{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/hio?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-04-14 14:27:55",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "hio",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "hio",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(verb) : hĭo, āvi, ātum, 1,  and\n* A. [weakened from ΧΑΩ, χαίνω, χάσκω; cf. Germ. gähnen].\n* Neutr., to open, stand or be open, to gape.\n* Lit.\n* Act., to spew out (poet. and very rare): subitos ex ore cruores Saucia tigris hiat,i. e. spits, emits,Val. Fl. 6, 706.\n* Trop.\n* Of speech, to be badly connected, to leave a hiatus: qui (vocalium concursus) cum accidit, hiat et intersistit et quasi laborat oratio,Quint. 9, 4, 33; cf.: hiare semper vocalibus,id. ib. 20; and: qui (poëtae), ut versum facerent, saepe hiabant: ut Naevius: Vos qui accolitis Histrum fluvium atque algidam, etc.,Cic. Or. 45, 152; cf. also: crebrae vocalium concursiones, quae vastam atque hiantem orationem reddunt,Auct. Her. 4, 12, 18; and: concursus hiantes,Cic. Part. Or. 6, 21: aspera et dura et dissoluta et hians oratio,Quint. 8, 6, 62: hians compositio,Tac. Or. 21: hiantia loqui,Cic. Or. 9, 32.\n* (Acc. to I. A. 2.) To gape, with longing, wonder, or curiosity; to be eager, to long for any thing; to be amazed: huic homini si cujus domus patet, utrum ea patere an hiare ac poscere aliquid videtur?Cic. Verr. 2, 3, 4, § 8: canis semper ad spem futuri hiat,Sen. Ep. 72 med.; cf.: corvum deludet hiantem,i. e. the legacy-hunter,Hor. S. 2, 5, 56: ne facies (equi) emptorem inducat hiantem,id. ib. 1, 2, 88: quem ducit hiantem Cretata ambitio,Pers. 5, 176: avaritiā semper hiante esse,Cic. Verr. 2, 2, 54, § 134; cf. Tac. H. 1, 12 fin.: hunc plausus hiantem Per cuneos ... Corripuit,Verg. G. 2, 508: luxus et ignavia lacerabat hiantem Desidia populum,Sil. 11, 35.\n* To bawl out, utter, sing: fabula seu maesto ponatur hianda tragoedo,Pers. 5, 3: carmen lyra,plays,Prop. 2, 31, 6 (3, 29, 6 M.)."
                },
                {
                    "dictionary": "TLL",
                    "reference": "Thesaurus Linguae Latinae",
                    "source": "https:\/\/thesaurus.badw.de",
                    "description": "s. <a href='https:\/\/tll-open.badw.de\/de\/thesaurus\/lemmata#46602'>TLL<\/a>"
                }
            ]
        }
    ]
}