{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/conjecto?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-05-12 22:36:21",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "conjecto",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "conjecto",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(verb) : conjecto, āvi, ātum, 1, conicio (ante-class.; and then not until the time of Liv.)\n* To throw, cast, or bring together.\n* Prop.: hostium duces in carcerem, Decret. Ti. Gracch. ap. Gell. 7, 19, 7: ad cenulam non cupedias ciborum, sed argutias quaestionum,to contribute,Gell. 6, 13, 2.— Far more freq.\n* Trop., to conclude or infer by conjecture, to conjecture, guess.\n* In gen.\n* With acc.: neque scio quid dicam aut quid conjectem, * Ter. Eun. 3, 4, 5: rem vetustate obrutam,Liv. 29, 14, 9: rem eventu,id. 5, 21, 16: offensionem vultu,Tac. A. 1, 12.—With ex: valetudinem ex eo, quod, etc.,Tac. A. 14, 51; so id. ib. 12, 49: quae audierat conjectaveratque,id. ib. 15, 55: quantum conjectare licet,Suet. Dom. 3; Curt. 4, 9, 11: iter,to guess one's way,Liv. 21, 35, 4: animos militares altius,Tac. A. 1, 32.\n* In Suet., in partic., to conclude from signs or omens, to augur, interpret, prophesy: nemine peritorum aliter conjectante, quam laeta per haec et magna portendi,Suet. Aug. 95 fin.: altero ostento periculum ostendi,id. Calig. 57: de geniturā alicujus multa et formidolosa,id. Ner. 6.\n* With de: proinde socii de imperio utriusque conjectabant,Tac. H. 2, 97 fin.: nihil de aetate Galbae,Suet. Ner. 40.\n* With a rel.-clause: si ex eo ... quid sentiant conjectandum sit,Liv. 40, 36, 4; so, utrum sit in re, * Quint. 7, 3, 5; Curt. 7, 8, 2."
                }
            ]
        }
    ]
}