{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/arrogantia?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-04-14 13:39:26",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "arrogantia",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "arrogantia",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "arrŏgantia | adr- (noun F) : (), ,  arrogans.\n* An assuming, presumption, arrogance, conceitedness (syn.: superbia, insolentia, fastus): cum omnis adrogantia odiosa est, tum illa ingenii atque eloquentiae multo molestissima,Cic. Div. in Caecil. 11 fin.: P. Crassus sine adrogantiā gravis esse videbatur et sine segnitiā verecundus,id. Brut. 81, 282: illud γνῶθι σεαυτόν noli putare ad adrogantiam minuendam solum esse dictum, id. ad Q. Fr. 3, 6, 7 et saep.: Pallas tristi adrogantiā taedium sui moverat,Tac. A. 13, 2: adrogantiā depravatus,Vulg. Deut. 18, 20: adrogantia tua decepit te,ib. Jer. 49, 16.\n* The proud, lordly bearing arising from a consciousness of real or supposed superiority, pride, haughtiness (cf. arrogans): hujus adrogantiam pertinacia aequabat,Liv. 5, 8, 11: avaritia et adrogantia praecipua validiorum vitia,Tac. H. 1, 51: tristitiam et adrogantiam et avaritiam exuerat: nec illi, quod est rarissimum, aut facilitas auctoritatem aut severitas amorem deminuit,id. Agr. 9: cum magnitudinem et gravitatem summae fortunae retineret, invidiam et adrogantiam effugerat,id. A. 2, 72; id. Agr. 42: adrogantia ejus,Vulg. Isa. 16, 6; ib. Jer. 48, 29.—*\n* A pertinacity in one's demands, obstinacy: cessurosque se potius adrogantiae Antipatri quam etc.,Liv. 37, 56 fin."
                },
                {
                    "dictionary": "TLL",
                    "reference": "Thesaurus Linguae Latinae",
                    "source": "https:\/\/thesaurus.badw.de",
                    "description": "s. <a href='https:\/\/tll-open.badw.de\/de\/thesaurus\/lemmata#11770'>TLL<\/a>"
                }
            ]
        }
    ]
}