{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/consuesco?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-04-14 15:05:58",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "consuesco",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "consuesco",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(v. a.adv.) : consŭesco, suēvi, suētum, 3 (in the\n* Tempp. perff. the sync. forms prevail: consuesti, consuestis, consuerunt; consueram, etc.; consuero, etc.; consuerim, etc.; consuessem, etc.; consuesse. Thus also consuēmus = consuevimus,Prop. 1, 7, 5), v. a. and n.\n* Act., to accustom, inure, habituate a person or thing (ante-class. and postAug.): tum bracchia consuescunt firmantque lacertos,Lucr. 6, 397: juvencum plostro aut aratro,Col. 6, 2, 9: vitem largo umori,id. Arb. 1, 5: semina falcem pati,Plin. 17, 10, 14, § 70; in perf. part. pass. (mostly poet.): qui consuetus in armis Aevom agere, Pac. ap. Cic. Tusc. 2, 21, 48 (Trag. Rel. v. 261 Rib.): gallus auroram vocare,Lucr. 4, 713; so with inf., id. 5, 209; 6, 788: consueta domi catulorum blanda propago,id. 4, 997 Lachm. N. cr.: copias habebat in Galliā bellare consuetas locis campestribus, Auct. B. Afr. 73, 2: quibus consueti erant uterque agrestibus ferramentis,Liv. 1, 40, 5: socors genus mancipiorum otiis, campo consuetum,Col. 1, 8, 2: proinde ut consuetus antehac,Plaut. Stich. 5, 5, 18: populus si perperam est consuetus, etc.,Varr. L. L. 9, § 5 Müll.: grex comparatus ex consuetis unā (capellis),those accustomed to one another,id. R. R. 2, 3, 2.—Far more freq. in all periods\n* Neutr.\n* To accustom one's self; and (esp. freq.) in temp. perf. (to have accustomed one's self, i. e.), to be accustomed, to be wont; constr. in gen. with the inf., rarely absol., with ad, the dat., or abl.\n* With inf.: disjungamus nos a corporibus, id est, consuescamus mori,Cic. Tusc. 1, 31, 75: versus multos uno spiritu pronuntiare,id. de Or. 1, 61, 261: cum  minus idoneis (verbis) uti consuescerem, id ib. 1, 34, 154; 1, 22, 99: alils parere suā vo luntate,id. Inv. 1, 2, 3: qui mentiri solet pe jerare consuevit,id. Rose. Com. 16, 46: paulatim Rhenum transire, etc.,Caes. B. G. 1, 33: in Britanniam navigare,id. ib. 3, 8: obsides accipere, non dare,id. ib. 1, 14: quo magno cum periculo mercatores ire consuerant,id. ib. 3, 1: quem ipse procuratorem relinquere antea consuesset,Cic. Quint. 28, 87: consuesso deos immortales ... his secundiores interdum res concedere, quos, etc.,Caes. B. G. 1, 14 et saep.: quam rem pro magnis hominum officiis consuesse tribui docebat,id. ib. 1, 43: qui reges consueris tollere,Hor. S. 1, 7, 34: mulier quae cum eo vivere consuerat,Nep. Alcib. 10, 6; Cels. 6, 6, 8; Suet. Tit. 34; id. Ner. 12.—Sometimes with ellips. of inf. (cf. β infra): quin eo (equo) quo consuevit libentius utatur (sc. uti),Cic. Lael. 19, 68: eo die quo consuerat intervallo hostes sequitur (sc. sequi),Caes. B. G. 1, 22.—Impers. (rare): sicuti in sollemnibus sacris fieri consuevit,is wont,Sall. C. 22, 2.\n* To have carnal in tercourse with, to cohabit with, in an honorable, or more freq. in a dishonorable sense (freq. and class.); with aliquā or aliquo, with or without cum, Plaut. Cist. 1, 1, 89: quid illi ... qui illā consuevit prior?Ter. Ad. 4, 5, 32: quācum tot consuesset annos,id. Hec. 4. 1, 40: mulieres quibuscum iste consuerat,Cic. Verr. 2, 5, 12, § 30; Plaut. Am. 5, 1, 70; Caecil. ap. Gell. 2, 23, 10; cf. in a double sense,Plaut. As. 3, 3, 113; id. Capt. 4, 2, 88.—Hence, consŭētus (in the poets trisyl.), a, um, P. a.; of inanim. things which one is accustomed to, commonly employs, uses, possesses, etc., used, accustomed; usual, ordinary, wonted, customary (mostly poet.; not in Cic.): amor,Ter. And. 1, 1, 108: antra,Verg. G, 4, 429: cubilia,Ov. M. 11, 259: lectus,id. Tr. 3, 3, 39: in auras,id. M. 2, 266: pectora,id. ib. 13, 491: canistris, * Juv. 5, 74: finis,Ov. H. 20, 242 al.: labores, pericula,Sall. J. 85, 7: libido,id. ib. 15, 3: numerus,Vulg. Exod. 5, 18; id. Num. 16, 29.—Sup.: consuetissima cuique Verba,Ov. M. 11, 638.—* Adv.: consŭētē, in the usual manner, according to custom: suscipere pabulum,Amm. 23, 2, 8.\n* With ad: ad aciem justam,Quint. 2, 10, 8.\n* With abl.: quae (aves) consuevere libero victu,Col. 8, 15 fin.; so id. 8, 13, 1; 10, 153.—(ε) With dat.: ne gravissimo dolori timore consuescerem,Plin. Ep. 8, 23, 8."
                },
                {
                    "dictionary": "TLL",
                    "reference": "Thesaurus Linguae Latinae",
                    "source": "https:\/\/thesaurus.badw.de",
                    "description": "s. <a href='https:\/\/tll-open.badw.de\/de\/thesaurus\/lemmata#29632'>TLL<\/a>"
                }
            ]
        }
    ]
}