{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/canis?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-05-23 07:46:53",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "canis",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "canis",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "cănis | cănes (noun Comm) : (, Plaut. Men. 5, 1, 18; id. Trin. 1, 2, 133; 1, 2, 135; Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 32 Müll., or Ann. v. 518 Vahl.; Lucil. ap. Varr. ib.; cf. Charis. 1, 17, p. 118 P.; abl. always cane;\n* Gen. plur. canum; v. Neue, Formenl. pp. 223, 258 sq.), comm. Sanscr. cvan; Gr. κύων, κυνός; Germ. Hund; Engl. hound.\n* Lit., a dog.\n* In gen., v. Varr. R. R. 1, 21; 2, 9, 1 sqq.; Plin. 8, 40, 61, § 142 sqq.; Col. 7, 12, 1: tantidem quasi feta canes sine dentibus latrat, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 32 Müll. (Ann. v. 518 Vahl.): introiit in aedĭs ater alienus canis,Ter. Phorm. 4, 4, 25: inritata canes, Lucil. ap. Charis. 1, p. 100 P.: canem inritatam imitarier,Plaut. Capt. 3, 1, 25: in Hyrcaniă plebs publicos alit canes, optumates domesticos: nobile autem genus canum illud scimus esse, etc.,Cic. Tusc. 1, 45, 108: si lupi canibus similes sunt,id. Ac. 2, 16, 50: canes ut montivagae persaepe ferai Naribus inveniunt quietes,Lucr. 1, 405: canis acer,Hor. Epod. 12, 6: acres,Varr. R. R. 1, 21: acriores et vigilantiores,Cato, R. R. 124: assiduus,Col. R. R. 7, 12, 5: catenarius,Sen. Ira, 3, 37, 2: catenă vinctus,Petr. 29: Molossi,Hor. S. 2, 6, 115; cf. Lucr. 5, 1063: obscenae,Verg. G. 1, 470; Ov. F. 4, 936: pastoralis,Col. 7, 12, 3: pecuarius,id. 7, 12, 8: pulicosa,id. 7, 13, 2: rabidi,Lucr. 5, 892; Sen. Oedip. 932: rabiosus,Plin. 29, 4, 32, § 98: saeva canum rabies,Prop. 3, 16 (4, 15), 17; Plin. 8, 40, 63, § 152: est verunculus in linguă canum, quo exempto nec rabidi fuint, etc.,id. 29, 4, 32, § 100: rabiosa. Hor. Ep. 2, 2, 75: venatici,Cic. Verr. 2, 4, 13, § 31; Nep. Pel. 2, 5: alere canes ad venandum,Ter. And. 1, 1, 30; Curt. 9, 1, 31: vigiles,Hor. C. 3, 16, 2: canum fida custodia,Cic. N. D. 2, 63, 150: fida canum vis,Lucr. 6, 1222: levisomna canum fido cum pectore corda,id. 5, 864: caput mediae canis praecisae,Liv. 40, 6, 1; cf. Curt. 10, 9, 12: saepe citos egi per juga longa canes,Ov. H. 5, 20: canibus circumdare saltus,Verg. E. 10, 57: hos non inmissis canibus agitant,id. G. 3, 371: leporem canibus venari,id. ib. 3, 410.\n* Transf.\n* As a term of reproach, to denote\n* A shameless, vile person, Plaut. Most. 1, 1, 40; Ter. Eun. 4, 7, 33 Donat. ad loc.; Hor. Epod. 6, 1; cf. id. S. 2, 2, 56; Petr. 74, 9; Suet. Vesp. 13.\n* As the regular designation of the hangers-on or parasites of an eminent or rich Roman; a follower, dog, creature: multa sibi opus esse, multa canibus suis quos circa se habuit,Cic. Verr. 2, 1, 48, § 126: cohors ista quorum hominum est? Volusii haruspices et Canelii medici et horum canum quos tribunal meum vides lambere,id. ib. 2, 3, 11, § 28: apponit de suis canibus quendam,id. ib. 2, 4, 19, § 40; 2, 5, 56, § 146; id. Att. 6, 3, 6; id. Pis. 10, 23.\n* In mythical lang.\n* Tergeminus, i. e. Cerberus. Ov. A. A. 3, 322; id. Tr. 4, 7, 16; called also viperius,id. Am. 3, 12, 26: Tartareus,Sen. Herc. Fur. 649: triformis,id. Herc. Oet. 1202: Echidnaea. Ov. M. 7, 409; cf.: infernae canes,Hor. S. 1, 8, 35; Verg. A. 6, 257; Luc. 6, 733.\n* Prov.\n* Stultitia est venatum ducere invitas canes, Plaut. Stich. 1, 2, 82.\n* CAVE CANEM, beware of the dog, a frequent inscription of warning to trespassers on doors, etc., Petr. 29; Varr. ap. Non. p. 153, 1; Inscr. Orell. 4320. —Hence: Cave Canem,the title of a satire by Varro,Non. p. 75, 22.\n* Ut canis a corio numquam absterrebitur uncto, will never be frightened from the greasy hide, Hor. S. 2, 5, 83.\n* Canis caninam non ēst (cf. Engl. dog won't eat dog), Auct. ap. Varr. L. L. 7, § 32 Müll.\n* A cane non magno saepe tenetur aper, Ov. R. Am. 422.\n* A constellation; the Dog.\n* Esp.: Canis Major, or simply Canis,a constellation of twenty stars,Hyg. Astr. 3, 34; of which the brighest is Sirius or Canicula, Cic. N. D. 2, 44, 114; id. Arat. 108 (349); 123 (367); 138 (382); 276 (522); Vitr. 9, 5, 2; Verg. G. 1, 218; 2, 353; Hor. S. 1, 7, 25; id. Ep. 1, 10, 16; Tib. 3, 5, 2; Ov. F. 4, 904; Plin. 18, 26, 64, § 234 sqq.\n* The sea-dog, called canis marinus, Plin. 9, 35, 55, § 110; and mythically, of the dogs of Scylla, Lucr. 5, 890; Verg. A. 3, 432; Tib. 3, 4, 89; Cic. Verr. 2, 5, 56, § 146; Luc. 1, 549 Cort.; Sen. Med. 351.\n* The worst throw with dice, the dog-throw (cf. canicula and alea): damnosi,Prop. 4 (5), 8, 46. Ov. Tr. 2, 474: canem mittere,Suet. Aug. 71; cf. Isid. Orig. 18, 65.—Prov.: tam facile quam canis excidit,Sen. Apocol. 10, 2.\n* A Cynic philosopher: Diogenes cum choro canum suorum,Lact. Epit. 39, 4.\n* A kind of fetter, Plaut. Cas. 2, 6, 37 dub. (al. camum; v. camus); cf. 1. catulus."
                },
                {
                    "dictionary": "TLL",
                    "reference": "Thesaurus Linguae Latinae",
                    "source": "https:\/\/thesaurus.badw.de",
                    "description": "s. <a href='https:\/\/tll-open.badw.de\/de\/thesaurus\/lemmata#23020'>TLL<\/a>"
                }
            ]
        }
    ]
}