{
    "meta": {
        "serviceProvider": {
            "name": "Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanties, TELOTA - IT\/DH",
            "link": "https:\/\/www.bbaw.de\/en\/bbaw-digital\/telota"
        },
        "dataProvider": {
            "name": "Classical Language Dictionary",
            "link": "https:\/\/cld.bbaw.de"
        }
    },
    "query": {
        "self": "https:\/\/cld.bbaw.de\/api\/dictionary\/lemma\/amitto?language=lat&options=case-sensitive",
        "searchDate": "2026-04-14 05:12:36",
        "searchFor": "lemma",
        "searchTerm": "amitto",
        "language": "LAT",
        "options": {
            "strict": true,
            "case-sensitive": true,
            "regex": false,
            "simplified": false
        }
    },
    "data": [
        {
            "lemma": "amitto",
            "meanings": 1,
            "language": "lat",
            "descriptions": [
                {
                    "dictionary": "Lewis Short",
                    "reference": "Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary",
                    "source": "https:\/\/www.perseus.tufts.edu\/hopper\/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059",
                    "description": "(verb) : ā-mitto, mīsi, missum, 3,  (amīsti, sync., = amisisti, Ter. Eun. 2, 2, 10; id. Hec. 2, 2, 9:\n* Amīssis, sync., = amiseris,Plaut. Bacch. 5, 2, 70).\n* In gen., to send away from one's self, to dismiss (thus, anteclass., freq. in Plaut. and Ter.): quod nos dicimus dimittere, antiqui etiam dicebant amittere, Don. ad Ter. Heaut. 3, 1, 71; Att. ap. Non. 75, 32: stulte feci, qui hunc (servum) amisi,Plaut. Mil. 4, 8, 66; id. ib. 4, 5, 25; so id. ib. 4, 5, 28: quo pacto hic servos suum erum hinc amittat domum,id. Capt. prol. 36: et te et hunc amittam hinc,id. ib. 2, 2, 82; so id. Most. 2, 2, 2; id. Men. 5, 8, 6 al.: ut neque mi jus sit amittendi nec retinendi copia,Ter. Phorm. 1, 3, 24; 5, 8, 27; id. And. 5, 3, 27; id. Heaut. 4, 8, 17 al.: testis mecum est anulus, quem amiserat,which he had sent away,id. Ad. 3, 2, 49; Varr. ap. Non. 83, 12.\n* Spec., to let go, let slip: praedā de manibus amissā,Cic. Verr. 2, 4, 20.—With simple abl.: praedam ex oculis manibusque amittere,Liv. 30, 24; 29, 32 et saep.: Sceledre, manibus amisisti praedam,Plaut. Mil. 2, 5, 47 Ritschl.\n* Esp., to lose (commonly without criminality, by mistake, accident, etc.; while perdere usually designates a losing through one's own fault; and omittere, to allow a thing to pass by or over, which one might have obtained): Decius amisit vitam; at non perdidit: dedit vitam, accepit patriam: amisit animam, potitus est gloriā, Auct. ad Her. 4, 44, 57: Multa amittuntur tarditie et socordiā, Att. ap. Non. 181, 21 (Trag. Rel. p. 73 Rib.): Simul consilium cum re amisti?Ter. Eun. 2, 2, 10: amittit vitam sensumque priorem,Lucr. 3, 769 et saep.: imperii jus amittere,Cic. Phil. 10, 5 fin.: ut totam litem aut obtineamus aut amittamus,id. Rosc. Com. 4, 10: classes optimae amissae et perditae,Cic. Verr. 1, 5, 13: filium amisit (sc. per mortem),id. Fam. 4, 6; so Tac. Agr. 6; Suet. Vesp. 3; id. Calig. 12: oppidum Capsam et magnam pecuniam amiserat,Sall. J. 97, 1: patrimoniis amissis,id. C. 37, 5: amittere optimates, i. e. favorem, animum eorum,Nep. Dion, 7, 2 Dähn.: patriam,Liv. 5, 53: exercitum,id. 8, 33: opera amissa (sc. incendio) restituit,id. 5, 7; so Suet. Claud. 6: si reperire vocas amittere certius,i. e. to know more certainly that she is lost,Ov. M. 5, 519: colores,Hor. C. 3, 5, 27; so id. S. 1, 1, 60; 2, 5, 2 (not elsewh. in Hor.).\n* In gen.: istam rem certum est non amittere,Plaut. Am. 2, 2, 217: tibi hanc amittam noxiam unam,to remit, to pardon,id. Poen. 1, 2, 191: occasionem amittere,Ter. Eun. 3, 5, 58; so Cic. Caecin. 5, 15; id. Att. 15, 11; Caes. B. G. 3, 18 al. (opp. occasionem raptare, Cic.: arripere, Liv.: complecti, Plin. Min.: intellegere, Tac.): servire tempori et non amittere tempus cum sit datum,Cic. Att. 8, 3, 6: fidem amittere,to break their word given on oath,Nep. Eun. 10, 2 Dähn.; Ov. M. 15, 556 al.\n* Of trees, to let go, let fall, to drop, lose: punica florem amittit,Plin. 16, 26, 46, § 109: pyrus et amygdala amittunt florem et primos fructus,id. ib.: ocissime salix amittit semen,id. 16, 26, 46, § 110."
                },
                {
                    "dictionary": "TLL",
                    "reference": "Thesaurus Linguae Latinae",
                    "source": "https:\/\/thesaurus.badw.de",
                    "description": "s. <a href='https:\/\/tll-open.badw.de\/de\/thesaurus\/lemmata#7064'>TLL<\/a>"
                }
            ]
        }
    ]
}