis pedibus duxere choreas. Improbat has pastor, saltuque imitatus agresti, etc.,derides,Ov. M. 14, 521.—Esp. in law, to overrule an opinion or judgment: sententiam,Gai. Inst. 2, 51; 3, 71 al.—Absol.: qui si improbasset, cur ferri passus esset? sin probasset, cur, etc.,Caes. B. C. 1, 32, 3: inde invident humiliores, rident superiores, improbant boni,Quint. 11, 1, 17; 1, 3, 14."
                },
                {
                    "dictionary": "TLL",
                    "reference": "Thesaurus Linguae Latinae",
                    "source": "https:\/\/thesaurus.badw.de",
                    "description": "s. <a href='https:\/\/tll-open.badw.de\/de\/thesaurus\/lemmata#48624'>TLL<\/a>"
                }
            ]
        }
    ]
}