{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/faveo?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-04-14 05:12:59",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "faveo",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "faveo",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(verb) : făvĕo, fāvi, fautum, 2, perh. root φαϝ-, φάος, φῶς, light, safety; cf. also foveo\n* To be favorable, to be well disposed or inclined towards, to favor, promote, befriend, countenance, protect (class.; syn.: studeo, foveo, diligo, amo).\n* In gen.\n* With dat.: favere et cupere Helvetiis propter eam affinitatem (opp. odisse),Caes. B. G. 1, 18, 8: qui diligebant hunc, illi favebant,Cic. Rosc. Com. 10, 29; cf. favor, II.: ille (chorus) bonis faveatque et consilietur amice (= semper cum personis probis stet),Hor. A. P. 196: Romanis Juno coepit placata favere, Enn. ap. Serv. Verg. A. 1, 281 (Ann. v. 289 ed. Vahl.): tibi favemus, te tuā frui virtute cupimus, etc.,Cic. Brut. 97, 331: rescripsi ... me ei fauturum,id. Att. 12, 49, 1: non multo plus patriae faveo quam tuae gloriae,id. Fam. 10, 19, 2: rei publicae, dignitati ac gloriae tuae,id. ib. 12, 7, 1: nostrae laudi dignitatique,id. ib. 1, 7, 8: huic meae voluntati,id. ib. 15, 4, 14; cf.: honori et dignitati,Caes. B. C. 1, 7, 1: sententiae,Cic. Tusc. 1, 23, 55: rebus Gallicis,Caes. B. G. 6, 7, 7: rebus Caesaris,id. B. C. 2, 18, 6: favere et plaudere ingeniis sepultis, Hor. Ep.  2, 1, 88: operi,Ov. M. 15, 367 et saep.: honoribus,Cic. Planc. 8, 20: huc coëamus ait ... Coëamus retulit Echo, et verbis favet ipsa suis,i. e. delights in,Ov. M. 3, 388: qui (galli) silentio noctis, ut ait Ennius, favent faucibus russis cantu,i. e. give rest to, indulge,Cic. Div. 2, 26, 57.—Pass. impers.: non modo non invidetur illi aetati, verum etiam favetur,Cic. Off. 2, 13, 45; so, favetur,id. de Or. 2, 51, 207; Quint. 5, 7, 31: huic Romae ita fautum est, ut, etc., Spartian. Pescenn. 2.\n* In partic.\n* Of inanim. subjects: (terra) altera frumentis favet, altera Baccho, densa magis Cereri, etc.,is favorable, promotes,Verg. G. 2, 228: dum favet nox,Hor. C. 3, 4, 50: venti faventes (i. q. secundi, prosperi),favorable,Ov. M. 15, 49.\n* In relig. lang., linguis, rarely linguā, ore, etc., to speak good words or to abstain from evil words (the Greek εὐφημεῖν); hence, to keep still, be silent: idcirco rebus divinis, quae publice fierent, ut FAVERENT LINGVIS imperabatur; inque feriis imperandis, ut LITIBVS ET IVRGIIS SE ABSTINERENT,Cic. Div. 1, 45, 102; cf.: faventia bonam ominationem significat. Nam praecones clamantes populum sacrificiis FAVERE jubebant. Favere enim est bona fari: at veteres poëtae pro silere usi sunt favere, Paul. ex Fest. s. v. faventia. p. 88, 6 Müll.: vidimus certis precationibus custodem praeponi, qui faveri linguis jubeat,Plin. 28, 2, 3, § 11; Cic. Div. 2, 40, 83: prospera lux oritur: linguis animisque favete; Nunc dicenda bono sunt bona verba die,Ov. F. 1, 71; cf.: dicamus bona verba, venit natalis, ad aras. Quisquis ades, linguā vir mulierque fave,Tib. 2, 2, 2: en deus est, deus est! linguis animisque favete, quisquis ades! dixit ... Quisquis adest, jussum veneratur numen, et omnes Verba sacerdotis referunt geminata,Ov. M. 15, 677 sq.: contecti gladiis sub scutis ore faventes (= tacentes), Enn. ap. Phil. Verg. G. 4, 230 (Ann. v. 415 ed. Vahl.); cf.: ore favete omnes et cingite tempora ramis,Verg. A. 5, 71: odi profanum vulgus et arceo. Favete linguis,Hor. C. 3, 1, 2: quoties mentio sacra litterarum intervenerit, favete linguis,Sen. Vit. Beat. 26 fin.: sacra facit vates? sint ora faventia sacris,Prop. 4 (5), 6, 1. cf.: concipiamque bonas ore favente preces,Ov. Tr. 3, 13, 18: linguā favens assit (diei natali), longorum oblita malorum,id. ib. 5, 5, 5; Juv. 12, 83; cf.: mente favete pari, etc.,Sil. 15, 295.—Absol.: favete (= tacete), adeste aequo animo et rem cognoscite,Ter. And. prol. 24.\n* To applaud: quo clamor vocat et turba faventium, etc.,Hor. C. 3, 24, 46; cf.: tum clamore, qualis ex insperato faventium solet, Romani adjuvant militem suum (Horatium),Liv. 1, 25, 9: infensus turbae faventi adversus studium suum,Suet. Calig. 30; Plin. Ep. 9, 6, 2: tu Veneri dominae plaude favente manu,Ov. A. A. 1, 148."
                },
                {
                    "dictionary": "TLL",
                    "reference": "Thesaurus Linguae Latinae",
                    "source": "https:\/\/thesaurus.badw.de",
                    "description": "s. <a href='https:\/\/tll-open.badw.de\/de\/thesaurus\/lemmata#41944'>TLL<\/a>"
                }
            ]
        }
    ]
}